Meneertje #188

Dinsdag 3 oktober 2017 Meneertje 188.

Gisteren kwamen we de lift uit en zag het vrouwtje een bloemist aankomen met een prachtige bos bloemen.
Voor de grap zei het vrouwtje: “wat lief, ik pak ze wel aan dan hoef je niet helemaal naar boven te lopen,
deze bloemen zijn namelijk voor mij”.
De bloemen-meneer zei: “deze zijn voor mevrouw van Esse en hij noemde ons huisnummer”.
Toen stond het vrouwtje met haar mond vol tanden want ze verwachtte helemaal geen bloemen.
Ze was niet jarig, het was niet haar trouwdag en de baas had ook niks goed te maken.
Het vrouwtje hakkelde tegen de meneer dat het dan toch echt haar bloemen waren.
De meneer vroeg niet om haar ID en gaf haar de bloemen en verdween in zijn bloemenbus.
Ondertussen begon ik aan de lijn te trekken want ik stond te wachten met een volle blaas.
Neem de grote bos maar mee wandelen hoor want ik moet heel nodig plassen.
Gelukkig zag het vrouwtje twee van mijn favoriete buurkindjes en die pasten even op mij terwijl het vrouwtje snel de bos bloemen thuis bracht.
De hele wandeling vroeg ze zich af van wie die mooie bloemen kwamen want dat was ze in alle haast, vergeten te bekijken.

Fotoverhaal, 15 foto's, 
klik op de pijl voor de volgende foto

Ze bleken uiteindelijk van oma uit het verzorgingshuis te zijn.
Oma was zo blij met haar rolstoel benen-zak dat ze als dank een bos bloemen had gestuurd.
Hoe lief is dat dan?
Er hingen mooie linten aan de bos en die wilde ik wel om mee te spelen maar ik kreeg ze niet.
Vrouwtje sneed de stelen schuin af en was helemaal blij met de prachtige bos.
Vanmorgen zijn we naar oma geweest en hebben haar bedankt voor de mooie bos.
Vrouwtje had voor mij een lekkere grote snoepstaaf meegenomen.
Normaal krijg ik kleine snoepjes maar vandaag werd ik extra verwent.
Ik had die van Guus gekregen voor mijn verjaardag en ik kreeg die onder de koffie bij oma.
Jammer genoeg mocht ik daarna niks meer hebben.

Ik begon namelijk hard te piepen toen ik de koekjes-mevrouw in haar rolstoel voorbij zag rijden.
Zodra ze mij ziet zegt ze altijd: “ik ga even wat voor je halen”.
Zo ook deze keer maar het vrouwtje zei: “hij heeft net een hele grote knabbel stick op, dus hij zit vol”.
Ik was met stomheid geslagen, de stick was groot maar ik zat niet vol, nog langggggg niet.
Helaas hoorde ik de koekjes-mevrouw zeggen, dan volgende keer en ik kreeg een lieve aai en toen reed ze weg.
Gelukkig is het morgen dierendag en dan krijg ik hopelijk een heleboel lekkers.

Vandaag heeft het vrouwtje mij uit gelachen.
Ik trek me er niks van aan want het vrouwtje lacht om de meest domme dingen.
Wat er gebeurde?
Ik kreeg een bot gevuld met vlees en het eerste gedeelte ging prima.
Met mijn tong kon ik daar goed bij en vanaf beide kanten had ik na een lange tijd de vulling er uitgepulkt.
Op een gegeven moment kon ik er niet meer bij en reageerde heel chagrijnig naar het bot.
Het vrouwtje keek op en schoot toen in de lach.
Lukt het niet vent?
Nee duhhhh, wat een opmerkzaamheid.
Mijn tong is niet lang genoeg.
Ik begon te blaffen omdat ze me moest helpen.
Volgens het vrouwtje moest ik stoppen met wafkippen en was mijn tong lang zat.
Ze gaf aan dat ik het niet zo snel moest opgeven.
Snel opgeven?
Ik lig al twee uur lang mijn tong te breken op de inhoud en echt effectief is het niet.
Persoonlijk heb ik liever een stuk worst.

Het vrouwtje zette het bot vast tussen mijn mand en het kussen en dat was alle hulp.
Geen mes die even de inhoud eruit drukte.
Zo jammer dat je op moeilijke momenten niet echt de hulp krijgt die je toekomt.
Maar goed ik knaag nog wel even verder.

9 gedachten over “Meneertje #188”

  1. Wat een bofbibs ben je weer. Een grote knabbelstick bij oma, een bot met vlees er in thuis en dan is het nog niet genoeg. Wel een beetje verwent bofbibsje. En zo maar bloemen, daar zal het vrouwtje zeker blij mee zijn. Nu maar hopen dat ze lang blijven staan.

  2. Succes met je lekkere bot ha ha onze Pepper sloeg ermee op de grond heb de deuken nog in de parketvloer zitten.

    Dikke knuffel

  3. Wat een lief gebaar van oma.Maar ook aardig van het vrouwtje om zo’n mooie benenzak te maken.
    Jullie gaan enorm leuk met elkaar om!
    En jij…….jij blijft een lieve,leuke en slimme hond!

  4. Ja meneertje het leven is soms geven en nemen maar je bent wel verwend xxxx
    Tot xxxx schrijvens en een.pootjevan bono xxxx

  5. Volgens mij ben je weer lekker verwend.
    En ja soms gaat iets wat moeilijker dan anders .
    Dat heb je als je een grote vent wilt zijn,dan moet je meer dingen zelf doen.
    Je kan ook wachten tot het baasje thuiskomt misschien trap hij erin.

  6. Hallo meneertje,
    De vakantie is hier nu ook voorbij en het vrouwtje heeft nu al je verhalen eerst maar gelezen. Wat lagen we hier in een deuk en wat heb je toch allemaal leuke dingen beleefd.
    Wij mochten niet mee op vakantie van het vrouwtje en de baas maar de (kleine) baasjes hebben op ons gelet. 😉 Nou ja we hebben ze maar laten zien hoe lief we zijn. ☺ Het was heeeeellllllll gezellig hier. Aan de ene kant jammer maar we zijn ook blij dat het vrouwtje en de baas er weer zijn.
    Zo we gaan nu lekker slapen. Tot gauw van Tommy en Daisy 🍖

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *