Meneertje 378

Woensdag 1 april 2020 Meneertje 378

1 april is grapjes dag maar zo grappig is het allemaal niet.
We mogen nog steeds niet naar opa en oma en ze zijn beiden bijna jarig.
We bellen ze wel heel vaak met een camera en als ik dan oma’s stem hoor dan moet ik huilen en kwispelen.
Ik ren dan naar de deur maar het vrouwtje zegt dat oma en opa niet komen maar dat we wel naar ze kunnen kijken en luisteren via de telefoon.

Gisteren reden we naar het verzorgingshuis van oma.

Ik dacht dat we naar binnen gingen, dan kon ik eindelijk weer een koekje van de koekjesmevrouw krijgen.
Maar…..we gingen niet naar binnen.
De baas nam twee tuinstoelen en belde naar het personeel.

Daarna moesten we even wachten tot zij oma voor het raam hadden gereden en gaven ze de telefoon aan oma.

Ik zag oma ook en zette het op een heel hard piepen.
Van het vrouwtje moet ik zachtjes doen omdat ze anders oma niet konden verstaan.

Oma vond het jammer dat we niet binnen mochten komen en dat vonden wij ook.
Hopelijk is het allemaal snel voorbij want ik was veel liever naar binnen gegaan.

Er mag op dit moment bijna niks en het vrouwtje zegt dat dit ook goed is.
Je moet namelijk niemand besmetten.
Gelukkig mochten we wel naar ons hutje aan zee.
Daar is helemaal niemand en als je dan toch binnen moet blijven is het veel leuker aan zee.
Want, ik moet natuurlijk wel uit gelaten worden en op het strand kan ik heerlijk los rennen en spelen met mijn bal.
Ik ken de weg als geen ander want ik kom er al vanaf mijn geboorte en ons hutje staat bijna in de duinen.
Zodra we een voet op het pad naar boven zetten begin ik aan de riem te trekken.

We moeten een klein stukje door de duin en dan staan we op het strand.
Het was prima weer.
Een zonnetje en harde wind maar dat maakte helemaal niet uit.
Het zand was helemaal zonder voetafdrukken maar daar gingen wij verandering in aanbrengen.

Altijd eerst even in de duinen mijn behoefte doen en dan mag mijn riem los en ren ik naar het strand.

Ik zie jullie zo wel.
Voor jullie je schoenen uit hebben, heb ik al wat sprintjes langs de kustlijn getrokken.
Doeiiiiii.

Eindelijk, daar zijn jullie dan.
Gooi de bal maar hoor.
En dat deed de baas,

Natuurlijk bracht ik hem elke keer netjes terug en gooide de baas de bal opnieuw.

Of nou ja, netjes terug brengen?
Het is meer omdat ik de andere bal wil.
De baas heeft altijd twee tennisballen mee en als ik er eentje heb, dan showt hij mij de andere bal en die wil ik dan uiteraard hebben.
Dus hol ik met mijn bal, laat die los en wacht tot de baas de andere bal gooit.

De wind waaide zo hard dat de tennisbal, die ik elke keer terug bracht, vanzelf weg rolde als de baas hem niet snel oppakte .

De baas kan heel goed gooien en met de wind mee, vloog de bal een heel eind weg.

Wat een heerlijk spel is dat toch.

Uren kan ik dat volhouden en het kon geen kwaad want iedereen was netjes binnen.

Wij mogen alleen naar buiten als ik moet plassen en tja, dan mag je heus wel een lekkere lange wandeling maken met twee tennisballen.

We liepen, al spelende, een eind langs de kustlijn

De wind waaide keihard en blies de zandkorrels rond mijn neus en oren.
Mij deerde dat niet maar het vrouwtje had koude voeten en wilde in de warme zon zitten.

Ze wilde bij het EHBO huisje zitten en wilde weten of je daar uit de wind zat.
Het vrouwtje moet met haar knie niet onnodig trappen lopen dus gingen de baas en ik checken

Je zat volledig uit de wind en het was zelfs warm in de zon, dus klom het vrouwtje ook de trap op.
Ze deed haar jas uit en we genoten van de warme zon.
Ik kreeg eerst water en dat was heel erg lekker.
Daarna mocht ik mijn tennisbal weer en genoten we allemaal op onze eigen manier van de zon.

Vrouwtje? Kan je even helpen?
Het vrouwtje reageerde niet en zat met haar ogen dicht.

Baas? kan jij mij dan helpen?

Kijk, de bal is per ongelijk naar beneden gevallen.

Natuurlijk wilde de baas dat wel en hij wilde ook wel met de bal spelen bij het EHBO huisje.

Jammer genoeg vonden ze het toen tijd om naar ons hutje te gaan.
Het was etenstijd en eigenlijk had ik ook best enorme honger.

De baas droeg mij naar het pad

Het laatste stukje mocht ik weer zelf lopen.

Thuis aangekomen moest ik eerst in bad.

Nadat ik mezelf in bad flink droog had geschud tilde het vrouwtje mij uit bad en droogde mij af met een grote zachte handdoek.

Daarna mocht ik in het zonnetje voor het raam even opwarmen en ging het vrouwtje douchen en de baas eten koken.

En toen was het eindelijk tijd voor mijn vleesjes.

Ik at mijn bak schoon leeg en daarna nog wat drinken en toen gingen de baas en het vrouwtje aan tafel.

Ik ging even lekker uitbuiken.
Jammer genoeg moeten de baas en het vrouwtje beiden weer werken maar van de zomer gaan we lekker weer twee weken naar ons hutje aan zee.

7 gedachten over “Meneertje 378”

  1. Hoi lief vriendje,
    Wat heerlijk aan de zee, helemaal voor jullie alleen, ik bof ook, wij wonen aan de rand van Enschede dus wij gaan ook veel wandelen, wat jammer dat je niet naar opa en oma kan, hopelijk krijg je thuis een extra lekkertje.
    Dikke knuffel van Sientje 🐾💕

  2. Wat heerlijk er even tussenuit in deze rare tijd.
    Je lijkt speedy consalez wel, meneertje! Wat kun jij hard rennen.
    Je bent heerlijk verzorgd door het vrouwtje Beter kun je het niet treffen !!

  3. Dat was weer even genieten op het strand.
    Mooie foto van baasje en oma.
    Nou maar hopen dat we snel van die nare virus af zijn, dan kan jij weer naar de oma’s en opa.
    Maar ook weer lekker naar het paradijsje.
    Het gaat beter weer worden dus dat wordt weer genieten.

  4. Wat heerlijk hebben jullie het gehad. Het weer wordt beter en nu hopen dat we van de virus ook zo af zijn. Kunnen we weer aan ons gewone leven beginnen. Naja, wij hebben niks te klagen. Het vrouwtje en onze grote mensenzus zijn alle dagen thuis. Is maar goed dat wij nog naar buiten mogen en da mogen ze dan mee. 😉
    Mooi dat jullie even bij oma waren. Het is ook niet makkelijk voor hun. Wij lopen hier iedere dag langs een huis (begeleid wonen met oudere mensen of zoiets). Het vrouwtje zwaait altijd. Vinden ze ook leuk.
    Goed op jullie letten in deze rare tijden.
    Groetjes van Tommy, Daisy en Waldi

  5. Hoi Meneertje Jansen wat leuk om al die foto s te zien van jullie heerlijke vakantie .Je zult nu wel uitgewaaid zijn .En lekker bruin geworden van de zon in het huisje langs het strand .Je bent wel een bofkont ,er zijn niet veel honden die zo n heerlijk huisje aan zee hebben ,wel fijn dat wij mee mogen genieten van je mooie verhalen .en als je nog een keer met oma gaat beeldbellen doe haar dan de vriendelijke groeten van Tygo en zijn vrouwtje Mia. Die zegt blijf gezond allemaal .

  6. Hallo, wat is dat fijn een strand voor je alleen.
    Want zoveel afstand houden is niet leuk en jammer dat je niet bij oma binnen mag.
    Maar je hebt het naar je zin is het voornaamste.

  7. Wat fijn dat je oma toch nog kon zien.
    wat ziet er dat heerlijk uit op het strand en in het hutje. Stiekem zijn we wel een beetje jaloers hoor

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *