Meneertje #169

Donderdag 31 augustus 2017 Meneertje 169

We zitten momenteel in Noord Holland in ons huisje aan zee maar er zijn nog een heleboel foto’s van de eerste week in ons paradijsje, dus die doen we eerst.
De strand foto’s en verhalen komen later.
Tijdens de vakantie is de donderdag wel een mooie topic dag, dus hier is weer een vakantieverhaaltje.

In ons paradijsje zie ik heel vaak mijn vriend Guus.
Elke keer als hij gaat wandelen, komt hij direct naar het wafkiphekje en kwispelt dan hard.
De papa en mama van Guus vinden dat hij niet elke uitlaatronde bij mij mag spelen maar wij vinden dat dit eigenijk wel zou moeten.
Helaas hebben we dat al heel vaak aan gegeven door hard te kwispelen en blij te piepen maar het helpt niet.
Elke uitlaatronde gaat niet gebeuren maar gelukkig wel heel regelmatig.

Fotoverhaal, 14 foto's, 
klik op de pijl voor de volgende foto

Als we niet mogen spelen dan komt Guus wel gewoon aan het hekje hallo zeggen want hoe dan ook, hij wil en zal naar me toe.
Ik hoor de papa en mama van Guus vaak al van verre aankomen en dan zeggen ze: “nee Guus, je kunt niet elke keer naar het hekje toe, je moet plassen”.
Maar…..Guus doet het toch. Heelijk zo’n lieve trouwe vriend.
Als hij eenmaal aan het hekje staat dan knuffelt hij altijd met mijn vrouwtje en krijg ik van de mama van Guus altijd wat lekkers.
Ideaal.
Zo jammer dat Guus niet 20 keer per dag uit moet.
Soms mag ik ook mee wandelen en dan rennen Guus en ik samen zonder riem in het bos heen en weer.
Met Guus kan ik prima los lopen want Guus pubert niet en blijft netjes staan als ze hem roepen.
Ik laat mijn vriend niet in de steek dus dan blijf ik ook netjes staan.

Als Guus wel komt spelen in mijn tuin, dan rennen en ravotten we samen door de hele tuin heen.
Eigenlijk mag ik helemaal niet in de zwarte aarde van de tuin maar ik doe dat regelmatig stiekem.
Ze zien toch niet alles en met Guus race ik heen en weer.
Op dat moment is ze zo druk met kletsen met de papa en mama van Guus dat ze helemaal niet in de gaten heeft dat we achter de buxus langs rennen.
Guus vind rennen met mij ook heel erg leuk en samen halen we allerlei kattenkwaad uit.
Af en toe horen we: “waar zijn jullie”?
Dan hollen we even naar ze toe en verdwijnen dan mooi weer achter de struiken en bosjes in de tuin.
Niks zo leuk als hard in de aarde rennen en graven, maar dat laatste is helemaal verboden.

Ik mag alleen op het gras als ze op mij kunnen letten, omdat ik anders ga graven en dat mag dan weer niet.
Ze doen dan een stukje van het gaas op zij en dan ren ik heen en weer op het gras.
Zodra ze wat anders gaan doen dan moet ik weer van het gras af.
Regelmatig kruip ik onder het gaas door en hol dan op het gras heen en weer.
Als ze dat dan zien dan proberen ze me te pakken maar ik laat me niet zomaar vangen.
zelfs niet voor een koekje, wat een leuk spel.
Ik ga dan hard wafkippen en heel hard kwispelen en ren dan als een bezetene langs de vanghanden heen.
Heerlijke spelletjes vind ik dat.

Omdat ik het met Guus zo goed deed in het bos zonder riem, besloten de baas en het vrouwtje ook weer te proberen of ik netjes wilde luisteren.
Ze namen mijn snoeptrommeltje, gevuld met piepkleine stukjes pensbrokjes, mee en toen gingen we naar mijn bos.
Ze deden mijn riem af en ik rende er direct keihard van door.
Het vrouwtje riep mij en rammelde ondertussen met mijn doosje met snoepjes.
Ik stond stil en keek naar het vrouwtje, daarna naar de andere kant van mijn bos en stond in dubio.
Vrouwtje rammelde nog eens en toen vloog ik richting mijn koektrommel.
Toen ik bij de trommel kwam moest ik netje zitten, zei het vrouwtje dat ze mij een hele grote lieve jongen vond en kreeg ik een stukje pensbrok.
We liepen verder en elke keer rammelde ze met het trommeltje, dan kwam ik aangehold en kreeg ik een stukje brok.

Ik heb een poos heerlijk achter stokken aan gehold en de baas had twee stokken.
Eentje gooide hij en als ik die dan had, dan gooide hij de andere stok en dan kon ik er weer achteraan rennen.
Net toen de baas had gezegd dat dit een ideaal systeem was, twee stokken, niet elke keer een stok hoeven zoeken omdat ik de stok toch nooit kwam brengen, schoot het vrouwtje heel hard in de lach.
Ik rende er vandoor en had nu beide stokken in mijn bek.
Het vrouwtje zei tegen de baas:”succes met een nieuwe stok zoeken schat”.
Ik rende hard met twee grote stokken in mijn bek en het vrouwtje vond het zo jammer dat ze geen fototoestel bij zich had.
Helemaal geen punt want ze moest zo hard lachen dat waren toch geen scherpe foto;’s geworden.

In de verte kwam een vrouw met een hondje aan gelopen en wij waren al terug richting het paradijsje.
Het vrouwtje pakte mijn snoeptrommeltje en zei: “kom maar moppie, we gaan deze kant op”.
Ik keek nog even naar het trommeltje, toen naar het teefje en besloot dat het koekje later wel kon en rende hard naar het mooie witte dametje.
De baas en het vrouwtje riepen beiden heel hard en jawel, daar kwam ik weer terug gehold alleen wilde ik er daarna weer direct vandoor.
Helaas was de baas net een gradatie sneller en kon ik er niet langs.
Toen ging ik toch bij het vrouwtje maar mijn pensbrokje halen en toen deed het vrouwtje mij weer aan de riem.
Ze zei dat ik een knappe kerel was, en dat als ik goed luister ik af en toe best los mag.
Heerlijk hoor, lekker rennen zonder riem.
Ik houd er van.

10 gedachten over “Meneertje #169”

  1. Dat noemen mensen,vrienden voor het leven.
    Alles samen doen,leuke dingen ondeugende dingen en al er een verdrietig is samen knuffelen.
    Je doet het goed meneertje en geef Guus van mij ook maar een knuffeltje.

  2. Je mazzelt maar meneertje. Als je luistert steeds een stukje brok. Dan moet je wel heel hard rennen omdat er weer af te trainen. Dus laat het baasje gewoon 2 stokken houden. Je bent af en toe veel te slim voor je baasjes. En heerlijk hรฉ, vakantie. Geniet er maar lekker van, zowel in het paradijsje als aan zee.

  3. Wat heb je een leuke vriend.Maar teefjes zijn ook leuk hรจ ?
    Je bent een gehoorzame teckel en dat is wel heel bijzonder.
    Jullie wonen daar erg leuk! En…je hebt genoeg ruimte!
    Daaaaggg,meneertje!

  4. Heerlijk dat het weer donderdag is ,ik begon je behoorlijk te missen en vooral de koekjes woorden .maar nu je er weer bent en je vrouwtje jou roept met een trommeltje vol koekjes .en ik weer gewoon met je mee eet voel ik mij weer even gelukkig .ik heb het er druk mee !wij wensen jullie nog een paar leuke dagen in het Paradijs en ook aan zee nog een paar mooie dagen om te zwemmen .Groetjes van Tygo en zijn vrouwtje Mia…….Waf waf …woeffff.

  5. Wat een dilemma Meneertje, je bent zo dol op de mooie teefjes maar ook op lekkere snoepjes ๐Ÿ˜ฎ Ze denken dat je een luizenleventje hebt maar zo eenvoudig is het leven helemaal niet, keuzes doe je moet maken, wafkippen or not to wafkip enz ๐Ÿ˜‰๐Ÿ˜„
    Gelukkig heb je je vriendje Guus waar je een begrijpend oor vindt. Een dikke kus op je dopneusje van mij ๐Ÿ˜˜๐Ÿ˜˜๐Ÿ˜˜

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *