Meneertje 298

Woensdag 27 juni 2018 Meneertje 298

Een verhaaltje over beestjes.
Vrouwtje is er dol op maar dat is maar schijn bleek laatst.
Ze zag een beest en ik hoorde ieeeeeeeeel.
Ik weet niet wat voor soort beest het was maar ze zei tegen de baas dat hij moest helpen.
De baas kwam bij ons zitten en het vrouwtje zei: “kijk nou, iellllll wat een dikke”.
Het vrouwtje stond op en pakte de tekentang en zei: “als je goed zijn snuit vast houd, haal ik hem wel weg”.
Ho ho, wacht even…ik weet niet wat je precies van plan was om weg te halen maar we gaan dat dus niet doen.
Je kunt dan wel verpleegkundige zijn maar je werk mee naar huis nemen is sowieso een heel slecht idee.
Ga maar lekker met die tang op je werk aan het frutselen maar niet aan mij.
De baas vroeg hoe hij het beste mijn snuit kon vasthouden want kennelijk zat het beest vast aan mijn lip.
Hij vroeg aan het vrouwtje of het zeer deed, die teek verwijderen.
Teek? Lip? Zeer? Uhm…laten we vooral die teek gewoon met rust laten en mijn lip ook.
Af en toe een beetje krabben vond ik persoonlijk geen punt maar het vrouwtje was vast beraden en zei dat het waarschijnlijk geen zeer deed.
Waarschijnlijk? Hoezo deed het waarschijnlijk geen zeer? Wat was dat voor dubieus antwoord?
Ik vond het vooral alles behalve relaxt klinken en voordat ik van de bank kon springen had de baas mij vast en zette het vrouwtje de tang rondom de teek.
Ze schoof hem naar beneden en zei triomfantelijk, kijk zijn pootjes spartelen.
De baas zei: “ga weg met dat vieze beest, straks valt hij uit de tekentang”.
Het leek mij een goed plan want stel dat hij terug zou vallen op mijn lip.
Nadat de teek verwijdert was van mijn lip, ploos ze verder in mijn vacht.
Na een poosje vond ze nog een piepkleintje bij mijn voorpoot.
Ze zag hem amper dus leek het mij onzin om die ook te verwijderen maar kennelijk was ze op tekenjacht en was er geen ontkomen aan.
En….eerlijk is eerlijk, ik voelde er helemaal niks van maar dat hoefde het vrouwtje niet te weten.
Eerst een paar koekjes, dan stop ik met je negeren.

Fotoverhaal, 38 foto's, 
klik op de pijl voor de volgende foto

De teken waren deze week trouwens niet de enige beestjes.
Nee, ook muizen!
Niet in mijn vacht hoor maar onder de loungeset.
Guus en ik speelden in de tuin en ineens zei de mama van Guus: “er lopen twee muisjes bij de loungebank”.
Het vrouwtje draaide zich om en op dat moment stoof Guus richting loungebank en ik vloog achter hem aan.
Guus begon heel hard te snuiven onder de bank en kwispelde heel hard.
Ik kwam mee snuiven en we roken beiden de muisjes.
Samen met mijn grote vriend ging ik op jacht.
Het vrouwtje en de mama van Guus kwamen er ook aan en deden de beschermhoes van de bank af en schoven de bank een stuk van de caravan af.
Guus en ik holden om de bank heen en vermaakten ons opperbest.
Helaas hebben we ze niet gezien maar ik denk dat de muisjes zich rot waren geschrokken van ons.
En terecht ook want wij zijn de beste jagers van de wereld en we hadden geen snorhaar van ze heel gelaten.
Guus heeft een hele goede muizenvang reputatie.
Ik nog niet maar ik wil het met liefde leren van mijn vriend.
Volgende keer gewoon beter.

We zijn afgelopen weekend, met Richard en Wilma, naar ome Frits en tante Riek in Zeeland geweest.
Onderweg mocht ik heerlijk op schoot en wisselde op de achterbank tussen Wilma en het vrouwtje en ook regelmatig mocht ik voorin bij Richard op schoot.
Bij de baas mocht ik niet, want die moest rijden.
Omdat er zoveel te zien was ging de reis heel erg snel.
Onderweg zijn we een keertje gestopt om de benen te strekken en een kop koffie te drinken.
Ik kreeg lekker water en wat koekjes.
De rit duurde twee en een half uur maar ik vond dat geen probleem.

Het is altijd heerlijk in Cadzand.
Ik mocht lekker spelen in de tuin en het was ook nog eens prachtig weer.
Dus togen we ’s middags naar het strand.
De baas wilde zwemmen maar eenmaal op het strand waren er een heleboel oorkwallen aangespoeld.
Mij maakte het niet uit maar de baas besloot ineens om toch maar niet te gaan zwemmen.
Ik ben wel lekker het water in geweest en zonder problemen gezwommen hoor.

Zondagochtend ging ik alleen met de baas en het vrouwtje wandelen.
We liepen helemaal van ome Frits en tante Riek naar het strand.
Dwars door het dorpje en over een nieuw pad met trappen.
Het vrouwtje droeg mij naar boven en toen konden we de zee zien.
We dronken allemaal wat water en toen gingen we het strand op.
Ik mocht lekker los rennen want er was bijna niemand.
De baas gooide met de bal en het vrouwtje ging haaientanden en schelpjes zoeken.
Op een gegeven moment kwam er een baas met een heel raar hondje aan.
Hij rook een keer aan mij en ik kwispelde vriendelijk.
Ik wilde hem net uitnodigen om mee te spelen met mijn bal toen hij mij vanuit het niets greep.
Zijn baas zei: “sorry het is zijn aard, Kees is een chagrijn”
Nou, als die mafKees op pootjes dacht dat ik bang voor hem was dan had hij het mooi mis.
Net toen het vrouwtje mij van de grond wilde tillen had ik mafKees in het vizier en liet hem mijn hagel-verse haaiengebit zien en zette die in zijn vel.
Ik liet los en wilde net een volgende aanval inzetten toen ik van de grond gegrist werd en het vrouwtje zei: “zijn jullie allebei mal, stop daar onmiddellijk mee”.
We hadden beiden geen zichtbare schade en mafKees liep verder met zijn baas en ik gromde hem na.
Toen ze uit het zicht verdwenen waren mocht ik weer los en holde ik weer achter de bal aan.
Het vrouwtje zei dat ik niet mocht bijten maar hij begon hoor.
Ik laat me niet de wet voorschrijven door een chagrijnige bullenbak op poten.

We zijn trouwens ook naar Sluis, naar deย teckel winkel geweest: http://www.teckelcountrystore.nl/home.htm
Vrouwtje wilde natuurlijk een nieuwe teckel gieter en die hadden ze gelukkig nog te kust en te keur.
En……..als enige in Nederland, hebben zij nog twee Meneertje Jansen boekjes te koop.
Het zijn de laatste twee van de 250 stuks die er gedrukt zijn.
Nog steeds vragen mensen naar het boekje dus ben ik benieuwd wie de laatste twee zal kopen.
Ik heb ze natuurlijk beiden met mijn neus een stempel gegeven.
De mevrouw van de Teckel Store ging met mij op de foto en was natuurlijk helemaal trots dat ik langs kwam.
Vrouwtje heeft nog drie stoffen mini teckeltjes gekocht.
Het weekend vloog veel te snel voorbij en op de terugreis heb ik de hele rit geslapen.
We hebben het weer heerlijk gehad.
Jammer genoeg is het weer voorbij maar gelukkig hebben we de foto’s nog….heel veel foto’s.

6 gedachten over “Meneertje 298”

  1. Gelukkig nog een teckelgieter want die was door iemand kapot gemaakt. En teken moeten weg.
    Je heb weer een fijne reis gemaakt en muizen waar ik van griezel meegemaakt achter gejaagd.

  2. Zo, wat een belevenissen maar je vrouwtje heeft gelijk. De teken moeten eruit. Vieze beesten. Tommy had ook al een in zijn oor en reken maar op dat wij nu ook iedere dag nagekeken worden.
    Wat goed dat ze nog een gieter hadden. Nu maar niet meer stuk maken.
    Zo, wij genieten nog even van het heerlijke weer in ons vakantiehuisje waar we de hele zomer wonen tot we naar ons nieuwe huis verhuizen.
    Groetjes van Tommy, Daisy en Waldi

  3. Wat een geweldige foto’s hebben baasje en vrouwtje gemaakt en het is echt te zien dat jij geweldig hebt genoten van het strand en de zee..wel flauw dat baasje niet meer wilde zwemmen ๐Ÿ™‚

  4. Dit is elke week weer genieten van jou, Meneertje!! Ik vind je een geweldig Meneertje. En natuurlijk heb je wel een bovenstebeste vrouwtje en baasje!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *