Meneertje #247

Woensdag 24 januari 2018 Meneertje 247

Gisteravond kwamen Jan en Bertus op visite.
Dat ze er waren wist ik niet want ik was in eerste instantie boven bij Joeri spelen.
Pas om 20.30 uur, nadat Joeri mij had uitgelaten, kwam ik er achter dat ze er waren en toen wilde ik natuurlijk gelijk spelen.
Kennelijk hadden ze een vergadering want er lag overal papier en die mocht ik natuurlijk niet hebben.
Ik knuffelde snel het vrouwtje en toen holde ik naar Bertus om hem te zoenen en daarna naar Jan.
Toen ik iedereen begroet had, haalde ik mijn grote witte flostouw op.
Bertus ging gelijk met mij spelen en gooide mijn flostouw weg.
Echt jammer dat ik niet eerder wist dat ze er waren, want dan had ik leuk de hele avond met ze kunnen spelen.
Ze gingen om 21.15 uur naar huis en toen moest het vrouwtje snel brood smeren, fruit in haar tas doen en ging ze werken.

Fotoverhaal, 11 foto's, 
klik op de pijl voor de volgende foto

Het vrouwtje gaat vannacht haar laatste nacht werken en dan is ze weer klaar met haar week nachtdiensten werken.
Vrouwtje en ik hebben de afgelopen periode samen getraind met flostouwen gooien en terug brengen.
Niks moeilijks aan maar het vrouwtje was razend enthousiast dat ik het zo goed deed.
Ze had twee flostouwen en gooide er eentje, wachtte dan tot ik bij haar terug kwam met het flostouw en pas als ik die voor haar voeten los liet, gooide ze de andere.
In het begin deed ik dat niet en dan bleef ik met het gehaalde flostouw in mijn bek wachten tot ze de andere gooide.
Na korte tijd had ik door dat ze daar niet in trapte en liet dan toch maar het flostouw los.
Het duurde niet lang en toen begreep ik precies wat de bedoeling was.
Vrouwtje gooide, ik rende er achteraan en bracht hem terug, gooide het flostouw op de grond om vervolgens achter de volgende aan te hollen.
Ik hoorde elke keer, Knappe jongen, goed zo!

Vrouwtje zei op een gegeven moment dat we gingen stoppen omdat ze moe was.
Moe? Van wat? Van zittend touwtjes gooien?
Ik vond dat we gewoon door moesten gaan met ons spel en wafkipte hard.
Vrouwtje tilde mij op en we liepen de trap op. Ze vertelde dat ze boven nog wat spulletjes moest opruimen en dat is ook altijd leuk.
Ze zette mij op de grond, sloeg de dekbedden dicht en zette mijn opstappoef voor het grote bed.
Ik pakte de rode zakdoek en sprong op het bed.
Af en toe ging ik even bij het vrouwtje kijken die bezig was met de was in de kasten op te ruimen. Daarna ging ze in de hobbykamer nog even rommelen en toen ze korte tijd later terug kwam was ik verdwenen.
Ze riep mij maar ik was er niet.
Nou ja, ik was er wel maar ik lag veel te lekker.
Helaas had ze me vrij snel gevonden.
Ze sloeg haar dekbed terug en daar lag ik heerlijk warm met mijn pootjes in de lucht.
Ik deed of ik in diepe slaap was en hield mijn ogen stijf dicht.
Het vrouwtje schoot in de lach en zei dat ik rijp was voor de toneelschool.
Ze zei: “ik weet zeker dat jij er wel bij wilt zijn als ik koffie drink”.
Ik hield mijn ogen dicht maar draaide wel mijn kop scheef.
Toen hoorde ik haar zeggen:”want het vrouwtje neemt er lekker een koekje bij”.
Binnen drie seconden stond ik op mijn pootjes, kom vrouwtje we gaan naar beneden.

5 gedachten over “Meneertje #247”

  1. Het woord koekje doet wonderen bij jou ha ha kleine boef, ik ben ook gek op visite, morgen is een spannende dag vrouwtje heeft nu al buikpijn ik moet weer voor controle naar de dierenarts voor mijn autoimmuunziekte dan gaan ze kijken of mijn medicijnen aanslaan,ik hoop het wel.,ga je voor me duimen lieve Meneertje.

    Knuffel van Elma

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *