Meneertje #289

Woensdag 25 april 2018 Meneertje 289

In de gang staat onze mand waar we oud papier en karton in doen.
Zodra deze vol is nemen we die mee uit wandelen.
Nou ja, het papier nemen we mee, niet de bak.
Het vrouwtje doet dan al het karton en papier in een linnen tas en dan legen we die samen in de grote kartoncontainer.
Deze staat vlak bij ons huis en iedereen mag daar zijn papier in doen.
De container is natuurlijk heel snel vol en als dat zo is, zetten veel mensen hun karton er gewoon naast.
Het vrouwtje doet dat niet maar checkt altijd eerst of ons papier er nog bij past voordat ze het mee neemt.
Van de week liepen we saampjes langs de kartoncontainer en aangezien er heel veel dozen en zakken met papier naast stonden, wist het vrouwtje al wel genoeg, de container zat vol.
We liepen verder en ineens zei het vrouwtje: “wat heb jij nu in je bek”?
Ikwe? Nwik bwizwonders, gewoon een swoenendwoos.
Het vrouwtje pakte de doos af en zei: “die gaan we terug brengen ik heb al rommel genoeg”.
Echt heel jammer want dit was een prachtige doos om thuis te gaan versnipperen.
Ik had het geen probleem gevonden om die tijdens de wandeling mee te dragen.
We liepen terug naar de container en het vrouwtje zette de schoenendoos weer terug.

Fotoverhaal, 23 foto's, 
klik op de pijl voor de volgende foto

Sinds ik groter ben geworden heb ik het eigenlijk niet meer zo op hele grote honden.
Zodra er een hele grote hond voorbij loopt zet ik het op een blaffen.
Ik loop er niet voor weg hoor maar laat wel even weten dat ik er ben.
Een vriendin zei: “hoe kan dat nu?”, “hij is zo gesocialiseerd, op cursus geweest en gaat overal mee naar toe”.
Vrouwtje moest lachen en zei: “welkom in de wereld van een teckel”.
Zie het als een stukje onbegrijpelijk tekst in de gebruiksaanwijzing, het hoort volledig bij alles wat een teckel zo grappig maakt.
En zo is het maar net, al vind ze mijn blaffen niet altijd zo gezellig want ik hoor regelmatig dat ik moet stoppen met wafkippen.
Vrouwtje noemt dat opvoeden maar ik vind het vooral belangrijk om mijn mening te kunnen profileren.
Soms hoef ik trouwens helemaal niet te blaffen, Soms word dat voor mij gedaan.
Afgelopen weekend ging ik samen met mijn vriend Guus wandelen en toen er een grote hond aankwam ging Guus ineens heel hard blaffen om mij te beschermen, lief van Guus hè?
Hij holde hard naar die hond toe, blafte en kwam toen hij weer naar mij gelopen. Handig hoor zo’n trouwe vriend.

We hebben natuurlijk afgelopen weekend heerlijk in het paradijsje doorgebracht.
Het was warm weer en dan mag mijn zwembad ook gevuld.
Elke avond gebruikt het vrouwtje het water om de planten water te geven en ’s morgens vult ze het bad weer met vers water.
Ik vind dat heerlijk en ben er met het vullen als de kippen bij.
Vaak sta ik al op de lege bodem te wachten tot het bad gevuld is.

Zaterdag zijn we naar de rommelmarkt in Wekerom geweest.
Ik zag een heel mooi schaap voor slechts 1 euro.
Die wilde ik wel hebben.
Het vrouwtje was het helemaal eens met mijn keus want het schaap had geen plastic ogen maar gewoon ogen van zwart draad.
Dat schijnt beter te zijn heb ik begrepen.
Ik liep de hele markt trots rond met het schaap in mijn bek en veel mensen vonden dat schattig.
In het Paradijsje aangekomen had ik binnen 10 minuten alle vier de poten eraf en de volledige wollige inhoud op het gras gegooid.
Vrouwtje vond het zonde maar je hebt niet voor niets het liedje: “schaapje, schaapje heb je witte wol”.
Nou vrouwtje, ik had een heel schaap, helemaal vol en nu kunnen de pimpelmezen het gebruiken.
Super lief toch juist?
De familie pimpelmees is namelijk druk een nest aan het bouwen en niet echt heel erg slim bezig.
De naam pimpelmees is echt goed gekozen want volgens mij hebben ze beiden iets te diep in het glaasje gekeken.
Elke keer als ze aan komen vliegen valt de helft, van wat ze in hun bek hebben, naar beneden.
Vrouwtje vond dat zielig en zei dat ze bijna in staat was om het terug te stoppen in het huisje.
Nou, ik dacht het toch niet.
Als ik wat laat vallen moet ik het ook zelf oprapen.
Dat kunnen zij ook prima.

Helaas bleef het niet de hele week mooi weer maar we moesten ook naar huis want Esther Ringnalda kwam bij ons op visite.
Ik kende haar nog niet maar ze is heel lief.
Ze kwam een bestelling van het vrouwtje brengen.
Allemaal certificaten met kroontjes voor de Caviadag in Tiel.
Ik heb uitgebreid met haar geknuffeld.
De dag daarna ben ik met oma en het vrouwtje naar Intratuin geweest en mooie bloemen gekocht.
Een hele auto vol en oma moest bij mij op de achterbank zitten maar die vond dat gezellig.
Ik ook want ik kreeg lekker een koekje.
We reden vanaf de Intratuin naar ons paradijsje om de bloemen te gaan poten en het paradijsje is weer helemaal klaar voor een nieuw seizoen vol avonturen.
Die ga ik natuurlijk met jullie delen.

7 gedachten over “Meneertje #289”

  1. Ha ha lieve Meneertje wat heb je het weer druk gehad, wel zonde dat je je mooie schaap geplukt hebt.Ik wiki ook wel met je knuffelen hoor lijkt me heel gezellig.
    Groetjes van mij

  2. Je bent een klein boefje om je schaapje al stuk te maken,en ik zou ook uren met je kunnen knuffelen kleine knuffelkont ,groetjes en xxx voor iedereen πŸ•

  3. Lief meedenken met de meesjes,jij het schaap zij de inhoud.
    Ik vind dat wel erg sociaal van je.
    Heb je al een oranje outfit voor de koningsdag ???
    Goed geniet van het weekend en tot volgende week❀️🐾❀️🐾

  4. Jullie hadden het wel druk de afgelopen week maar het paradijsje is wel heel mooi geworden. Lekker genieten als het weer weer beter is.
    Groetjes van Tommy en Daisy

  5. Wat hebben ik gelachen πŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚die pimpelmezen…!!Het was weer een heerlijk verhaaltje.
    Fijne Koningsdag!πŸ‡ΎπŸ‡ͺπŸ‡ΎπŸ‡ͺπŸ‡ΎπŸ‡ͺπŸ‡ΎπŸ‡ͺ

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *