Meneertje #276

Donderdag 8 maart Meneertje 276

Als de baas of het vrouwtje op de bank of een stoel zitten, dan lig ik er heel graag bij.
Soms lig ik er naast, soms op schoot en tegenwoordig kruip ik regelmatig in het vrouwtje haar nek als ze op de bank zit.
De bank staat tegen de muur aan en ik kan dan via de leuning, zonder valgevaar, in haar nek liggen.
Dat ligt zalig, ik leg dan mijn kop op haar schouder en drapeer de rest van mijn lijf om haar nek.
Gisteravond had het vrouwtje zich al omgekleed in haar werkkleding en had haar haren al in een knot gedaan.
Tijdens haar werk moeten haar haren vast.
Verder had ze haar eten al klaar gemaakt om mee te nemen en wat fruit ingepakt.
Vrouwtje doet dit altijd van te voren zodat ze, kant en klaar, om 21.30 uur de auto in kan stappen om te gaan werken.

“Meneertje #276” verder lezen

Meneertje #275

Woensdag 7 maart 2018 Meneertje 275

Het vrouwtje is stout, heel erg stout.
Ze heeft mijn platte-apenkop-flappending in de prullenbak gegooid.
Ik was er heerlijk mee aan het spelen en ploos druk aan de draadjes die allemaal los hingen.
Super sterke stof is het, dus je kunt er eindeloos aan trekken.
Uiteraard is mijn gebit vele malen sterker dan die draadjes tentdoek maar gemiddeld genomen behoort dit speeltje toch echt tot de betere en sterkere kwaliteit speeltjes.
Het vrouwtje zat naast mij op de bank en zag hoe ik draadje voor draadje los pulkte.
Na een tijdje zei ze tegen mij: “waar zijn al die losse draadjes?”
Ik keek haar eens aan en kwispelde vriendelijk.
Waar denk je dat die draadjes blijven vrouwtje? Als jij ze niet hebt weggetoverd dan is de kans groot dat ze in mijn maag zitten.

“Meneertje #275” verder lezen

Meneertje #274

Dinsdag 6 maart 2018 Meneertje 274

Het vrouwtje is vorige week met oma naar de Intratuin geweest.
Oma zei dat ze wat leuks voor mij ging kopen.
Volgens het vrouwtje was dat zonde omdat ik alles stuk bijt.
Gelukkig luistert oma niet naar deze foutieve formulering.
Ik bijt niks stuk, ik onderzoek speelgoed op duurzaamheid en gebruiksvriendelijkheid.
Fabrikanten hebben nog een hoop verbeterpunten liggen maar dat is een heel ander verhaal.
Ik was aan het vertellen over mijn lieve oma die een mooi cadeau voor mij wilde uitzoeken.

Toen het vrouwtje terug kwam van de Intratuin zei ze tegen de baas: “bijna alles in deze tas is voor Meneertje”, “Oma wilde perse lekkers en speelgoed uitkiezen maar ze heeft wel sterke dingen gekozen”.
Er kwamen drie zakjes met lekkere gezonde vleessnoepjes uit, een zak met mijn favoriete botjes en wel twee speeltjes.
Het vrouwtje vervolgde haar verhaal: “hij krijgt een nieuw flostouw en een speeltje met een apenkop met flapjes er aan”.
Baas en ik keken naar het vrouwtje want die uitleg was wel erg vreemd.
Een flapding met een apenkop.
Ik zou zeggen kom maar op met dat apen-flappen-ding.

“Meneertje #274” verder lezen

Meneertje #273

Maandag 5 maart 2018 Meneertje 273

Het weekend is voorbij gevlogen en ik heb het hele weekend vol spanning op sneeuw gewacht maar tevergeefs. Ik had me er zo op verheugd, lekker happen in de sneeuw en achter sneeuwballen aan hollen.
In sommige plaatsen was wel sneeuw gevallen maar bij ons in Veenendaal vielen slechts een paar vlokjes en die bleven niet liggen.
Jammer genoeg was het alleen koud en de kans is heel klein dat er nu nog een dik pak sneeuw gaat vallen.
Als die sneeuw er dan toch niet meer komt, dan mag het van mij wel weer warmer weer worden.
De baas en het vrouwtje hadden ook gehoopt dat de vrieskou uit de grond zou zijn want aankomende zaterdag zou de hovenier onze haag in het paradijsje komen snoeien.
Maar zolang er nog kans op vorst is kan dat niet.
Het is niet alleen slecht voor de heg maar dan is er ook nog geen water in het paradijsje.
We willen niet dat de leidingen kapot vriezen want dan heb ik straks geen water om in mijn zwembad te doen en daar moet ik echt niet aan denken.

