Meneertje 389

Woensdag 17 juni 2020 Meneertje 389

Vorige week ging het vrouwtje samen met Esther op bezoek bij Pauly, zij is de beheerster van het Teckelgekken forum.

 

 

Ze gingen om te kletsen maar toen het vrouwtje terug kwam rook ik heus wel dat ze met heel veel meisjes had geknuffeld en ik rook ook een jongetje.

 

Jullie snappen dat ik natuurlijk eerst mijn vrouwtje helemaal afgelebberd heb om haar weer lekker mijn eigen geurtje te geven.
Daarna zei het vrouwtje: “kijk eens, je hebt spullen van Pauly gekregen.
Ze zette de doos op de grond en ik sprong er vol enthousiasme tegenaan.
Ik beet een hap uit de zijkant en toen kon het uitpakken beginnen.
Er zaten twee gekleurde tennisballetjes in maar die kreeg ik niet.
Het vrouwtje zei dat we die gingen bewaren voor later omdat ik er nog 3 in gebruik had.
Echt jammer want ik heb alleen maar gele tennisballen en deze hadden een mooie kleur en je kunt, by the way, nóóit genoeg tennisballen hebben.
Het hielp niet en ze verdwenen in de la.

De beiden flosstouwen die uit de doos kwamen mocht ik, na het afknippen van de kaartjes, wel hebben.
Een klein kwartiertje later bestonden ze beiden uit een grote berg losse draadjes.
Wat een super leuk klusjes.
Het vrouwtje begon te zuchten en ze zei dat ik echt geen speeltjes waard ben.
Vrouwtje snapt er niets van. Ik ben juist heel goed in kijken of materiaal veilig genoeg voor hondjes is.
Als ik het stuk krijg, dan moeten hondjes, die wel alles doorslikken, hier niet op kauwen.
Zelf heb ik dus niet heel veel speeltjes maar wát ik heb, is super sterk.
Vrouwtje koopt zelden meer wat voor mij omdat ze geen geld wil uitgeven aan spullen die binnen een kwartier de prullenbak in gaan.

In de doos zat ook een eetbare reuzen tandenborstel.
Daar kreeg ik een stukje van want het vrouwtje zei dat ik anders niet ging eten.
Nou, ze had net zo goed de hele tandenborstel kunnen geven want ik ging sowieso niet eten.
En ik zal jullie vertellen waarom.
Het vrouwtje had van Pauly iets gekregen en ging dat wellen in warm water.
Na een tijdje zette ze mijn vleesjes neer en riep ze dat mijn eten klaar was.
Haar stem klonk mij al iets te enthousiast, dus ik was per direct op mijn hoede.
Vol ongeloof keek ik in mijn etensbak.
Wat zaten daar nou voor vieze gekleurde stukjes karton in?
Met veel moeite viste ik er eentje uit en gooide die naast mijn etensbak.
Ik probeerde het met mijn neus onder de aangrenzende kast te duwen.
Weg jij vies ding, een beetje mijn vlees zitten te verprutsen, ben jij nou mal.
Ik ging voor mijn bak zitten en keek naar het vrouwtje.
Ze zei: “dat is lekker hé schat?” “mmmmmmm, neem maar een hapje”.
Het vrouwtje schoot in de lach en zei dat ze alleen mijn oogwit zag terwijl ik haar aankeek.
Logisch toch? Dit was mijn ‘ben-je-me-aan-het-vergiftigen’ blik.
Mijn vlees was aan het schimmelen en er groeide oranje, rode en groene vlokken op.
Het vrouwtje bleef volhouden dat het zo lekker en zo gezond was.
Ze zei dat andere hondjes vast heel jaloers op mij waren en deze lekkere groenten heel graag zouden willen hebben en dat Pauly speciaal voor mij deze gedroogde groenten had mee gegeven.
Het vrouwtje kon er wat mij betreft van alles bijhalen maar hier gingen we dus niet aan beginnen.
Stuur die pot met vlokken maar terug hoor, ik ben een kaninchen en geen konijnchen.

Het vrouwtje pakte het potje en schudde het heen en weer.
Direct begonnen alle drie de cavia’s te piepen en het vrouwtje zei: “kijk, die worden er wel heel blij van.”
Dat leek me een onlogische vergelijking want die gillen bij elk krakend geluid.
Het maakt namelijk helemaal niet uit of dat een zak met andijvie is of het bladeren in de krant.
Nou, ze mochten het hele potje hebben.
Het vrouwtje liep met het potje gedroogde groenten naar de cavia’s en draaide de deksel van het potje.
Ze schudde de gedroogde groeten in de voerbakjes van de veelvraten en zij aten alle drie de wortel-, erwten- en bietenvlokken met veel smaak op.
Echt fijn dat we cavia’s hebben anders had ik mogelijk weken lang die rare prut in mijn etensbak gehad.
Gelukkig kom ik regelmatig bij oma en dan ben ik verzekerd van heel veel lekkers.

 

Lekker hoor oma, deze slagersworst is zo lekker.

 

Als je nog meer hebt doe maar hoor. Dit is gezond.

 

Ik ga jou hypnotiseren vrouwtje, lijkt je dat leuk?

 

Kijk diep in mijn ogen, heel diep.

 

Langzaam voel je dat je heel slaperig gaat worden.

 

Je ogen vallen dicht.

 

Je moet wel luisteren, je ogen vallen dicht.

 

Nee hoor, ik ben heus niks van plan.

9 gedachten over “Meneertje 389”

  1. Konijnchen, wat leuk gevonden.
    Nee Hector eet dit ook niet hoor ,die gooit ook alles naast zijn bak tot hij het juiste te pakken heeft. Gelijk heb je

  2. nou Meneertje hier lusten ze de groenten heel graag hoor . I hoop dat je de andere spulletjes wel leuk vond . gelukkig dat de Caafjes het wel lusten !! knuf van hier hoor

  3. Ook Tygo haalt zijn neus op als er iets anders dan anders in zijn bak zit .al zegt zijn vrouwtje kom een klein hapje proberen .nee tanden op elkaar ,daar krijg je niets tussen. Maar Meneertje Jansen weet je wat er bij ons is gebeurd .ze hebben de HELE tuin op de kop gezet .ziet er uit of er een zand bom gevallen is .er is geen gras sprietje meer te bekennen. Zwarte zand en ik mag er niet in van mijn vrouwtje .Nou ik hoop dat ze het vlug weer in orde maken .zo dat ik weer in het gras kan rollen . .Groetjes van Tygo en zijn vrouwtje Mia .

  4. Hoi lieve Meneertje,
    Je hebt groot gelijk, wij zijn Kaninchen teckels, en die eten geen groenten 🥕🥦🥬ik Sientje ben ook al eens bijna vergiftigd 😳nou ze eet het zelf maar op, als het zo gezond is, jij hebt gelukkig nog oma worstjes, hier loopt drie keer in de week mini personeel rond.
    Dikke knuffel van Sientje

  5. He konijntje meneertje ,eet jij geen groenten.
    Eigenlijk heb je gelijk ,je bent een vlees,worst,koekjes teckel.
    Dan maar weer richting oma voor een worst versnapering.

  6. 🤣🤣🤣🤣🤣 ja ja dit is zo bekend. Hier probeert het vrouwtje het soms ook. We hopen dat ze het ooit leren dat we zoiets niet eten.
    Groetjes van Tommy, Daisy en Waldi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *