Meneertje #145

Omdat er zoveel te schrijven was van de periode in het paradijsje kwamen er gisteren foto’s van Apeldoorn maar het verhaal komt nu, anders wordt het per keer een veel te lang verhaal. We zijn dus vanuit ons paradijsje ook een dagje gaan winkelen in Apeldoorn. Dat was echt een hele leuke dag. Ik ben dol op autorijden. Je kan leuk naar buiten kijken maar het slaapt ook heerlijk tijdens het autorijden. Meestal draai ik me lekker op mijn rug en schommel dan wat heen en weer met de bochten. In Apeldoorn wilde de baas op zoek naar een korte broek dus dat gingen we doen.

Fotoverhaal, klik op de pijl voor de volgende foto

Natuurlijk mocht ik op de arm gewoon mee de winkels in.
In sommige winkels mocht ik gewoon lopen en in andere winkels moest ik wel op de arm.
Toen de baas een korte broek had gevonden was het tijd voor een lunch.

We gingen lunchen bij Terras de Stadspoort.
Vrouwtje vroeg aan de ober of ik ook mee mocht.
De ober zei: “elke gast is hier een gast”.
De baas en het vrouwtje keken op de menukaart en ondertussen kwam de ober een mooie zilveren bak met water brengen.
In zijn hand had hij een grote hondenkoek en die brak hij in kleine stukjes.
Stukje voor stukje gaf hij die aan mij.
Hij vond mij heel erg lief.
Wat een geweldige service.
Ik mocht gewoon op een stoel liggen en terwijl de baas en het vrouwtje hun lunch aten, deed ik mijn middagdutje.
Best handig want daarna kon ik weer uitgerust mee winkelen.
Toen we weg gingen zei het vrouwtje tegen de ober: “tot de volgende keer”.
Ik ben het er mee eens, we komen hier zeker terug.

Vrouwtje wilde nog even naar een dierenwinkel en dat vond ik een heel erg goed idee.
We liepen de winkelstraat door en kwamen onderweg een bellenblaas machine tegen.
Deze draaide rondjes en maakte allemaal mooie grote zeepbellen.
Heel veel kinderen speelden met de bellen en probeerde ze te vangen.
Dat kon ik ook wel en hapte ze zo uit de lucht en prikte er met mijn neus in.
Ik vond het super leuk maar mocht er niet te lang mee spelen want volgens het vrouwtje is zoveel zeep niet zo heel goed voor je.
Ik denk persoonlijk dat dit best meevalt maar we liepen toch verder.

Aan het einde van de lange straat kwamen we bij de dierenwinkel en gingen we naar binnen.
De mevrouw achter de toonbank vroeg gelijk of ik een koekje wilde.
Nou dat wilde ik wel.
Ze pakte een droog klein koekje en ik rook er eens aan.
Nee, die wilde ik niet, op het terras had ik net een luxe koekje gehad en dat was dit alles behalve.
Ik deed mijn snuit in de bak met pens-staafjes en toen zei de mevrouw: “ah, je wilt liever die, nou kom maar dan”.
Zoveel keuze en dan geeft ze een droog biscuit achtig koekje.
Vrouwtje zei nog dat ik een gegeven paard niet in de bek mocht kijken maar ik had helemaal geen paard gekregen en zag ook nergens een paard laat staan dat ik überhaupt in zijn bek kon kijken.

De winkeljuffrouw pakte een pens-staafje en brak die in kleine stukjes.
Ik kreeg er twee kleine stukjes van en de rest deed ze in de koekjespot op de toonbank.
Daarna vroeg de winkeljuffrouw of ze het vrouwtje kon helpen.
Het vrouwtje zei: “ik wil graag een zak meelwormen”.
Neeee, niet nog meer voor de vogels.
Die hebben eten zat, we willen botten, koekjes en snoepjes.
Nadat de zak meelwormen op de toonbank stond mocht ik gelukkig ook wat uitzoeken.
Ik pakte twee pens-staafjes, een gevlochten bot, een bot met kipvulling en het vrouwtje pakte nog een paar zakjes met koekjes voor bij de koffie.
We hadden ineens een tas vol lekkers.
Zal ik hem dragen en zullen we nu terug naar ons paradijsje gaan?
Ik had tenslotte nog heel wat kauw werk te doen.
Het was nog een lange wandeling terug naar de auto en ik was al snel in een diepe slaap toen we terug reden naar ons paradijsje.
Ik kreeg daar helaas niet mijn hele tas vol lekkers maar wel mijn gevlochten botje en daar heb ik lang op liggen kauwen.

Net werd er aangebeld en kwam er een groot pakket.
Vrouwtje zei: ” help maar uitpakken”, en dat kan ik heel goed.
In no time was het pakket uit gepakt en zette het vrouwtje een heleboel buizen in elkaar.
Ze zei: “ het is voor het paradijsje maar we gaan even kijken of alles compleet is”.
Een hangmat, wat een heerlijkheid.
Ik sprong erin, liep even heen en weer en ging toen heerlijk liggen.
Zalig hoor, bestellen jullie er nog maar één want ik neem deze.
Het vrouwtje zei dat het een tweepersoons is.
Geen punt, ze mogen er best bij komen liggen.
Hopelijk mooi weer vanaf vrijdag want dan kan ik er fijn in liggen in het paradijsje.
Wie weet wil mijn vriend Guus er ook wel bij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *