Meneertje #7

Vandaag moest het vrouwtje lang uitslapen want ze gaat weer nachtdiensten draaien. Vanmorgen was ik dus alleen met de baas maar dat is ook super gezellig hoor.  De baas heeft me geleerd hoe ik achter een tennisbal moet aanhollen en dat kan ik al heel goed. ik kwam elke keer terug gelopen met de tennisbal en ben wel tien keer naar de keuken gehold, achter de bal aan.
Verder had baas allemaal nieuw speelgoed gegeven, een kartonnen tas, een kartonnen doosje en mijn flos-touw vastgebonden aan mijn oranje speelveter.
Daarna was ik helemaal moe en heb ik geslapen.  Om 11.30 uur kwam het vrouwtje beneden en ik hoorde haar meteen. Ik vloog kwispelend naar haar toe en ze kwam gelijk op haar knieën zitten om mij te knuffelen.

Fotoverhaal, klik op de pijl voor de volgende foto

Als ik door het huis loop moeten ze mij heel goed in de gaten houden want ik vlieg standaard tussen voeten door en sta ineens, totaal onverwachts, achter ze. Dat is goed voor mijn baasjes, dan leren ze heel voorzichtig rondlopen en goed anticiperen op mijn bewegingen.  Het leven is al veel te druk om snel te lopen dus ik zorg voor wat rust in huis. Althans, dat vind ik. Mijn baasjes vinden het met name lekker druk met mij. Ik help ze het huis opnieuw decoreren en ben daar een kei in.  Helaas houden ze niet van vrije kunst dus ik krijg elke keer wat van mijn eigen speelgoed aangeboden en leggen ze wat ik verplaats weer terug. Jammer want ik denk echt dat het interieur wel wat verandering kan gebruiken.

Terwijl het vrouwtje haar jarige broer aan het bellen was kwam ik voorbij gelopen met het celstof matje waarop ik moet plassen en poepen, dit mocht niet, dus ze gaf mij een speelhanddoek en riep braaaaaaf, die is voor Meneertje.  Ze verdween weer in het telefoongesprek en ik kwam voorbij met de joggingbroek van de baas. Vrouwtje gaf mij mijn handdoek weer en ik nam haar schoenveters tussen mijn tanden en trok er hard aan.  Ze pakte al bellend de tennisbal en gooide die naar de keuken. Maarja, dat had ik vanmorgen al gedaan en ik hing nu enthousiast in de mouw van haar trui.  Vrouwtje schoot in de lach en noemde me schobbejak.  Ook mooie naam. Schobbejak gaat nog even rondrennen met het celstofje. Vrouwtje stopte met bellen en samen gingen we buiten plassen. Ik viste een sigarettenpeuk van de grond en wilde er net op gaan kauwen toen het vrouwtje deze vliegensvlug uit mijn mond haalde. Ik heb me op de ronde nog heel erg pijn gedaan aan een rozenstruik. Een doorntje prikte in mijn vel en ik schrok me naar.  Ik gilde het uit en het vrouwtje dacht al aan een hele erg vleeswond. Vrouwtje heeft me helemaal na gekeken maar er was geen prikplekje, geen bloed of wat dan ook.  Ze heeft me getroost maar toen ik kwispelend verder liep, vond me ook wel een klein beetje een dramaqueen.

Het was een drukke dag met veel spelen, ontdekken en opvoeden. Mijn baasjes doen het best aardig. Ik ga maar eens nieuwe energie opdoen voor een nieuwe dag morgen.

Dag allemaal, ik ga lekker slapen in mijn bench

2 gedachten over “Meneertje #7”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *