Meneertje 338

Woensdag 29 mei 2019 Meneertje 338

Zoals ik vorige week vertelde gingen we op verjaardagsvisite bij de papa van Guus.
Wat een gezellig feest. Ik kreeg van de mama van Guus een reuzen bot en daar was ik natuurlijk heel erg blij mee.
Dat zijn de beste verjaardagsfeestjes.
Ik mocht het bot pas in het Paradijsje op eten maar gelukkig kreeg ik heel veel ander lekkers.
De mama van Guus zorgde voor gebak voor opa, oma en het vrouwtje en Guus en ik kregen lekker veel koekjes.
Toen de baas woensdagavond kwam was het wederom feest want vanaf dat moment was hij vrij tot maandag en hadden we dus echt een mini vakantie.
Ik ging natuurlijk gelijk mijn nieuwe grote bot aan de baas laten zien.
Op een gegeven moment viel ik in slaap bij de baas op schoot en na lange tijd gingen we naar binnen omdat het buiten flink was afgekoeld.
De baas en het vrouwtje gingen een film kijken en ik sliep verder op de bank.
Na een uurtje bijslapen sprong ik van de bank, rende naar de deur en begon hard te piepen.
Het vrouwtje zei: “wat raar dat hij moet plassen we zijn twee uur geleden nog uitgebreid gaan wandelen, hij heeft vast heel veel gedronken.
Ze deed de deur open en ik rende naar de eettafel buiten.
De baas had alle stoelen aangeschoven maar mijn bot lag onder tafel en die moest ik hebben.
Het vrouwtje schoot in de lach toen ze *kloink* *kling* *toink* hoorde en mij zag worstelen om mijn mega bot tussen de aangeschoven stoelen door te manoeuvreren.
Maar……..na flink veel stoten en botsen kreeg ik hem er heus uit.
Ik sprong op een gegeven moment naar de buitenzijde van de stoel en trok hem toen zo tussen de poten door.
Ziezo, ze mocht dan lachen maar ik had mijn bot.
Met mijn staart strak omhoog sprong ik vol trots de caravan in en sprong bij de baas op de bank.
Vrouwtje moest om mijn staart nog harder lachen en zei: “doe die antenne maar naar beneden hoor, ik heb je knappe actie gezien en ik weet dat je stoer bent”.

Fotoverhaal, 14 foto's, 
klik op de pijl voor de volgende foto

Zoals jullie inmiddels wel weten is het vrouwtje dol op beestjes maar wat mij betreft kun je ook te ver gaan hoor.
Heeft ze vakantie en is ze alsnog de zuster aan het uithangen.
Er zat een hommel op de grond en het vrouwtje riep al dat de baas voorzichtig moest lopen en dat ik ook niet op de hommel moest gaan staan.
Ze tilde de hommel van de grond en zette deze op tafel.
De hommel viel gelijk op zijn rug en spartelde met zijn pootjes.
Einde verhaal leek mij maar het vrouwtje zette de hommel weer op zijn pootjes en zei tegen de baas: “pas jij even op de hommel”.
Nou dat was onnodige informatie want die hommel ging heus nergens heen.
Bij elke stap die hij zette viel hij op zijn rug.
Het vrouwtje kwam terug met een bakje suikerwater en een klein lepeltje.
Geen idee wat ze met die grote hoeveelheid wilde, tenzij ze van plan was om de hele hommel kolonie te gaan voeren.
Ze schepte een beetje op het lepeltje en hield het onder de hommel zijn uitrolbare tong.
De hommel viel op zijn rug en het vrouwtje hielp hem opnieuw op zijn pootjes.
Ik zou zeggen staatsbegrafenis en genieten van alle andere hommels.
Maar nee, het vrouwtje niet hoor, die bleef geduldig met het lepeltje zitten en bood elke keer opnieuw het lepeltje aan.
Bij elk aanbod van de lepel viel de hommel om en zette het vrouwtje hem terug op zijn pootjes.
De baas en ik hadden al lang en breed geen interesse meer maar ineens zei ze: “kijk nou, oh wat goed, hij drinkt, zie dat tongetje”.
Mooi hoor, omvallen met een volle buik is altijd beter dan omvallen met niks.
Maar de hommel viel niet meer om en na een kwartier vloog hij weg.
Goddank, het was al lang tijd voor koffie met koekjes.
Ik was van ellende ook op mijn rug gevallen en had alle vier mijn pootjes omhoog maar mij kwam ze niet redden met koek.
Het vrouwtje bleef kijken of de hommel goed vloog.
Gelukkig was de baas er en zag ik hem naar buiten komen, mét koffie en twee koekjes voor mij.

Morgen is het vrouwtje weer vrij en heeft ze maar drie nachten gewerkt.
Mijn grote mensenbroer gaat in zijn nieuwe huis wonen en natuurlijk gaan wij hem helpen met overhuizen naar zijn nieuwe woning.
Daarna gaan we lekker naar het Paradijsje en zijn de baas en het vrouwtje weer zes dagen samen vrij.
Heel vaak vakantie, laten we daar vooral een gewoonte van maken.

7 gedachten over “Meneertje 338”

  1. Hoi Meneertje😊nou hier woont net zo’n gek mens😊mijn vrouwtje😊kindjes komen haar ook halen,omdat ze bij de dierenarts werkt,nou ja zeg is wel mijn vrouwtje hoor,wat heb jij een mooi bot zeg😊hoorde haar net zeggen dat ze voor mij gaat inslaan voor de vakantie naar Tirol 😊knuffel van Sientje😍

  2. Het was weer een mooi verhaal en ook ik heb gisteren een hommeltje gered.
    Toen ik tv keek ,liep er ineens een hommel onder de kast vandaan.
    Waarschijnlijk verdwaalt toen de deur open stond.
    Netjes op gepakt en op een stuk appel gezet buiten.
    Na 10 minuten is hij weggevlogen.
    Maar ook jij bent weer verwent met die mooie kluif.
    Geniet van het mooie weer en het paradijsje.

  3. wat een groot bot en zeker voor zo’n klein hondje als jij
    maar wat heeft het vrouwtje geduld met een hommel en wat water en suiker om hen weer wat mobiel te maken
    ik ben bang van hommels en wespen en muggen want ik ben een keer gestoken in mijn nek door zo’n kreng dus blijf wel uit de buurt
    wat fijn dat vrouwtje weer vrij is zodat jullie weer kunnen genieten van het paradijsje
    nou veel plezier dan maar weer
    groetjes van Herma en Dakota

  4. Wat ben je toch een kleine bofkont dat je zo’n lekker groot bot hebt gekregen ,maar ik vind het wel lief maar ook wel stoer dat het vrouwtje de hommel gered heeft, ik zou het niet durven want ik ben hartstikke bang voor hommels, wespen en bijen 🐝

  5. Dat zijn wel heel veel fijne dagen in het Paradijs. Maar het is verdiend de baas en het vrouwtje werken hard genoeg. Ik hoop dat het mooi weer wordt misschien wel zwemmen. Veel,plezier.

  6. Jij had toch dat grote bot op, dus je hoefde geen koekjes. Maar je vrouwtje is wel heel geduldig ik zou niet opde gedachten komen.
    En je kan je verheugen op komende bruiloft.

Laat een reactie achter op Sientje Rijkens Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *