Meneertje #287

Woensdag 11 april 2018 Meneertje 287

Eindelijk was het zo ver en togen we bij het krieken van de dag, met een auto vol spullen, naar het Paradijsje.
Wat had ik hier lang op gewacht.
Het vrouwtje zegt altijd dat de tijd vliegt maar het duurde eeuwen voor we weer naar ons eigen paradijsje gingen.
In de winter zijn we wel een paar keer geweest maar dan was het een voerrondje voor de eekhoorntjes en vogels, een snelle check of alles nog in orde was in de caravan en dan gingen we weer naar huis.
Maar nu zat de auto vol met alles wat we nodig hadden: dekbedden, handdoeken, zeep, eten van mij , koffie, natuurlijk mijn koekjes en nog heel veel meer.
Mijn speelgoed ligt allemaal daar en mijn etensbakken ook, dus dat hoefde niet mee.
Wel een overheerlijke verse bot.
De auto zat zo vol dat ik echt in mijn stoeltje moest blijven want ook de achterbank was tot de nok toe gevuld met spullen.
Ik zag zelfs de hangmat erbij liggen. Geen idee waarom ze al de spullen niet in Otterlo laten want dat lijkt mij een stuk efficiënter.
Kennelijk sjouwen ze graag en verhuizen ze dan alles wat los ligt naar huis.
We gingen op weg en ik stond de hele weg met mijn neus tegen het raampje aangedrukt.
Het vrouwtje appte naar de papa en mama van Guus dat we onderweg waren, het feest kon beginnen.

Toen we aankwamen mocht ik uit de auto en holde gelijk even naar de honden van de parkeigenaren en zette een enorme keel op.
Zo, dan weten zij ook dat ik er ben en niet met me laat sollen.
Ik was erg tevreden over mijn actie al hoorde ik het vrouwtje zeggen dat ik onmiddellijk moest komen en niet zo vreselijk onaardig moest doen.
Volgens mij is het vrouwtje vergeten dat ze altijd heel hard grommen en blaffen als we er langs lopen maar ik ben dat zeker niet vergeten.
Nu ik een volwassen man ben moest ik dat wel even duidelijk maken.
Zij waren op de hoogte, dan kon de vakantie nu beginnen en ik dook de tuin in.
De baas en het vrouwtje haalden de auto leeg en toen ging het tuinhekje dicht.
De schuur ging open, de deur van het klompenhok en de deur van de caravan.
Hallo Paradijs, we zijn er weer!

Fotoverhaal, 22 foto's, 
klik op de pijl voor de volgende foto

Het vrouwtje ging koffie zetten en de baas zette stoelen buiten.
Ik vloog gelijk achter het vrouwtje aan en ze zei dat ik naar buiten mocht want ik krijg pas koekjes als de koffie op tafel staat.
Van oma niet hoor, die geeft mij altijd wat extraatjes in de keuken.
Terwijl het vrouwtje met het dienblaadje naar buiten stapte holde ik snel naar een tuinstoel en zat keurig te wachten op mijn koekje.
Het vrouwtje zei: “ga je even uit mijn stoel vent?”
Dit was mijn stoel, de baas was kennelijk vergeten om ook een stoel voor het vrouwtje te pakken.
Ze tilde me op en zette mij op de hocker. Dat is het voetenbankje wat bij de stoel hoort en dat zit ook heel lekker.
Doe mijn koekjes maar vrouwtje.

De zon scheen heerlijk en na de koffie ging de baas aan de slag met de hogedrukspuit en maakte alle tegels weer mooi.
Het vrouwtje begon in de caravan en haalde al het servies en glazen uit de kasten, maakte de plankjes schoon en daarna zette ze alles weer terug.
Ik lag gezellig bij haar en keek hoe ze alles grondig schoonmaakte.
Ik viel in slaap in de zon en toen ik wakker werd was het vrouwtje inmiddels het klompenhok aan het poetsen.
De baas was nog steeds bezig met de hogedrukspuit.
Ik had geen idee dat het zo lang duurde maar het duurde de hele dag.
Ineens hoorde ik een bekende stem aan het hekje die zei: “Meneertje?”
Jaaaaa, daar was Guus en de papa en mama van Guus.
Ik mocht gezellig wandelen met mijn grote vriend in het bos.
Samen los want met Guus kan ik prima los lopen.
Als we met de bal gooien kan dat ook maar als we gewoon wandelen dan wil ik nog wel eens wegrennen en dat mag niet.
Wel van mij natuurlijk maar niet van de baas en het vrouwtje
Guus kwam na het wandelen niet spelen want iedereen was druk.
Zijn papa en mama met de krant maken en wij met het Paradijsje.
Zodra we helemaal klaar zijn kunnen we weer fijn met elkaar in de tuin achter de bloemen en struiken rennen.
Het vrouwtje wil dat niet hebben maar dat is onzin want met de vlinderstruik moest ik vorig jaar heel voorzichtig doen en die was nu gewoon dood en niet door mijn schuld.
Het maakt dus helemaal niet uit of je door de struiken rent of niet.

Vorig jaar had ik, voor mijn verjaardag van mijn vriend Guus, een hele grote Gak-Gans gekregen.
Deze hadden de baas en het vrouwtje in de schuur van het Paradijsje achter gelaten.
Hij maakt super veel lawaai en daar mocht ik mee spelen want de baas maakte ook lawaai met de hoge drukspuit.
Toen we soep gingen eten moest ik de Gak-Gans inleveren en kreeg ik hem niet terug.
Het vrouwtje zei dat ze nu lang genoeg naar het lawaai had geluisterd.
Nou ik ook naar het geluid van de hogedrukspuit maar die pakte ik toch ook niet af?

In de middag stond de mama van Guus aan het hekje en gooide iets geweldigs over het hek.
Ik kreeg een miniatuur versie van de Gak-Gans.
Het vrouwtje schoot in de lach en zei: “neeeeeeee, we hadden de Gilkip net afgepakt, heel erg bedankt hè!”
De mama van Guus moest heel hard lachen en zei: “speel er maar leuk mee hoor mooie vent”.
Ik houd van de papa en mama van Guus en natuurlijk ook van mijn grote vriend.
Ga jij maar poetsen vrouwtje, dan ga ik spelen met de kleine Gak-Gans.

Om 16.00 uur was alles klaar en toen was het tijd om heerlijk te genieten van ons schone Paradijsje.
De baas had het nieuwe vogelhuisje opgehangen en ineens fluisterde het vrouwtje:”kijk, kijk, kijk”.
Ik wilde het net op een rennen zetten, naar het hekje om te kijken wat ze zag, toen een hand vliegensvlug mijn halsbandje greep.
Sttttttttt zei het vrouwtje. Heel stil zitten.
Onbegrijpelijk want ten eerste zei ik helemaal niks en ten tweede kon ik niet eens bewegen want ze had me vast.
Het vrouwtje zat bevroren in haar stoel en fluisterde dat er een pimpelmeesje het huis kwam inspecteren.
De pimpelmees deed zijn kopje door het gaatje en weer terug.
Hij kon zijn ogen niet geloven dat er zo’n mooi huis nog leeg stond en dook er in.
Het vrouwtje was in extase en zei:”wat geweldig, er komt vast weer een nestje”.
Prima hoor maar ik ga nu spelen met mijn mini Gak-Gans.
Daar moeten mevrouw en meneer Pimpelmees maar aan wennen.

7 gedachten over “Meneertje #287”

  1. Zo er is heel wat werk verzet. Het ziet er keurig uit laat de zomer maar komen. Prachtige foto’s Kaatje. Het is wel een heel lang verhaal. Maar jullie maken ook veel mee in een hele week.

  2. Zo, dat ziet er heel netjes uit. Kunnen jullie weer genieten deze zomer. Wat ben je toch een bofkont. Een herrie ding weg direct weer een nieuwe. Ik (Tommy) wil wel een keer langskomen en dat piepding eruit halen. Doe ik hier ook altijd. Lekker rustig dan.
    Groetjes van Tommy en Daisy

  3. zozo gewoon te lang gewacht op het vervolgverhaaltje maar eindelijk daar was het dan .
    jullie hadden mooi weer uitgezocht om naar de campong te gaan en ja dan moet er eerst gewerkt worden om vervolgens weer heerlijk te kunnen genieten .
    wat leuk dat je vriendje Guus er ook weer was dan kun je alle verhaaltjes lekker doorblaffen aan Guus .
    wat zullen jullie van de zomer weer veel genieten van jullie paradijsje .
    en wat een schattig vogelhuisje is er gemaakt dus dubbel genieten van de pimpelmeesjes
    nou een fijne tijd gaan jullie tegemoet
    groetjes van Herma en Dakota

  4. Alles weer spik en span ,nu lekker gaan genieten van een heerlijke lente en zomer tijd.
    Dit weekend wordt het al heel lekker.
    Warm genoeg voor je honden badje.
    Geniet allemaal en een knuffel uit Soest

  5. Hallo Meneertje Jansen ,mijn vrouwtje zit aan de koffie en vertelde dat jij naar het Paradijs toe was.ook dat je een koekje gekregen had .dus de koekjes trommel kwam weer voor de dag en daar had ik wel zo in .Morgen gaat bij onze schuur het dak er af en de volgende dag komt er een nieuw dak op . Spannend ……ze vertelde van Guus en even later ging de koekjes trommel weer open .Dat noem ik nou een goed verhaal !!!Daar geniet ik van hoor .Fijn hè dat het nu weer voorjaar is .Wij hebben ook al in de tuinstoelen gezeten .en ik op mijn tuinkrukje natuurlijk lekker soezen in de zon …….HI …Hi…ik ben al een beetje bruin ! Vanavond moet ik op tijd mijn laatste ronde doen pen gaan slapen want morgen vroeg om 7.00 Uur staan die dakmannentjes op de stoep .en ik wil wel alles goed in de gaten houden …………ik ben een HOND en die moet tenslotte de boel hier bewaken Woefff ……woeff…….Groetjes van Tygo en zijn vrouwtje Mia .O ,ja fijne tijd in het Paradijs en geniet er van samen met Guus je baasje en vrouwtje Kaatje .(Kreeg ik toch zo maar nog een koekje )!Smak…. Smak ….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *