Meneertje #172

Maandag 11 september 2017 Meneertje 172

Oma uit het verpleeghuis komt ook af en toe ook naar het paradijsje.
Tot nu toe werd ze dan gebracht door een grote taxibus en dan moest ze precies op tijd klaar staan als de taxibus haar weer kwam halen.
Sinds kort mogen we gebruik van een rolstoel-auto en dat is heel fijn.
Nu kunnen we oma halen wanneer we willen en haar terug brengen op het moment dat ze zelf naar huis wil.
Natuurlijk gingen we haar in de vakantie ophalen.
We reden in onze auto naar de rolstoel-auto en toen mocht ik bij het vrouwtje op schoot voor in de rolstoel-auto mee naar het verzorgingshuis.

Fotoverhaal, 11 foto's, 
klik op de pijl voor de volgende foto

Oma zat al kant en klaar op ons te wachten en had natuurlijk heel veel zin om mee te gaan met ons naar het paradijsje.
De baas en het vrouwtje zette oma goed stevig vast in de auto en toen gingen we rijden.
Voorin een rolstoel-auto zit je heel hoog en ik kon heel mooi alles goed bekijken.
Zullen we zelf ook zo’n auto kopen?
Ik kan dan heel mooi op schoot voorin, want achterin is er alleen ruimte voor een rolstoel.
Dit kijkt toch veel leuker naar buiten dan in mijn bakje op de achterbank?
Ik zet ook maar een rolstoel-auto op mijn verjaardagslijstje.

We hadden prachtig weer en oma genoot van de tuin, de koffie en het gebak.
Ik kreeg lekker een nieuwe bot dus ik ging lekker knabbelen.
Guus kwam ook langs met zijn papa, mama en zijn grote broer Sander.
Zo konden we even lekker samen spelen.
Oma bleef gezellig de hele dag bij ons en ze ging pas laat terug naar huis.
Op de terugweg bracht alleen de baas oma terug en het vrouwtje en ik bleven in het paradijsje.
Het vrouwtje ging afwassen en ik begon op een gegeven moment te piepen.
Na wat volhouden kwam ze eens kijken wat er was.
Ik stond in de slaapkamer met mijn voorpootjes op de rand van het bed en wilde er heel graag op.
Zelf lukt dat niet want ze hebben hele hoge bedden.
Thuis kan ik het wel maar in het paradijsje staan bedden met een laag matrassen waar de prinses op de erwt jaloers op zou worden.
Een gewoon matras, een tempur geval, een schapenmatras en dan nog een topping.
Zo onhandig, dus moest ik wel roepen want dan moet het vrouwtje even tillen.
Toen ik haar aan zag komen begon ik heel hard te kwispelen.
Het vrouwtje zei: “echt niet vent, ga maar lekker op de bank liggen”.

Ze liep weer terug naar de afwas en niet al te lange tijd later liep ik achter haar langs.
Ik sprong via mijn opstap-poef de bank op en het vrouwtje zei: “brave vent”.
Kennelijk vond ze het geen enkel probleem dat ik haar sok in mijn bek had.
Fijn, want bij de baas zijn sokken moppert ze altijd dat ik niet aan zijn sokken moet komen.
Het vrouwtje was klaar met de afwas en kwam naar mij toe gelopen en zei ineens: “foeiiii, dat mag niet, dat weet je best doerak”.
Hoezo foei, net zei je nog brave jongen.
Ze pakte de sok af en vond het heel smerig dat ik hem helemaal nat had gemaakt.
Ze liep naar buiten en hing hem uit over de waslijn en in de verte hoorde ik: ah neeee, je hebt er gaatjes in gebeten, dat zijn mijn nieuwe sokken.
Geen idee tegen wie ze het had, zij stond buiten en ik lag binnen dus dat kon nooit tegen mij zijn.

Ze kwam de caravan in en zei: “je kan wel doen of je slaapt met je pootjes in de lucht maar ik weet heus dat je doet alsof”.
Ik perste er een paar harde snurken uit en sloot mijn ogen wat strakker.
Heerlijk, ik was in diepe slaap en draaide mijn hoofd naar de bankkussens.
Wat ze deed weet ik niet want ik had mijn ogen dicht, maar ze maakte geluiden die veel aan binnensmonds lachen deden denken.
Omdat het vaak enige tijd kost met vrouwen, besloot ik rustig een echt slaapje te doen.
Toen ik onze auto hoorde schoot ik overeind.
Daar kwam de baas weer aan.
Oma was terug in het verzorgingshuis en wij gingen lekker aan de koffie.

Ik hoorde het vrouwtje mopperen tegen het baasje over natte sokken met gaten en ik hoorde de baas lachen.
Hij was blij dat het dit keer niet zijn sokken waren.
Vrouwtje zei: “Hij mag blij zijn dat het mijn nieuwe dure wandelsokken niet waren, want dan was hij nog niet jarig”.
Nou, toevallig ben ik héél snel jarig en het vrouwtje nog lang niet.
Maar…..ze kan wel alvast haar verjaardagslijstje maken en er nieuwe sokken op zetten.
Tot morgen.

9 gedachten over “Meneertje #172”

  1. Er staat al een kadootje voor je klaar gaat morgen op de post.
    Dat hoort tenslotte op je verjaardag ,zeker op de eerste.
    Dikke kus perforator teckel hi hi

  2. Volgens mijn staat je verjaarsdagcadeau al klaar maar wat leuk dat oms langs kwam en je weet toch dat je geen sokken mag pakken je bent een doerakje maar wel een lieffie tot lezens groetje aan het vrouwtje en baasje xxxxx en een pootje van bono .

  3. In het begin had vrouwtje niet gezien dat je een sok had, haha ze was al blij dat je niet in dat bed kon. Ze had de sok nog niet gezien.
    Maar was wel weer een mooie dag.

  4. Tygo en ik hebben zitten lachen om een sok ,ik zei tegen hem komt je bekent voor he , en toen draaiden hij zijn kopje om als of hij niets gehoord had .We zijn allemaal wel eens ondeugend hoor! Wat leuk dat je Oma mee gehaald hebt .Handig
    zo n auto ,was die van de Zonnebloem? Is jullie vakantie nu voorbij Meneertje Jansen of heb je ook nog herfstvakantie dagen over .Dan moet je toch maar even wachten tot het beter weer is ,het Paradijs loopt niet weg hoor !Groetjes van Tygo en zijn vrouwtje Mia.

    1. @Tygo en Mia: zolang het nog mooi is gaan we de weekenden en mijn vrije dagen nog naar het paradijsje maar de vakanties zijn nu echt op. Zodra het echt koud word sluiten we het water af, blazen de leidingen door en komen er dan alleen nog om af en toe de dakgoten te checken en te wandelen in het bos.
      De rolstoel-auto is niet van de Zonnebloem maar van een mede bewoner van het verzorgingshuis.

  5. Wat een leuke oma heb je !Lief dat er zo goed voor haar gezorgd wordt!
    Wat een verhaal van die sok….😂😂😂😂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *