Meneertje 409

Woensdag 11 november 2020 Meneertje 409

Als we in ons Paradijsje zijn, dan heb ik een eigen bos.
We wandelen daar elke dag meerdere malen doorheen en dat is zalig.
Helaas is het seizoen van warm weer voorbij en zijn we weer gewoon thuis.
Nu wonen we vlak bij Prattenburg en daar is ook heel veel bos.
Omdat het droog weer was besloten we lekker te gaan wandelen in het Prattenburgse bos.
Er is daar een stuk bos met een trimbaan, een bos bij het kasteel maar er is ook een stuk bos waar ik als baby vaak ging wandelen.
Omdat het overal druk was reed de baas daar met de auto heen en parkeerde onze auto op dezelfde plek waar we hem vroeger ook altijd neer zette.
We stapten uit, mijn riem ging af en toen stond het vrouwtje ineens stil en las hardop de tekst “Verboden Toegang voor onbevoegden.”
Wat een onzin, het bos zag er nog steeds hetzelfde uit als toen hoor.
Er stonden nog steeds bomen, er lagen takken en er was een wandelpad dus ik was er klaar voor en rende het bos in.

 

Het vrouwtje keek naar de baas en zei: “gaan we artikel 461 van het Wetboek van Strafrecht overtreden?”
De baas zei: “Meneertje heeft dat al besloten” want ik liep al een heel eind verderop en zo stapte de baas langs het bord en liep ook het bospad op.

 

Ergens in de verte achter ons, hoorden we het vrouwtje haar stem pruttelen dat we dan wel een kans maakten op een boete van maximaal €225,00.
Als dat zo is vrouwtje, dan zou ik stoppen met mopperen en tot die tijd lekker genieten van dit exclusieve rondje bos.
Persoonlijk vond ik dat we super bevoegd waren voor dit bos.
We zijn bosexperts en als we ons bos bij het Paradijsje de baas kunnen dan lukt dat met dit bos ook.

 

Kijk vrouwtje, hier staan mooie paddenstoelen.

 

De baas ging op zoek naar een mooie stok voor mij en ik volgde hem op zijn hielen.
Het duurde even maar toen vond de baas een mooie stok voor mij.
Dat luistert heel nauw want hij moet niet te licht maar ook weer niet te zwaar zijn.
Als je eenmaal de juiste hebt gevonden kan het spel beginnen.
De baas gooit hem heel ver weg, ik ren er achter aan, ik breng hem terug en dan ga ik keihard blaffen.

 

Soms geef ik hem niet terug en hol ik elke keer weg.
Dan moet de baas een tweede stok zoeken.
Hoe we het spel ook spelen ik vind elke variant van spelen met stokken leuk.

 

Het is een vanzelfsprekendheid dat ik hard moet blaffen als de baas mijn stok gaat gooien.
Het vrouwtje fluisterde dat ik heel zacht moest doen omdat we anders gesnapt zouden worden.

 

Alsof je blaffend kunt fluisteren.
Als je het doet, dan moet je het goed doen.
*Waf* *Waf* *Waf*
Wat klonk mijn blaf mooi in het serene bos.
Je kon bijna de echo horen, zo stil was het in het prachtig kleurige bos.

 

Ik bleef heel hard blaffen en roepen dat de baas mijn stok moest gooien.
Het vrouwtje zei: “nou kom maar boswachter, we zijn hier, in een verboden bos met een loslopende hond.

 

Fijn toch dat er in Corona tijd een bos is waar je kunt wandelen zonder dat je anderen tegen komt.
Gooi nog maar een keer met de stok baas dan gaan we daarna lekker thuis koffie drinken met pepernoten.

 

Ik nam aan het einde van het bos een klein takje mee als aandenken.
Aan het takje hing één blaadje.

 

Waarom moet hij buiten blijven?
Dit is geen stok hoor, dit is een twijgje met een herfstblaadje.

 

Die heerlijke stemming sloeg een paar dagen later als een blad aan de boom om.
Ik kreeg pijn maar besloot het vooral te verbergen want het vrouwtje gaat anders overal aan voelen, drukken en trekken.
Dat was wel het allerlaatste waar ik op dit moment behoefte aan had.
Gelukkig ging het vrouwtje op weg naar haar nachtdienst en ging ik slapen.
Toen ze ’s ochtends thuis kwam rende ik niet op haar af
Ik kwispelde maar zag dat bij het vrouwtje de alarmbellen aangingen.
Het vrouwtje zei gelijk: “het zal toch niet zijn rug zijn?”
Nou er was heus niks aan mijn rug maar ik wilde er verder niet over praten.
Ze gooide een balletje en keek of ik daar wel achteraan wilde.
Om geen argwaan te wekken deed ik dat en toen haalde ze opgelucht adem.
Ze ging slapen en toen ik haar samen met de baas ging wakker maken wilde ze gelijk weten hoe het met mij was.
De baas zei: “Hij is stiller als anders maar speelt wel.”

Toen ze ’s avonds wilde knuffelen en ik niet kwam zei ze tegen de baas dat ze toch even wilde kijken en dat hij moest helpen met mij vasthouden.
Ik was er al bang voor en voor ik het wist stond ik op het aanrecht en deed het vrouwtje of ze er verstand van had.
Ze rook aan mijn oren, keek in mijn bek, boog aan mijn pootjes, duwde in mijn buik en zat aan mijn rug.
Toen ze bij mijn billen aankwam kon ik het niet meer houden en gilde.
Mijn staart moest omhoog en ze pakte keukenpapier en drukte op mijn billen.
Dat deed mega veel pijn.
Toen werd ik loei boos en probeerde te bijten.
Het vrouwtje zei: “er komt bloederig slijm uit zijn anaalklier aan de rechterkant, ik denk dat het flink ontstoken is.

Ze zei tegen mij dat ze klaar was en dat ik de volgende dag naar de dierenarts moest.
Het vrouwtje probeerde mij nog te knuffelen maar ik was echt heel erg boos.
Maandag kon ik om 14.15 uur terecht bij Dokter Bakker.
Omdat je maar met 1 persoon bij de dierenarts naar binnen mag, ging de baas met mij mee en hoefde het vrouwtje niet vroeg uit bed en kon ze gewoon tot 15.30 uur slapen.
Jullie snappen dat ik in de wachtkamer al begon met gillen en dit al die tijd heb gedaan.
Zoals ik al verwachte ging ook de dokter aan mijn anaalklier drukken en dat deed vreselijk veel pijn.
Hij zei dat het een abces was maar omdat het al open was, hij er niet in hoefde te snijden.
Dat had er nog bij moet komen.
Mijn eerste gift antibiotica kreeg ik per injectie en toen ook nog een injectie met pijnstilling.
Daarna kreeg ik een kuur antibiotica tabletjes mee en ook tabletjes voor de pijn.

 

Toen het vrouwtje wakker werd voelde ik me al een stuk fijner want de pijn was weg.
Kijk vrouwtje, de dokter heeft gezegd dat ik twee keer per dag een pilletjes antibiotica moet en 1x per dag een tabletje voor de pijn.
Maak jij maar vast een aftekenlijstje zodat we geen pilletjes kunnen vergeten.

 

In dit potje zit de pijnstilling en je mag medicijnen niet op een lege maag innemen.

 

De dokter heeft gezegd dat ik per pil eerst twee plakjes rosbief moet op eten, dat je dan in een plakje rosbief een pilletje moet verstoppen en daarna nog twee pakjes rosbief moet eten om de smaak te neutraliseren.

 

Hoezo heeft de dokter dat niet gezegd?
Jij was er niet bij hoor.
Ik was met de baas en dat heeft de dokter heus wel gezegd.

 

Zo, en nu ga ik rusten bij de baas en beter worden.
Donderdag 19 november moet ik namelijk op controle komen en dan wil ik niet weer injectienaalden in mijn nek en bil.
Roep maar als je klaar staat met de rosbief.
Vrouwtje zegt dat de dierenarts al €80,00 kostte en dat er dus geen geld meer is voor rosbief.
Maar dat is heus wel zo want we hebben in het bos geen boete van €225,00 gekregen dus trek daar die €80,00 maar vanaf dan kun je nog voor €145,00 rosbief kopen.
Hoewel…..beetje afwisseling vind ik ook wel fijn, dus doe ook maar wat biefstukjes, wat luxe knabbels en botjes want ik ben ziek en dan mag dat.

10 gedachten over “Meneertje 409”

  1. Ach wat zielig ben jij Meneertje Jansen, nee ik snap dat je dat geknijp en zo helemaal niet leul vind .Laat je maar goed verwennen met plakjes rosbief en weet je wat ,je mag mijn koekje wel hebben om op de zere plek te leggen .En dan nog een kusje er op en je voelt je gelijk stukken beter .Blijf maar lekker een paar daagjes binnen bij de baas .als je vrouwtje moet werken .Tygo en zijn vrouwtje Mia wensen jou heel veel beterschap .Groetjes van ons en je mag nog wel een koekje van mij hoor!

    1. Oh heb je het leuk gehad in het bos en dan pijn.
      Maar nsa de da wat even pijn deed was je gelukkig weer zonder pijn en nu de pilletjes slikken en dan ben je fijn beter.

  2. Oh heb je het leuk gehad in het bos en dan pijn.
    Maar nsa de da wat even pijn deed was je gelukkig weer zonder pijn en nu de pilletjes slikken en dan ben je fijn beter.

  3. Oohh Meneertje, vind jij het ook zo akelig bij de dierenarts 🙄wat een vreselijke pijn moet jij gehad hebben, en wat ben je moedig en verdient veul rosbief, en lekkertjes dikke knuffel van Sientje 💕😘🥩🍗🍖🧀🥩

  4. Ach wat een ellende knulletje, pijn aan je poepertje
    Maar hopelijk snel weer beter.
    Daarna weer lekker racen in het verboden bos.
    Pilletjes erin met een klein stukje worst lukt wel
    Anders even oma bellen die komt wel worstje brengen.
    Sterkte vent

  5. Onze Amber heeft ook een ontstoken anaalklier gehad Het deed echt zoveel pijn!
    Gelukkig dat er dierenartsen zijn !
    Het was weer een heerlijk verhaaltje met veel lach en ach momenten!

  6. Ach kerel wat erg. We hopen dat je nu snel opknapt maar dat zal vast wel lukken met al die lekkere snakjes. Je moet wel weer fit zijn voor de tekkelpechpotverloting.
    Groetjes van Tommy, Daisy en Waldi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *