Meneertje #294

Woensdag 30 mei 2018 Meneertje #294

Vorige week dinsdag vertrok ik samen met het vrouwtje naar Liempde.
Daar is de All Dogs Trimsalon van Alma Mandigers en zij is mijn persoonlijke kapper.
Nu is Alma echt heel erg lief en ik ga met plezier knuffelen met Alma maar een ander kapsel is wat mij betreft totaal overbodig.
Mijn kapsel zat nog prima, zelfs vele malen beter dan dat van het vrouwtje en toch hoefde zij niet naar de kapper maar moest ik geplukt worden.
We vertrokken vanuit het paradijsje en moesten om 18.30 uur in Liempde zijn.
De baas ging niet mee maar bleef in het Paradijsje en ik reed samen met het vrouwtje, in de spits, weg naar Liempde.
Ik riep nog dat we beter een andere dag konden gaan want om 16.45 uur rijd je echt de file in.
Of beter gezegd……sta je gelijk stil want er viel erg weinig te rijden.
Na heel veel warme dagen had het keihard geregend en vooral in het zuiden was er heel veel regen gevallen.
Daardoor waren er ongelukken gebeurd en stonden we elke keer stil.
Het navigatiesysteem deed enorm zijn best om ons via andere wegen naar Alma te leiden maar overal stond het vaster dan vast.
Ik besloot me er niet langer mee te bemoeien want dat helpt toch niet, dus ik ging slapen.
Het duurde twee uur maar toen kwamen we dan toch bij Alma aan.
Het vrouwtje parkeerde de auto voor de salon, zwaaide naar Alma en toen liepen we snel een rondje om te plassen.
Daarna was het dan toch echt tijd voor het verwijderen van mijn winterjas.
Alma begon het haar van mijn rug te plukken en dat was geen enkel probleem.
Na een poos begon ze aan mijn oren en dat vind ik dus helemaal niks.
Ter waarschuwing deed ik een keer heel sacherijnig mijn snuit naar haar hand.
Alma trok zich er niks van aan maar het vrouwtje zei dat we beter even een snoetje konden opzetten zodat ik niet zou bijten.
Tegenwoordig ben ik namelijk een stuk feller en het vrouwtje zou het erg vinden als ik zou bijten.
Nu heb ik nog nooit iemand gebeten maar ik was echt niet blij met dat getrek aan mijn oorharen.
Ook zo vreselijk onnodig.
Geen hond ziet die haren en ik denk trouwens ook, dat geen hond het erg zou vinden als er wel haren zouden blijven zitten.
Toch vond Alma dat ze eruit moesten.
Nadat ze klaar was met mijn oren mocht het snoetje weer af en ging ze verder met mijn rug en poten.

“Meneertje #294” verder lezen

Meneertje #293

woensdag 23 mei 2018 Meneertje 293

De hovenier is weer geweest en hij heeft onze heg weer heel erg mooi gemaakt.
Jacobus kan dat super goed en de dag dat hij kwam heeft hij heel veel kruiwagens heg geschoren.
Het vrouwtje reed elke keer volle kruiwagens weg naar de speciale tuinafval plek.
Natuurlijk kreeg ze niet alles in één keer klaar dus ging ik samen met de baas en het vrouwtje de volgende dag naar het paradijsje, om alles netjes op te ruimen.
Samen harkten ze alle heg van de grond en reden af en aan met de kruiwagen.
Ik vermaakte me prima.
Op een gegeven moment zei het vrouwtje: “zie jij Meneertje nog?”
Nee zei de baas, ik zie hem niet.
Het vrouwtje liep de caravan binnen en keek in de kamer, in de slaapkamer, in mijn bench en zelfs in de gesloten badkamer.
Ik was dus kwijt.
Althans, dat dachten de baas en het vrouwtje.
Er was helemaal niks kwijt aan mij en ik hoorde ze heus roepen.
Omdat ik niks verkeerds deed en ik heel lekker lag, besloot ik niet te reageren.
De baas en het vrouwtje liepen in de tuin en keken tussen de struiken.
Ze liepen om de caravan heen, keken in het schuurtje en ik hoorde ze roepen: MENEEEEEEEERTJE.
Vrouwtje vroeg zich af of ik weer een gat in de heg had gevonden.
Ze stuiterde met mijn bal en riep: “Meneertje, bal, pak, zoek”.
Stttt vrouwtje, ga maar alleen met de bal spelen het is veel te warm en ik lig heerlijk.
Ineens hoorde ik een hele opgeluchte stem: “Sjaak, ik heb hem”.
Ik weet niet wie ze had, maar mij had niet.
Zij waren buiten en ik lag binnen.
Omdat ik inmiddels wel erg nieuwsgierig was geworden wie ze wel had gevonden, deed ik één oog los en keek in de ogen van het vrouwtje.
Ik lag heerlijk in de vensterbank achter de gesloten gordijnen te genieten van de zon.
Het vrouwtje zei dat ik best in de vensterbank mocht liggen maar wel moest reageren als ze me riepen.
Daarna zei ze tegen de baas: “schat wil jij koffie?”
Voordat de baas ja had kunnen zeggen, stond ik al naast het vrouwtje.
Deze schat had ook enorme zin in koffie met koekjes.

“Meneertje #293” verder lezen

Meneertje #292

Woensdag 16 mei 2018 Meneertje 292

Vorige week maandag ontdekte de baas dat er een wesp in het ventilatierooster van de caravan vloog.
De baas riep het vrouwtje en samen gingen ze kijken of er actie was.
Ik weet niet wat voor actie ze verwachten maar in het geheel genomen was het nogal saai.
We zaten op een stoel en keken naar de vier ventilatieroosters aan de achterkant van de caravan.
Ineens kwam er een wesp uitvliegen en het vrouwtje bedacht zich geen moment en sloeg hem dood met haar slipper.
Terwijl ze de wesp in de groen container deed zei ze tegen de baas: “ik denk dat er nog niet echt een nest zit want er is nog weinig actie”.
Ze had de woorden nog niet uitgesproken of een volgende wesp kwam aanvlogen.
Het vrouwtje pakte horrengaas en plakte samen met de baas, met ducktape de ventilatiegaten af.
Daarna gingen ze op internet zoeken wat ze het beste konden doen.
Het vrouwtje zegt altijd: “eerst weten wat je moet doen en dan handelen”.

Daar had ze beter bij kunnen blijven want de baas las hardop: “de koningin kiest een nestplek, kauwt kleine stukjes hout tot gruis en maakt hiermee het begin van het nest”
“ze legt dan ongeveer 20 eitjes en uit de eitjes komen de werksters en zodra die geboren zijn bouwen die verder aan het nest en legt de koningin alleen nog eitjes”
“stop nooit de vlucht/aanvlieg gaten dicht want dan vreet de koningin zich een weg naar buiten met alle nare gevolgen van dien”
Aangezien een boze koningin en een daarbij behorend boos volk echt niet leuk zijn, besloten ze wat bestrijdingsinformatie in te winnen maar maakte eerst het aanvlieg gat los.
De andere roosters lieten ze dicht.
Omdat de papa en mama van Guus al vaker een nest hebben gehad en ervaren zijn met het verwijderen en bestrijden ging het vrouwtje op hun advies een bus wespengif halen.
De papa van Guus ging samen met de baas in het gat sprayen en toen mochten we een half uur niet in de caravan.
Het vrouwtje vond het beter om een aantal uur niet naar binnen te gaan en toen ze uiteindelijk de deur weer open deed, gingen alle ramen open om de boel goed te ventileren.
Beetje overdreven maar het vrouwtje is niet zo’n held.
Gelukkig zag ze niets meer in en uit vliegen maar we moeten het natuurlijk wel in de gaten houden en zonodig nog een keer sprayen.

“Meneertje #292” verder lezen

Meneertje #291

Woensdag 9 mei 2018 Meneertje 291

Wat een heerlijke tijd hebben we weer gehad in het Paradijsje.
Het was elke dag prachtig weer.
We zijn er de hele vrije week van het Vrouwtje geweest en vandaag moesten we terug want ik ga zo naar opa en oma.
De hovenier komt namelijk vanavond onze heg snoeien en dan is het niet handig als ik daar bij ben.
Morgenochtend moet het vrouwtje ook uitslapen want ze moet weer werken, dus komt ze mij straks na het snoeien weer ophalen en slapen we gewoon thuis.
Echt jammer want ik mocht elke dag zwemmen en elke dag heerlijk op de lounchebank slapen.
Vrijdag waren de papa en mama van Guus druk en moesten ze heel veel kranten gaan wegbrengen.
Normaal maken ze de krant die “Het Verhaal” heet, ik heb daar trouwens ook een column in.
Nu hebben ze een extra editie gemaakt en die krant heet: Gezellig Weg op de Veluwe.
Hij is een hele leuke krant geworden met veel informatie over de omgeving.
Ideaal voor mensen die op vakantie zijn op de Veluwe.
Ze gingen alle kranten naar een heleboel campings brengen en ook op ons recreatiepark ligt natuurlijk de krant van de papa en mama van Guus.
Wij kregen ook drie kranten.
Eentje voor opa en oma, eentje voor de baas en het vrouwtje en natuurlijk ook eentje voor mij.
Omdat Guus geen zin had om de hele dag kranten weg te brengen vroegen de papa en Mama van Guus of hij bij ons mocht zijn.
Daar hoefde ik geen twee keer over na te denken, natuurlijk mocht Guus bij mij zijn.
Guus is mijn vriend en het is altijd heel gezellig met hem.
Lekker spelen, rondrennen, samen blaffen aan het wafkiphekje en achter de struiken struinen.
De papa en mama van Guus zeiden tegen het vrouwtje: “als je het zat bent dan bel je maar”.
Ze zijn heel lief maar ook wel raar hoor, wie is het nu zat als Guus komt?
Ik niet en de baas en het vrouwtje ook niet.
Hij kwam al vroeg en mocht de hele middag blijven.
Guus voelt zich helemaal thuis bij ons en was helemaal niet verdrietig dat zijn papa en mama weg moesten.
Daar had hij ook helemaal geen tijd voor want we moesten stoeien en spelen.

“Meneertje #291” verder lezen

Meneertje #290

Woensdag 2 mei 2018 Meneertje 290

Vrouwtje heeft afgelopen zaterdag een caviashow gehad en toen ze thuis kwam had ze voor mij een grote doos meegenomen.
Ik werd helemaal blij van die doos maar mijn cadeau was niet de doos maar de dingen die in de doos zaten.
Milou van Slaaplekkerzacht.nl had voor mij een nieuw kleed gemaakt voor in de caviakast.
Een heel lekker, dik, zacht kleed.
Ook een zomer kleedje voor in mijn bed.
Ik heb alleen fleece kleedjes en als het heel warm weer is dan is dat veel te heet.
Daarom heb ik een lekker dik bed van katoen en babyrib gekregen.
En…..ze heeft ook speciale bekleding gemaakt voor in de fietsmand.
Het vrouwtje vond de randen van mijn mand heel erg hard en nu zijn deze helemaal bekleed met stof.
Ook heeft Milou er twee kussentjes bij gemaakt zodat ik lekker zacht kan zitten als we gaan fietsen.
Het vrouwtje had deze van te voren besteld en de maten opgegeven aan Milou.
Nu past alles helemaal precies en dat is natuurlijk fijn.
Het grote kleed mocht gelijk in de caviakast en ik dook er boven op.
Dat lag heerlijk.
Ze legde mijn nieuwe zomer bed even boven op mijn bench.
Toen het vrouwtje gekke geluiden hoorde keek ze eens op van haar tablet en zag dat ik boven op mijn bench was gesprongen.
Ik was mijn nieuwe bed aan het opschudden.
Leuk hoor een stapelbed. Een bed in mijn bench en een bed er bovenop.

Ee poosje later stond ik in de keuken heel hard te piepen.
Het vrouwtje riep vanaf de bank kom maar Meneertje maar ik kwam niet en bleef hard piepen.
Ik hoorde haar zeggen: “waar heb jij je botje nu weer onder liggen”?
Nou ik had helemaal niks ergens onder liggen.
Er stond juist iets veel te hoog.
Ik piepte naar de grote doos op de keukentafel.
Die doos was van mij want daar hadden mijn cadeaus in gezeten.
Zonde om die doos zo hoog op tafel te zetten.
Die hoorde versnippert in de papier te liggen en ik wilde graag beginnen.
Het vrouwtje vond het goed en zo kon het feest beginnen.

“Meneertje #290” verder lezen

Meneertje #289

Woensdag 25 april 2018 Meneertje 289

In de gang staat onze mand waar we oud papier en karton in doen.
Zodra deze vol is nemen we die mee uit wandelen.
Nou ja, het papier nemen we mee, niet de bak.
Het vrouwtje doet dan al het karton en papier in een linnen tas en dan legen we die samen in de grote kartoncontainer.
Deze staat vlak bij ons huis en iedereen mag daar zijn papier in doen.
De container is natuurlijk heel snel vol en als dat zo is, zetten veel mensen hun karton er gewoon naast.
Het vrouwtje doet dat niet maar checkt altijd eerst of ons papier er nog bij past voordat ze het mee neemt.
Van de week liepen we saampjes langs de kartoncontainer en aangezien er heel veel dozen en zakken met papier naast stonden, wist het vrouwtje al wel genoeg, de container zat vol.
We liepen verder en ineens zei het vrouwtje: “wat heb jij nu in je bek”?
Ikwe? Nwik bwizwonders, gewoon een swoenendwoos.
Het vrouwtje pakte de doos af en zei: “die gaan we terug brengen ik heb al rommel genoeg”.
Echt heel jammer want dit was een prachtige doos om thuis te gaan versnipperen.
Ik had het geen probleem gevonden om die tijdens de wandeling mee te dragen.
We liepen terug naar de container en het vrouwtje zette de schoenendoos weer terug.

“Meneertje #289” verder lezen

Meneertje #288

Woensdag 18 april 2018 Meneertje 288

Het vrouwtje heeft mij heel hard uit gelachen en dat mag echt niet.
Iemand uitlachen is nooit leuk en zeker niet als het mij betreft.
Ik verkeerde in een uiterst gevaarlijke situatie en dan is het helemaal erg om uit gelachen te worden.
Wat er gebeurde?
Vrouwtje had de printer uit de kast gehaald en aangesloten.
Ze moest allerlei dingen uitprinten en ik ging gezellig bovenop de printer zitten en keek wat het vrouwtje allemaal aan het doen was.
Op een gegeven moment ging ik iets verzitten en zette mijn pootje op wat knopjes.
Ineens werd het monster in de printer wakker en begon te brullen.
Ik schrok me wezenloos en maakte een hoge sprong en vloog met een noodvaart naar de bank en sprong er op.
Vanaf de bank begon ik te blaffen.
Het monster in de printer ratelde keihard en ik denk dat er een gevaarlijke slang in zat.
Het vrouwtje schoot in de lach maar er viel weinig te lachen, een heel gevaarlijk monster probeerde te ontsnappen uit printer.
Hij had mij wel op kunnen eten.
Vrouwtje ging het monster voeren met blaadjes papier.
Het monster lustte de blaadjes niet en spuugde ze weer uit.
Na een hele tijd zei het vrouwtje: “je kunt weer op de printer komen zitten hoor, hij staat uit”.
Nou, dat ging ik echt niet doen.
Een kwartier later borg het vrouwtje de printer weer op in de voorraad kast en toen gingen we fijn met mijn flostouw gooien.

“Meneertje #288” verder lezen

Meneertje #287

Woensdag 11 april 2018 Meneertje 287

Eindelijk was het zo ver en togen we bij het krieken van de dag, met een auto vol spullen, naar het Paradijsje.
Wat had ik hier lang op gewacht.
Het vrouwtje zegt altijd dat de tijd vliegt maar het duurde eeuwen voor we weer naar ons eigen paradijsje gingen.
In de winter zijn we wel een paar keer geweest maar dan was het een voerrondje voor de eekhoorntjes en vogels, een snelle check of alles nog in orde was in de caravan en dan gingen we weer naar huis.
Maar nu zat de auto vol met alles wat we nodig hadden: dekbedden, handdoeken, zeep, eten van mij , koffie, natuurlijk mijn koekjes en nog heel veel meer.
Mijn speelgoed ligt allemaal daar en mijn etensbakken ook, dus dat hoefde niet mee.
Wel een overheerlijke verse bot.
De auto zat zo vol dat ik echt in mijn stoeltje moest blijven want ook de achterbank was tot de nok toe gevuld met spullen.
Ik zag zelfs de hangmat erbij liggen. Geen idee waarom ze al de spullen niet in Otterlo laten want dat lijkt mij een stuk efficiënter.
Kennelijk sjouwen ze graag en verhuizen ze dan alles wat los ligt naar huis.
We gingen op weg en ik stond de hele weg met mijn neus tegen het raampje aangedrukt.
Het vrouwtje appte naar de papa en mama van Guus dat we onderweg waren, het feest kon beginnen.

Toen we aankwamen mocht ik uit de auto en holde gelijk even naar de honden van de parkeigenaren en zette een enorme keel op.
Zo, dan weten zij ook dat ik er ben en niet met me laat sollen.
Ik was erg tevreden over mijn actie al hoorde ik het vrouwtje zeggen dat ik onmiddellijk moest komen en niet zo vreselijk onaardig moest doen.
Volgens mij is het vrouwtje vergeten dat ze altijd heel hard grommen en blaffen als we er langs lopen maar ik ben dat zeker niet vergeten.
Nu ik een volwassen man ben moest ik dat wel even duidelijk maken.
Zij waren op de hoogte, dan kon de vakantie nu beginnen en ik dook de tuin in.
De baas en het vrouwtje haalden de auto leeg en toen ging het tuinhekje dicht.
De schuur ging open, de deur van het klompenhok en de deur van de caravan.
Hallo Paradijs, we zijn er weer!

“Meneertje #287” verder lezen

Meneertje #286

Woensdag 4 april 2018 Meneertje 286

Paasdagen zijn erg leuk, ik wist niet dat ze zo leuk waren.
Ik had geen idee wat er ging gebeuren maar de baas had een ei gekookt en terwijl hij hem aan het afpellen was, sprong ik al druk om hem heen.
Héérlijk, daar kwam mijn eitje aan.
Doe maar snel in mijn bakje baas.
Dat deed de baas niet en het vrouwtje pakte mij op en zei: “we gaan even in de gang wachten moppie”.
Niks in de gang ik wilde mijn eitje op eten maar voordat ik verder tegen kon stribbelen stonden we al op de gang en deed het vrouwtje de deur dicht.
Het vrouwtje ging op de onderste trede zitten en ik zat op haar schoot.
Ze zei: “je mag zo paaseitjes zoeken, is dat niet leuk”?
Dat klonk mij heel feestelijk in de oren en toen de baas riep dat we mochten komen, zei het vrouwtje: “zoek ei”.
Ik holde de kamer binnen en had in no-time een heerlijk ruikend spoor te pakken.
Na even snuffelen vond ik een schijfje ei achter de poot van de eettafel.
Ik begon hard te kwispelen want ik rook nog veel meer ei.
Het duurde niet lang of ik had een schijfje ei te pakken dat achter het gordijn verstopt lag.
Kennelijk had de baas mijn ei in schijfjes gesneden en deze verstopt.
In heel korte tijd had ik mijn volledige ei bij elkaar gesnuffeld.
Zullen we weer in de gang wachten tot de baas een nieuw ei heeft verstopt vrouwtje?
Helaas bleef het bij één ei en dat was echt jammer want ik vond het echt een heel erg leuk spel.

“Meneertje #286” verder lezen

Meneertje #285

Woensdag 28 maart 2018 Meneertje 285

Ineens kwam er een topic dat mensen mijn verhaaltjes zo missen.
Sommigen dachten zelfs dat er iets ergs met mij was.
Gelukkig is dat niet het geval maar mijn verhaaltjes komen gewoon iets minder frequent.
In 284 verhaaltjes is er al heel veel verteld en ik wil waken dat mijn vrouwtje niet elke keer hetzelfde schrijft.
Mijn vrouwtje vind namelijk alles leuk wat ik doe. Althans bijna alles.
Maar….zoals beloofd is het woensdag en komt er weer een oud en vertrouwd verhaaltje.

Maandag mocht ik met de baas en het vrouwtje mee naar de zandafgraving.
Je kunt daar heerlijk wandelen.
Het is een hele grote zandplek en daar omheen is een bos.
Als je naar de bomen wilt moet je heel hoog klimmen maar je kunt ook gewoon beneden wandelen.
Toen we aankwamen ging er net een hele grote club nording walkers weg.
Die wandelaars lopen met hele grappige stokken en die had ik best wel willen hebben.
Daar had de baas vast goed mee kunnen gooien.
Ik loop regelmatig met mega takken in mijn bek, dus zo’n stokkie van de wandelaars had ik prima mee kunnen sjouwen.
De baas en het vrouwtje nemen altijd mijn tennisballen mee zodat ik kan afwisselen tussen stokken en mijn eigen tennisballen.

“Meneertje #285” verder lezen

Meneertje #284

Dinsdag 20 maart 2018 Meneertje 284

De laatste tijd zijn er allemaal nieuwe buren komen wonen en die zijn natuurlijk allemaal druk met klussen in hun huis.
Nieuwe badkamers, kilometers leiding die in de muur worden gefreesd en dat maakt heel veel lawaai.
Als het vrouwtje werkt, moet ze overdag slapen en als ze gaan boren of frezen dan word het vrouwtje wakker.
Uiteraard zegt het vrouwtje hier niets van want het is nu eenmaal normaal dat mensen overdag willen klussen.
Persoonlijk vind ik het helemaal niet erg als het vrouwtje vroeg wakker is.
Zodra er aanhoudend boor of frees geluiden van de klussers komen, dan komt ze mij halen en mag ik gezellig een poosje bij haar in het warme bed.
Het vrouwtje gaat dan nog proberen te slapen en ik ben al vertrokken zodra ik tegen haar aankruip.
Ik weet dan dat ze niet gaat spelen maar dat we samen gaan slapen.
Lees: ik slaap en het vrouwtje rust.
Van mij mogen de buren rustig nog een poosje doorklussen.
Wel alleen graag op de momenten dat ik lekker bij het vrouwtje in bed kan liggen.

“Meneertje #284” verder lezen

Meneertje #283

Maandag 19 maart 2018 Meneertje 283

Het telefoonhoesje van het vrouwtje was stuk.
En nee, dat had ik niet gedaan.
Hij was gewoon versleten en daarom moest het vrouwtje een nieuwe en zag ineens dat je ook zelf je hoesje kunt ontwerpen.
Jullie snappen dat ze daar niet lang over na hoefde te denken en nu een hoesje heeft met mijn foto.
Hij is heel mooi geworden. De foto is gemaakt door Anoula van Jaggies Pawprint.
Anoula heeft toen een hele serie gemaakt voor mijn boek en één van die foto’s heeft het vrouwtje nu gebruikt voor haar nieuwe Iphone hoes.
Kijk maar eens in het fotoverhaal hoe mooi hij is geworden.

“Meneertje #283” verder lezen

Meneertje #282

Vrijdag 16 maart Meneertje 282

Gisteren mocht ik met de baas op visite bij Richard en Wilma.
Dat vind ik altijd heel erg leuk en Richard wilde ook even in onze nieuwe auto rijden en dat mocht natuurlijk best.
Het vrouwtje moest slapen, dus die kon niet mee.
Ze heeft haar eerste nacht werken er weer opzitten en voor de baas en mij begint dan automatisch ons mannenweekend.
Jammer dat het heel erg koud word want dan gaan we niet hele verre einden wandelen.
Daar houden we beiden van maar als het heel koud is, gaan we gewoon een stuk lopen maar niet heel ver weg.
Gelukkig kunnen we in huis ook leuk spelen.
Samen trekken aan mijn flostouw, gooien met de tennisballen en natuurlijk lekker stoeien.
Ik ben altijd dol op stoeien maar met de baas is dat wel dubbel zo leuk.
Met het vrouwtje is het meer knuffel-stoeien dan echt hard stoeien.
Het vrouwtje piept nogal snel en roept vaak dat ik heel zachtjes moet doen met mijn tanden.
De baas niet hoor, dat is een echte man en wij mannen kunnen heel goed samen stoeien.
Wij zijn aan elkaar gewaagd.
Als de baas gegeten heeft gaat hij altijd even lekker op de bank liggen.
Dan wil hij even op zijn telefoon kijken maar dat verstoor ik meestal want ik vind dat zonde van zijn tijd.
Hij kan veel beter met mij spelen als suffig op zijn telefoon kijken.

“Meneertje #282” verder lezen

Meneertje #281

Donderdag 15 maart 2018 Meneertje 281

Vandaag weer eens heerlijk buiten op de patio gespeeld.
Vanmorgen was het lekker weer, dus toen gingen het vrouwtje en ik gooien met de bal.
De baas ging de hoge trap halen en zette die tegen ons huis aan.
Hij klom naar boven en ging de dakgoten van ons huis schoonmaken.
Omdat wij hem niet konden helpen ging ik met het vrouwtje spelen.
Op zich gooit de baas veel beter met de bal maar het vrouwtje wilde geen dakgoten schoonmaken en op de patio lukt het haar wel om met mijn bal te gooien.
Ze nam er twee mee zodat ik elke keer netjes de ene bal zou brengen alvorens ze de volgende bal zou gooien.
Ik heb het vrouwtje mooi voor de gek kunnen houden.
Als ze twee ballen heeft, dan ren ik elke keer terug en op het moment dat ze de andere gooit laat ik mijn bal los en ren ik achter de andere bal aan.
Dit ging al een tijdje zo en toen kwam het moment dat het vrouwtje de bal gooide en ik de bal niet los liet en met de bal in mijn bek achter de andere aan holde.
Het vrouwtje riep mij maar dat dacht ik dus niet.
Als ze een bal wilde dan moest ze hem maar komen halen.
En dat deed ze.
Ik probeerde nog of ik beide ballen in mijn bek kon houden maar dat lukte helaas niet.
Het was echt genieten buiten, vooral omdat het best lang duurde voordat de goten schoon waren en ik al die tijd buiten mocht spelen en rennen.
We moeten het er ook even van nemen want het word weer heel erg koud.

“Meneertje #281” verder lezen

Meneertje #280

Woensdag 14 maart 2018 Meneertje 280

Zoals beloofd zou ik jullie vandaag vertellen over het zwembad.
Dat we het over het zwembad hadden, kwam door het schoonmaken.
Snappen jullie het nog?
Ik leg het wel even uit.
Mijn vrouwtje vind schoonmaken niet echt leuk en de badkamer moest gisteren worden schoongemaakt.
Ze zei: “waarom is het nu geen mooi weer, dan gingen we lekker in de tuin zitten van het Paradijsje en hoefde ik niet schoon te maken”.
Dat leek mij ook een heel goed idee dan konden we mooi mijn zwembad op zetten want ik ben dol op mijn eigen zwembad.
Helaas was het geen mooi weer dus gingen we naar boven.
Ik vind schoonmaken wel super leuk en help het vrouwtje altijd goed.
Het vrouwtje deed haar badslippers aan, haalde alles uit de badkamer en ging eerst de badkamer stofzuigen.
Stofzuigen vind ik niet leuk maar toen dat klaar was gingen we samen aan de slag in de badkamer.

“Meneertje #280” verder lezen

Meneertje #279

Dinsdag 13 maart 2018 Meneertje 279

Vanmorgen vertrokken we naar oma en gelukkig was oma weer uit bed.
Nu konden we gewoon koffie drinken in het restaurant bij de koekjesmevrouw.
Ze had me gemist en reed onmiddellijk naar haar kamer om koekjes te halen.
Ik bleef naar de klapdeuren staren en ja hoor, daar kwam ze aan.
Ze had op haar rolstoel-blad twee hele grote koeken.
Omdat de koekjesmevrouw zo enthousiast is durfde het vrouwtje niet te zeggen dat ze wel heel erg groot waren.
En zo hoort het ook. Hoe onbeleefd zou het zijn om te weigeren.
Dat kan echt niet en ik pakte beide koeken gretig aan.
Het vrouwtje brak één koekje in stukjes en de mevrouw keek toe hoe ik die smakelijk oppeuzelde.
Vrouwtje probeerde nog een pauze in te lassen voor de andere koek maar de koekjesmevrouw bleef staan tot ik beide koeken op had.
Heel goed koekjesmevrouw want ik vrees dat het vrouwtje er anders eentje in haar tas had gestopt.
De koekjesmevrouw zegt altijd dat ik een mager ding ben en dat ik best wel koekjes kan hebben.
Ik ben het daar helemaal mee eens. Thuis wil ik ook die hele grote mega koeken.
Helaas krijg ik die niet omdat ik anders geen zin meer heb in mijn eigen eten.
Dat hoeft dan ook niet, ik heb liever koek als avondeten.

“Meneertje #279” verder lezen

Meneertje #278

Maandag 12 maart 2018 Meneertje 278

Het weekend is al weer voorbij en sinds vrijdag hebben we een nieuwe auto.
Echt heel leuk en voor mij is de auto in de zomer ook erg fijn.
Er zitten namelijk achterin speciale ramen, die heel donker zijn als het zonnetje schijnt.
Zo word ik niet zo warm als we rijden.
Wel jammer dat ze mij dan niet kunnen fotograferen want je ziet me echt niet meer in de auto.
Neusjes die ik op het raam maak, zie je ook niet.
Wel aan de binnenkant op het glas natuurlijk maar niet aan de buitenkant.
Handig toch?
Die ramen zouden we thuis ook moeten hebben dan hoef je nooit geen ramen meer te zemen, niemand ziet dat ze vies zijn.

Verder hebben we een nieuw kleed die niet alleen op de zitting van de bank ligt maar ook over de leuning hangt.
Als ik heel erg vies ben dan kan hij ook vast gemaakt aan de voorstoelen en dan blijft alles mooi schoon.
Ook mega handig. Zo kunnen we lekker vaak in de modder gaan wandelen.
We gingen zoals altijd op zaterdag naar oma in het verzorgingshuis.
Oma had een beddag en wilde in haar bed blijven.
Ze was niet ziek maar iedereen heeft wel eens een dagje geen zin, vandaag was dat oma’s dag.
De baas en het vrouwtje vroegen nog of ze niet even gezellig mee wilde eten in het restaurant maar dat wilde oma niet.
Geen probleem hoor, ik kon prima bij oma op bed spelen.
Wat wel jammer was, dat ik de koekjesmevrouw daardoor ook niet heb gezien.
Gelukkig hadden we zelf ook koekjes bij ons.
Nadat we bij oma waren geweest gingen we een eind wandelen en lekker rennen.
Of eigenlijk rende de baas en ik, het vrouwtje maakte foto’s.

“Meneertje #278” verder lezen

Meneertje #277

Vrijdag 9 maart 2018 Meneertje 277

Bijna weekend en wat heb ik er zin in.
Samen met de baas en het vrouwtje vrij zijn geven toch altijd wel de allerleukste weekenden.
Gezellig samen wandelingen maken, altijd wel iemand die wil spelen en vooral knus samen zijn.
Ik ben zelden alleen want als de baas werkt, is het vrouwtje vrij en als de baas vrij is slaapt het vrouwtje boven maar we mogen haar dan niet storen.
Eigenlijk heeft het vrouwtje het wel het aller makkelijkste.
Ze is of vrij of slaapt de hele week overdag.
Als ze dan ’s nachts werkt merken wij daar niks van want dan slapen de baas en ik.
Zodra ze weer thuis komt mag ze mij knuffelen en weer naar bed.
Ik kan me voorstellen dat mijn grote mensenzus vroeger dacht dat het vrouwtje alleen maar sliep.
De baas was toen huisman en het vrouwtje werkte toen ook al ’s nachts.
Toen mijn grote mensenzus vijf jaar oud was vroeg de juffrouw welk beroep je vader en/of moeder had.
Ze zei: mijn papa en mama hebben geen beroep, mijn papa loopt thuis en mijn mama ligt de hele dag in bed. Toen het vrouwtje dat hoorde moest ze zo hard lachen dat het nog steeds een actueel onderwerp is als het vrouwtje aan het werk is.
Gewoon lekker een weekje overdag slapen.
Maar het is uit met de slaappret overdag, ze is vrij en dan moet ze met mij spelen en knuffelen.

“Meneertje #277” verder lezen