“Meneertje #273” verder lezen

Meneertje #272

Vrijdag 2 maart 2018 Meneertje 272

Vrouwtje heeft haar eerste nacht gewerkt en het was echt heel erg koud.
Eigenlijk moet ze gewoon vrij zijn want we hebben bijna feest en als ze moet werken kun je geen feest vieren.
De baas en het vrouwtje zijn namelijk zondag 30 jaar getrouwd en dan wil je toch een groot feest vieren?
Met worst, kaas, taart en andere lekker hapjes.
Helaas gaan ze helemaal niks vieren.
Tenminste niet nu.
Ze vieren het een klein beetje en later komt er wel een feest.
Maar wanneer dat weet ik niet.
Wat ik wel weet is, dat opa en oma zondag komen.
Dan is het sowieso feest
Vandaag kwam er een hele lieve kaart van Guus en zijn papa en mama.
Het was een felicitatie voor de 30 jarige trouwdag en in die kaart zat voor mij een snoepje.
Eigenlijk mocht de envelop pas zondag open maar ik had het allang geroken en toen ik bleef kwispelen maakte het vrouwtje hem open.
Een snoepje van mijn lieve vriend Guus, hij was heerlijk.
Jammer dat er bij de envelop van de bank en de envelop van de gemeenteheffing geen snoepjes zaten.
Ik stel voor dat we vanaf nu altijd brieven met snoepjes krijgen.

“Meneertje #272” verder lezen

Meneertje #271

Donderdag 1 maart 2018 Meneertje 271

Wat een guur weer.
Wandelen doen we natuurlijk wel maar spelen met de bal buiten, is echt geen optie.
De wind was vanmorgen zo hard dat de bamboe plant voor de deur was omgewaaid en die staat in een hele grote pot.
Buiten is het op zich niet heel erg maar de wind is niet leuk, die maakt het snijdend koud.
Daarom spelen we heel veel binnen want dat kan natuurlijk altijd.
Lekker gooien met mijn flos en dan gooit het vrouwtje de volgende.
Van dat spel krijg ik nooit genoeg.
Het vrouwtje helaas wel en daarom is het fijn dat de baas en het vrouwtje afwisselen.
Ik moet tenslotte wel mijn energie kwijt.
Ook vind ik het altijd geweldig als we visite krijgen.
Daar kan ik meestal wel mee spelen en knuffelen.

“Meneertje #271” verder lezen

Meneertje #270

Woensdag 28 februari 2018 Meneertje 270

Het duurde even maar het vrouwtje is weer in staat tot verhaaltjes schrijven.
Nu was ze ook weer niet zo erg ziek dat dit niet zou kunnen want ze had haar hand niet gebroken.
Dan kun je best schrijven maar ze ging toch even rustig aan doen.
Vandaag kunnen we weer en nu is het ijzig koud buiten dus echt lekker lang lopen kan helaas niet.
Mij maakt het niet uit maar het vrouwtje is nogal een koukleum en dan is zo weer ziek.
Gelukkig heb ik wel alle dagen met de baas gelopen want die is niet ziek geworden.
Wij mannen zijn gewoon heel sterk.
Hoewel ik wel heel blij was dat het vrouwtje erbij was met een heel eng avontuur.
De baas had dit echt vreselijk gevonden.
We hebben namelijk iets heel griezeligs meegemaakt.
Drie kwartier lang een levensgevaarlijke situatie.
Althans, dat vond ik, het vrouwtje bleef letterlijk en figuurlijk ijzig koud.
Wat er voor gevaarlijks gebeurde? Ik ga het jullie vertellen.

“Meneertje #270” verder lezen

Meneertje #269

Vrijdag 23 februari 2018 Meneertje 269

Vrouwtje wilde mij en de baas de hele week niet knuffelen.
Ze was bang dat wij anders ook ziek werden.
Nou zo ziek was het vrouwtje anders niet hoor, ze ging gewoon werken.
Ze had hoofdpijn, keelpijn en al haar holtes zaten dicht maar als je kunt werken, dan kun je ook prima knuffelen.
Helaas deed ze het niet en de baas en ik moesten het doen met een aai over onze bol.
Niks zo erg als niet mogen knuffelen met het vrouwtje.
Ze word daar zelf ook altijd blij van en vind het super schattig als ik me ’s morgens aan haar vastklem om haar nooit meer los te laten.
Elke keer als ze zegt: “ik ga naar bed, welterusten”, klem ik me nog steviger vast en ze krijgt dan altijd de slappe lach.
Ze heeft tegen de baas gezegd dat hij dat maar eens moet filmen.
Nu is het vrouwtje thuis maar is ze nog steeds niet beter en gaat dit weekend ontstekingsremmers slikken en als dat niet werkt, dan maandag toch maar een kuurtje antibiotica halen.
Echt jammer want nu moeten we rustig aan doen.

vandaag viel dat niet mee want tijdens het uitlaten schrok ik me een hoedje.
Wij wonen naast het politiebureau en terwijl we langs de gesloten parkeerplaats van de politieauto’s liepen ging het hek open.
Dat was op zich geen enkel probleem maar direct daarna zette de politieauto zijn claxon aan en daar kwam toch een lawaai uit.
Het was maar goed dat ik aan de riem zat, anders was ik naar de andere kant van Veenendaal gehold.
Ik nam zo’n grote sprong dat ik mezelf lanceerde en niet verder kon springen omdat mijn riem ineens strak stond.
Het vrouwtje zei dat er niks aan de hand was.
Ik denk dat zij ook hoognodig een gehoorapparaat moet want er was wel degelijk wat aan de hand.
De hele weg bleef ik achter me kijken of er soms nog een lawaaiauto aan kwam.

Een kort stukje en dan hopelijk maandag weer een normaal verhaaltje.
Goed weekend allemaal.

“Meneertje #269” verder lezen

Meneertje #268

Donderdag 22 februari 2018 Meneertje 268

Het vrouwtje is weer vrij en dan kunnen we fijn en veel wandelen.
Volgens het vrouwtje is wandelen een uitdaging en niet omdat haar holtes ontstoken zijn en al een week lang hoofdpijn heeft.
Dat had ik me voor kunnen stellen maar nee, dat bedoelde ze niet.
Geen idee wat voor uitdaging zij er dan in ziet.
Voor mij is wandelen gewoon lekker snuffelen en snuiven.
Ideaal dat ik zo’n goede neus heb want regelmatig valt er onderweg lekkers te vinden.
De baas en het vrouwtje willen dit niet hebben maar ik ben ze regelmatig te vlug af.
Zij weten namelijk nooit of mijn snuffelen gewoon zoeken is naar een geschikte plek voor een plas of dat het is omdat ik iets eetbaars heb geroken.
Ik kan rustig 10 minuten op één plek staan ruiken zonder dat er ook maar iets eetbaars ligt.

Maar….ik kan ook 10 minuten op dezelfde plek ruiken en ineens mijn lekkers grijpen die ik al die tijd al in mijn vizier, of zo je wilt mijn neusgaten, had.
Daarom snuffelt het vrouwtje net zo hard als ik en tuurt met haviksogen de grasvelden en struikjes af.
Overdag is het best lastig om een boterham of ander lekkers te verorberen want zodra ik stil sta, is het vrouwtje ook gelijk gespitst en kijkt dan met mij mee.
Als ze ziet dat ik wat heb gevonden zegt ze steevast: “niet van de straat eten Meneertje”.
Dat was helemaal geen straat maar een struik en het is zonde om daar een boterham te laten liggen.

De meneer in de zorginstelling vlakbij ons huis, zorgt dagelijks voor nieuwe toevoer van brood.
Hij scheurt het brood soms doormidden maar meestal gooit hij hele grote plakken.
Lekker vers, dus niks mis mee.
Juist die grote boterhammen zijn fijn want als ik hem niet aan het vrouwtje geef, trekt ze hem uit mijn bek en er blijft dan een heerlijk stuk over die ik pijlsnel wegkauw en doorslik.

“Meneertje #268” verder lezen

Meneertje #267

Woensdag 21 februari 2018 Meneertje 267

Vrouwtje is als de dood dat ik een hernia krijg.
Ze zegt dat het dan mijn eigen schuld is want alle voorwaarden zijn aanwezig om nooit te hoeven springen.
Raar hoor want ik ben dol op springen.
Ik spring keurig naast mijn trapje van de bank en als ze mij dan begeleiden met een koekje dan kom ik uiteraard netjes van het trapje af.
Zodra er geen koekje meer te behalen valt, spring ik zonder trap op de bank en zonder trap er af.
Zo gaat dat met elke stoel, de bank, de salontafel en alles waar je ook maar op zou kunnen springen.
Het vrouwtje krijgt elke keer hartverzakkingen als ik van de leuning naar beneden spring, want die is echt hoog.
Ze wil dat niet hebben maar voordat ze me vaak kan tegenhouden sta ik al naast haar.
Als ik een mens was dan deed ik absoluut mee met hoog-spring-wedstrijden.
Ik vind het heerlijk, maar hoor bijna elke dag dat dit niet goed is voor mijn rug en dat ik dit niet moet doen.

“Meneertje #267” verder lezen

Meneertje #266

Dinsdag 20 februari 2018 Meneertje 266

Hebben jullie soms ook het idee dat er verbeterpuntjes zijn in je bestaan?
Voor het grootste gedeelte ben ik erg tevreden met mijn baas en vrouwtje.
We gaan regelmatig wandelen, we spelen veel, ik mag heerlijk op schoot liggen, als het mooi weer word gaan we alle vrije dagen van het vrouwtje weer naar het paradijsje, ze zorgen dat ik mijn vriend Guus regelmatig zie, we gaan vaak naar mijn oma’s en opa, en van de zomer gaan we weer lekker op vakantie naar ons huisje aan zee.
Tot zo ver alles prima voor elkaar.

Waar er echter een flinke verbeteringsslag gemaakt kan worden, is met het eten.
Ik krijg 2x per dag vers vlees en elke dag van de week iets anders.
Maandag eet ik altijd pens, dinsdag eend/kalkoen, woensdag paard, donderdag lam, vrijdag rund, zaterdag konijn en zondag zalm/kip.
Als ik mijn bakje ’s avonds leeg eet, krijg ik 2 eetlepels yoghurt.
Op zich lijkt dat een groot aanbod maar daar ben je op een gegeven moment wel op uitgekeken toch?

“Meneertje #266” verder lezen

Meneertje #265

Maandag 19 februari 2018 Meneertje 265

Pas geleden kreeg ik kussentraining op zolder, weten jullie dat nog?
Ik moest netjes op mijn kussen liggen en mocht er niet in bijten.
De afgelopen dagen ben ik meerdere keren op zolder geweest en hoefden ze maar een paar keer te zeggen dat ik op de zakdoek moest bijten en niet in het kussen.
Het vrouwtje was super trots dat ik nog steeds geen gaatjes in het kussen op zolder had gebeten.
Op zich heb ik daar ook helemaal geen tijd voor.
Ik ga op zolder altijd op onderzoek uit, vrouwtje noemt dat schuumen.
Normaal vond ik altijd wel wat maar sinds ze de zolder hebben opgeruimd is het armoe troef.
Niks rond slingerende wasknijpers, kartonnen doosjes en andere zaken waar ik mee kan spelen.
Dus moet ik het doen met mijn eigen speelgoed op de zolder.
Ik wissel af tussen eenzame sokken, mijn bot en de zakdoek.
Tijdens het spelen zag ik laatst ineens dat de baas een knuffeltje aan een veter had gebonden en die veter had hij vastgeknoopt aan een houten balk.
Dat was grappig.
Ik kon nu mooi aan de knuffel trekken maar kreeg hem niet los.
Waarschijnlijk is hij om die reden ook nog helemaal compleet.

“Meneertje #265” verder lezen

Meneertje #264

Vrijdag 16 februari 2018 Meneertje 264

Het vrouwtje heeft haar eerste nacht werken er op zitten en ik was dolblij dat ze vanmorgen weer thuis was.
Ik hoor haar vaak als eerste en begin dan heel hard te piepen.
Pas dan weet de baas dat het vrouwtje in de gang haar jas aan het uittrekken is.
Vanaf dat moment is het tijd om, na een vogelvrije vlucht in haar armen -gesprongen vanaf de loungestoel- uitgebreid te knuffelen met het vrouwtje.
Echt jammer voor het vrouwtje dat ze het weekend niet vrij is want ze wil oefenen.
Jullie vragen je vast af wat ze dan wil oefenen.
Nou, dat ga ik jullie vertellen.
Het vrouwtje heeft van de baas een nieuw fototoestel gekregen.
Tot nu toe zette het vrouwtje de camera regelmatig op de automatische stand maar ze wil zich er echt in gaan verdiepen en dus moet ze heel veel foto’s maken om te oefenen.

“Meneertje #264” verder lezen

Meneertje #263

Donderdag 15 februari 2018 Meneertje 263

Het is al weer donderdag en de vrije dagen van het vrouwtje zijn voorbij.
Vanavond gaat ze weer een week werken in de nachtdienst maar de foto’s van het weekend waren nog niet op.
Dus gaan we de laatste serie doen van de zondagmiddag.
Toen gingen we namelijk op visite bij broer.
Het is altijd afwachten hoe een bezoekje verloopt.
Soms zit hij zo in zijn eigen wereld dat er weinig contact is.
Maar niet naar mij hoor.
Als hij mij ziet is hij altijd zichtbaar heel blij.
Ik mag dan op schoot en hij doet altijd heel voorzichtig met mij.
We hadden afgesproken dat we om 14.00 uur aanwezig zouden zijn dus stonden we klokslag 14.00 uur bij broer.

“Meneertje #263” verder lezen

Meneertje #262

Woensdag 14 februari 2018 Meneertje 262

We zijn nog steeds bezig met de weekend foto’s want dat zijn er een heleboel.
Dat heb je nu eenmaal als je veel dingen doet in het weekend.
En weten jullie wat ik zondag morgen ging doen?
Echt waar, toen ging ik naar mijn grote vriend Guus.
We moesten nog steeds vieren dat ons boek zo’n succes is geworden en dat gingen we doen.
Ik ging samen met het vrouwtje want de baas gaat elke zondag morgen zwemmen.
Hij gaat dan eerst een eind fietsen en dan in het zwembad heel hard borstcrawl doen en dan fietst hij na een uur weer een heel eind terug.
De baas is enorm sportief.
Wij gingen lekker vroeg want dan konden we gezellig lang spelen.
Vrouwtje zegt altijd dat ik een beetje rustig moet doen want ze vind dat ik meestal rond stuiter.
Ze is gewoon jaloers op mijn vlotte en soepele moves hoor.
Ik houd van rennen en spelen en daar is niks mis mee.
Toen we de auto bij mijn vriend Guus parkeerden kwam Guus al naar buiten gerend.
Normaal blaft hij altijd heel hard als er mensen met de auto langs komen
maar als wij er aan komen moet Guus altijd piepen van geluk.

“Meneertje #262” verder lezen

Meneertje #261

Dinsdag 13 februari 2018 Meneertje 261

Nadat we zaterdagochtend een uur lang gehold en gewandeld hadden, gingen we eerst even naar huis een kop koffie drinken met een koekje.
Er was een waterig zonnetje, ik pikte een strookje zon op de bank in en viel in slaap.
Na korte tijd pakte de baas de riem en zei: “kom meneertje, we moeten gaan”.
Ik hoefde nog niet uit hoor, ik wilde nu genieten van de zon.
De baas tilde me op en droeg me naar de auto.
In de auto was ik wat aan het rommelen en graven en het vrouwtje zei: “wat doet hij toch?”.
Ze draaide zich om en zag in mijn stoel een bult liggen.
Het vrouwtje schoot in de lach en zei: “Meneertje is in het sloopje van zijn kussen gekropen”.
In mijn autostoeltje ligt mijn scheerwollen kussen, die ik ooit van Anne-marieke en Rob van caviaflat.nl heb gekregen.
Een heerlijk zacht kussentje.
Omdat het vrouwtje wil dat het kussen schoon blijft zit er een sloop omheen.
In het sloopje lag het heerlijk.

“Meneertje #261” verder lezen

Meneertje #260

Maandag 12 februari 2018 Meneertje 260

Het weekend is al weer voorbij en we hebben heel veel gedaan en daarbij ook veel foto’s gemaakt.
Daarom doen we aankomende dagen wel de foto’s van het weekend.
Zoals altijd gaan we zaterdagmorgen tegen 10.45 uur naar oma in het verzorgingshuis.
Maar daarvoor is er tijd genoeg om nog lekker te spelen en te wandelen.
De baas zei dat hij tijdens een rit op de vrachtauto een mooie veilige groenstrook had gevonden waar helemaal niks komt en waar ik dus fijn zou kunnen hollen.
Dat klonk me als muziek in de oren en daar wilde ik natuurlijk gelijk heen.
Na de koffie togen we dus in de auto naar de geheime renplek.

Toen we aankwamen was er inderdaad helemaal niemand te zien.
De baas tilde mij uit de auto en ik hoefde zelfs het eerste stuk niet aan de riem.
Ik holde naar de eerste de beste boom en deed snel een plas.
Kom baas, kom vrouwtje, we gaan spelen.

“Meneertje #260” verder lezen

Meneertje #259

Vrijdag 9 februari 2018 Meneertje 259

Vandaag is het een feestdag want mijn grote mensenzus is gepromoveerd en is nu Managing Director.
Ik vind dat we dit feestelijk moeten vieren met heel veel koekjes.
Wat het precies inhoud, ik heb geen idee maar ik zie wel dat de baas en het vrouwtje heel trots zijn en dan ben ik dat ook.
Maar al is ze niks, dan ben ik nog net zo blij met mijn grote mensenzus maar als er wat te vieren valt doe ik niet moeilijk.
Ik vind dat je standaard alles in het leven moet vieren.
Helaas kreeg ik maar twee koekjes bij de koffie en als je zo’n groot feest viert, dan hoort daar toch minimaal een hand vol koekjes bij en een plankje met worst en kaas.
Maar niks van dat al.

Het weer wilde ook niet mee vieren want de beloofde sneeuw kwam niet.
Sneeuw leek me bij uitstek heel feestelijk.
Ik keek verlangend uit naar een heleboel sneeuw maar er viel helemaal niks.
Zo jammer want ik had me verheugd op sneeuwbal happen en op spelen in de sneeuw.
De weerman had toch echt sneeuw beloofd, ik had het zelf gehoord op het journaal.
Vanaf de leuning van de bank heb ik geprobeerd om het uit de lucht te kijken maar geen witte vlokken.

“Meneertje #259” verder lezen

Meneertje#258

Donderdag 8 februari 2018 Meneertje 258

Echt fijn dat het vrouwtje weer vrij is en ze vanavond niet hoeft te werken want de laatste paar dagen voel ik dat haarfijn aan.
Zodra ze haar brood gaat smeren en dat in haar werk-tas stopt, wil ik op schoot zitten en alleen nog maar knuffelen. Ik klem dan mijn beide pootjes om haar nek heen en druk mijn kop strak tegen haar aan. Ondanks het feit dat ze mijn knuffels heerlijk vind gaat ze toch werken.
Ze zegt dat we anders niet meer naar het paradijsje kunnen, dus dat het wel belangrijk is dat ze gaat werken.

Het vrouwtje kwam vanmorgen thuis en zoals altijd, knuffelde ik haar alsof mijn leven er van afhing.
Ik mocht maar heel even bij haar op bed spelen want ze moet terug schakelen van de nachtdienst naar het dagleven.
Na haar laatste nacht werken, gaat ze zo snel mogelijk slapen en komt ze vroeg uit bed zodat ze vannacht weer kan slapen.
Meestal lukt dat de eerste nacht helemaal niet, dus de echte haast achter deze actie snapte ik niet maar ze ging toch snel slapen.
Ik kreeg nog een dikke kus op mijn snuit en ze zei: “je mag met de baas mee naar beneden en mij straks om half twee wakker komen maken”.

En dat deden we, om klokslag 13.30 uur zette de baas mij op het achtereinde van het bed en croste ik naar het slapende hoofd van het vrouwtje.
Ik sprong boven op haar gezicht en hoorde heel gedempt wat gepruttel en een slaperig goedemorgen.
Dat klonk mij als wakker.
Kom vrouwtje, doe snel je onesie aan dan gaan we lekker op de bank ontbijten en kom ik bij je liggen.

“Meneertje#258” verder lezen

Meneertje #257

Woensdag 7 februari 2018 Meneertje 257

Jullie weten ondertussen wel dat ik dol ben op dozen.
Het vrouwtje vind dat het obsessieve vormen aan neemt.
Ik vind het reuze mee vallen maar als er een doos is, dan wil ik die uiteraard wel graag hebben.
Toen de deurbel ging begon ik keihard te wafkippen.
Het vrouwtje dacht dat het een vriend van Joeri was en die ken ik ook allemaal, dus mocht ik mee naar de voordeur.

“Meneertje #257” verder lezen