Meneertje #245

Maandag 22 januari 2018 Meneertje 245

Iedereen weet dat een kerstboom niet langer dan 6 januari mag blijven staan.
Bij oma in het verzorgingshuis stond hij veel langer.
Dat komt omdat oma meestal in de gezamenlijke woonkamer zit en de baas en het vrouwtje dan niet bij oma op haar slaapkamer komen.
Gelukkig dacht oma er zelf aan want anders had de kerstboom er nog veel langer gestaan.
Het vrouwtje nam de boom mee terug en ook een pluche Kerstman. Ze zette de spullen zo lang op zolder want ze had geen zin om de kerstboom af te tuigen en opgetuigd paste hij niet achter het schot bij de kerstspullen.

Zo kwam het, dat ik ineens tijdens het strijken hoorde: “wat heb jij nu?, kom jij eens hier”.
Ik besloot dat dit nooit tegen mij kon zijn en sloop onder het was-rek door naar de andere kant van de zolder.
Het vrouwtje kwam achter me aan en ik zette het op een rennen met de Kerstman in mijn bek.
Omdat het vrouwtje niet wilde dat de Kerstman stuk ging, probeerde ze mij te vangen.
Super leuk natuurlijk want ik ben veel sneller en als een hijgend hert holde ze achter me aan, al roepend dat ik moest blijven, hier moest komen en los moest laten.
Dat zijn heel erg veel commando’s en wij mannen kunnen geen drie dingen tegelijk en rond rennen met de Kerstman waren wat mij betreft voldoende dingen.
Vrouwtje pakte een oude theedoek en zei: “kijk eens wat ik hier heb”.
Nou, dat zag ik heus wel, dat was wel een heel simpel raadseltje.
Dat was een theedoek en ik had een Kerstman en die ging ik toch echt niet omruilen.
Tot het vrouwtje heel wild begon te zwaaien met de theedoek.
Ik liet de Kerstman los en holde naar het vrouwtje.
Vrouwtje gooide de theedoek weg en terwijl ik er achteraan rende griste zij de Kerstman van de grond.

Fotoverhaal, 13 foto's, 
klik op de pijl voor de volgende foto

Na de strijk was het tijd voor koekjes bij de koffie.
We hadden ons net gezellig op de bank geïnstalleerd toen de bel ging.
Ik wafkipte mezelf bijna van de bank af en het vrouwtje tilde mij op, omdat ik anders de voordeur uit storm als ze die open doet. Op zich is dat geen punt want wij wonen boven dus er is geen verkeer maar ik ga dan rennen op de patio en wil dan niet binnen komen omdat spelletjes doen altijd leuk is. Het vrouwtje heeft daar niet altijd zin in.
Dus wafkipte ik in haar armen keihard.
Het vrouwtje zei: “zet die loeitoeter uit want anders kan ik die meneer aan de deur niet verstaan”.
Het was de postbode en hij bracht een hele grote doos.
De inhoud van die doos mocht ik niet hebben maar ik kreeg wel de lege doos.
Daar kon ik een heleboel kleine kartonnetjes van maken.
Ik sleepte de doos aan een flap door de kamer en dook er af en toe in.
Een heerlijke bezigheid en ik wist gewoon niet aan welke kant ik moest beginnen dus hapte ik gewoon overal en nergens.
Zo ontstonden er al snel allerlei gaatjes en ik stak mijn neus door één van de wat grotere gaten.
Het vrouwtje schoot in de lach en zei: “blijf staan, dan zet ik je op de foto”.
Terwijl ze het fototoestel ging pakken was ik al weer verder aan het scheuren.
Ik hapte aan alle kanten stukjes uit de doos en gooide de snippers op de grond.
Dat is geen rommel maken maar een handige overweging.
Op deze manier kan het vrouwtje ze namelijk heel makkelijk bij elkaar vegen.
Ik houd daar met liefde rekening mee.
Na een half uur scheuren was ik moe en dook op de bank.
Je kan de boel opruimen hoor vrouwtje, ik ben klaar met scheuren.

5 gedachten over “Meneertje #245”

  1. He Versnipperaar ga je lekker.
    Maar als je toch wilt slopen dan maar liever een kartonnen doos dan het mooie speelgoed.
    En kerstmannen hoor je niet te slopen ,dus dan toch maar een kartonnen doos

  2. Ha ha Meneertje ik lach me rot om jou,zie je al rennen met het vrouwtje achter je aan.
    Met mij gaat het iets beter heb er een pilletje bij,maar lopen gaat nog niet zo goed ik mis het bos best wel.
    Knuffel van Elma

  3. 😀 zo zo, je hebt het vrouwtje dus weer laten rennen en van haar werk afgehouden en nieuw werk bezorgd. Geen wonder dat je moe bent.
    Wij hebben het ook druk. Wij zijn papa en mama geworden van 5 puppys. Wij hopen niets te missen van je verhalen.
    Groetjes van Tommy en Daisy

  4. Als jou vrouwtje niet hoeft te werken dan zorg jij Meneertje Jansen er wel voor .Wat een rommel maak jij er van .Zo iets zou mijn vrouwtje nooit goed vinden .ik mag met mijn speeltjes vechten ook mijn bot mag ik kapot bijten .Maar de kussens van de bank bijvoorbeeld die mag ik er niet af halen .ook wat er op tafel staat daar blijf ik netjes van af .soms loop ik met mijn dekentje te sjouwen.jij boft wel dat jou vrouwtje dat allemaal goed vind . Engelengeduld noemt mijn vrouwtje dat .maar goed dat je de doos nog voor de caafjes kunt gebruiken .en het plezier dat je er mee gehad hebt nemen ze je niet meer af .Hi ..hi….
    Groetjes van Tygo en zijn vrouwtje Mia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *