Meneertje 327

Woensdag 13 maart Meneertje 327

Wat hebben we een zalig weekend gehad.
We vetrokken naar Hotel Piccard in Vlissingen en verbleven daar twee nachten.
Het zou heel slecht weer worden dus de auto zat vol met extra kleren, regenjassen, laarzen en storm paraplu’s.
We vertrokken zaterdag al vroeg en aangezien we pas om 15.00 uur in het hotel terecht konden besloten we eerst naar Middelburg te gaan.
We kwamen rond lunchtijd aan en natuurlijk gingen de baas en het vrouwtje broodjes met kroket eten.
Ik kreeg 2 koekjes en ging daarna netjes slapen op de jas van het vrouwtje.
De zon scheen en ondanks de wind was het prima weer.
Na het eten gingen we een poosje winkelen en om 15.00 uur kwamen we aan bij hotel Piccard.
Wat een hartelijke ontvangst.
We kregen een mooie kamer beneden en die lag heel erg handig.
Vanaf onze voordeur konden we zo naar buiten en hoefden we niet eerst het hele hotel door.
Aan de achterkant hadden we een klein terras en de baas en ik gingen samen in de zon zitten.
Het was, uit de wind in de zon, heerlijk warm.
Op het bed lag een speciaal kleed voor mij en er lag een briefje op dat we, als we dat wilden, een groter kleed konden ophalen als ik in bed zou slapen.
Dat leek mij persoonlijk een heel goed idee maar het vrouwtje zei dat ik best op bed mocht spelen maar dat iedereen ’s nachts in zijn eigen bed slaapt.
Eigenlijk ook best prima want de bench stond vlak bij de baas en het vrouwtje en ik heb een heerlijk zacht bed.
Het vrouwtje zei dat de baas op moest schieten met het biertje omdat het heel hard zou gaan regenen en dan was het niet lekker meer aan het strand.

Er was geen regen te bekennen maar het waaide wel keihard.
De boulevard van Vlissingen ligt heel hoog boven het strand en je kunt alleen het strand op via trappen.
Ik heb nog nooit van mijn leven trappen gelopen en het vrouwtje wist ook zeker dat ik dat nooit zou doen omdat ik dat helemaal niet kan.
ja doeiiii, ik zag en rook het strand en zag nu niet echt actie bij de baas en het vrouwtje.
Ze stonden genietend op de boulevard te kijken naar de hoge golven en genoten van de storm.
Het vrouwtje haar haren leken wel op een baal hooi die de lucht in waaide.
Ze zag helemaal niks maar het was wel een fijne bescherming voor het zand dat om je oren waaide.
Ik holde de trap af en het vrouwtje keek me na met grote ogen en had haar mond wagenwijd open.
Dat is met een storm en rond waaiend zand, nou niet echt heel erg verstandig.
Ergens in de verte hoorde ik nog wat kreten als: “Kijk hem nou”, “Hij kan helemaal geen trappen lopen”, “Niet te geloven”.
Ik trok aan de riem, kom nou, dan ga je je later maar verbazen over wat ik allemaal kan, maar nu gaan we hollen.
Het duurde even maar toen stonden ook de baas en het vrouwtje op het strand.
Hoestend en proestend zei het vrouwtje tegen de baas dat ze zand tussen haar tanden had.
Zand schuurt de maag vrouwtje, kom we gaan rennen.
Helaas mag je op het strand in Vlissingen niet los maar de volgende dag zouden we naar het strand van Dishoek gaan, daar mag dat wel.
Na een wandeling over het strand liepen we terug naar het hotel en gingen we ons ontdoen van het zand.

Fotoverhaal, 27 foto's, 
klik op de pijl voor de volgende foto

Om 19.00 uur gingen we aan tafel. We kregen een eigen plek waar ik gewoon op de stoel mocht liggen.
De baas en het vrouwtje gingen genieten van een heerlijk buffet.
Eerst ging het vrouwtje weg en haalde allerlei lekkers en toen zij terug was ging de baas een bord met allerlei lekkere dingen halen.
Ik lag braaf op de stoel en het vrouwtje was lekker aan het genieten van haar sparerib.
Het was zo gaar dat er tijdens het kluiven een stukje afviel en op de grond verdween.
Ze bukte om het op te rapen en ineens kruiste onze blikken elkaar.
Wat doe jij hier zei ze, jij lag toch op de stoel?
Het stukje vlees was weg en dat was maar goed ook.
Dat geknoei is echt niet netjes in een restaurant maar gelukkig was ik mee, om op haar te letten.
Ik lag vanaf dat moment op de stoel met mijn snuit over de rand en keek naar beneden.
Ga maar rustig eten hoor vrouwtje, ik let wel op dat je geen rommel achterlaat.
Zelf had ik al kipfilet gegeten maar een stukje sparerib paste er nog prima bij.
Helaas knoeide het vrouwtje daarna helemaal niks meer.

Zondag vertrokken we naar het stand van Dishoek.
Hier mogen honden los lopen dus ik was benieuwd hoeveel honden ik zou tegen komen.
Deze dag was het nog steeds zonnig maar het stormde wel flink.
Er was code oranje afgegeven en er was niemand op het strand, wij gelukkig wel.
We hadden mijn tennisballen mee genomen en ik heb genoten.
Ik had er wel uren kunnen spelen maar helaas was het tijd voor de lunch en vond het vrouwtje dat we allemaal genoeg waren uitgewaaid.

We hebben het heerlijk gehad in het hotel Piccard en genoten van de gastvrijheid.
Ik mocht gezellig mee aan tafel en ze kwamen elke keer vragen of ik water wilde.
Jammer dat de dagen omvlogen maar gelukkig gaan we er nog wel een keer logeren.

7 gedachten over “Meneertje 327”

  1. Wat hebben jullie het fijn gehad, gelukkig geen regen zoals bij ons.
    Die ballon hadden wij allang kapot . Knap dat je hem zo fijn goed houd en er voorzichtig mee bent. En nu thuis weer met de bal rennen.

  2. Nou meneertje ,wat heb jij weer een leuk weekend gehad.
    Rennen, spelen, spareribs, hmmm ook een lekkere kluif in het stoeltje

  3. Wat een leuk weekend hebben jullie gehad. Lekker genieten zo. Wij hadden niet zo veel geluk. Hier was veel regen dus wij hebben een slaapweekend van gemaakt. Komt wel goed uit want ons vrouwtje is morgen jarig (😃 Sarah wordt ze) en we krijgen dus het hele weekend visite. Dat wordt lekker feesten en knuffelen en likjes geven.
    Groetjes van Tommy, Daisy en Waldi

  4. Volgens mij hebben jullie allemaal heerlijk genoten.
    Racen over de stranden en dan lekker eten.
    Genieten van alles en ja vrouwtje heeft gelijk ,ik dacht ook he ze hebben ook een konijntje meegenomen.
    Maar maakt niet uit hoe je eruit ziet ,als je maar geniet.
    En nu maar hopen dat het beter weer wordt en dan naar het paradijsje.

  5. wat fijn dat jullie zo genoten hebben ,hier hadden we enkel regen en wind en wat kun je hard rennen en springen zo te zien op de foto’s.
    wat leuk dat je aan tafel op de stoel mocht zitten dat mag ook niet overal.
    we hopen dat het weer gauw beter wordt zodat jullie weer kunnen genieten van het paradijsje

    groetjes herma en dakota

  6. Fijn dat jullie het zo heerlijk hebben gehad en dat het aan de zee en het strand zo lekker was .Over een paar weekjes gaan mijn vrouwtje en baasje ook een weekje en wat denk je ………ik mag mee naar de grote zee.Gelukkig weet ik al hoe het daar is , Meneertje heeft het al in geuren en kleuren uitgelegd ,maar toch het blijft spannend .Alleen hoop ik dat het weer een beetje mee werkt ,die wind daar heb ik het niet zo op .het is hier al de hele week honden weer .Groetjes van Tygo en zijn vrouwtje Mia.

Laat een reactie achter op Tygo en zijn vrouwtje Mia. Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *