Meneertje 360

Woensdag 27 november 2019. Meneertje 360

Als de TV ’s avonds aangaat kruip ik altijd bij het vrouwtje of de baas op schoot.
Ik lag lekker tegen het vrouwtje aan en was in diepe slaap toen ik ineens keihard hoorde blaffen.
Even dacht ik dat ik droomde maar nee, ik hoorde het ècht.
Het duurde even maar toen schoot ik overeind en keek om me heen.
Waar was deze roedel die zo enorm veel lawaai maakte?
Mijn oren waren gespitst en ineens wist ik waar het weg kwam.
Het kwam uit de televisie.

Na nog een paar keer harde blafgeluiden aangehoord te hebben, vloog ik van de bank en rende naar de televisie toe.
Ik zette mijn pootjes op de televisiekast en keek naar de druktemakers op tv.
Het vrouwtje schoot in de lach en zei: “zo jammer dat ik net te laat ben om de honden te filmen met Meneertje er voor”.
Nou, ik stond er nog steeds voor hoor.
Ik wist namelijk niet of ze nog terug zouden komen en dan wilde ik wel even laten weten dat dit mijn huis is en als er geblaft word…dat ik dat doe!
Maar ze kwamen niet terug, dus besloot ik weer op de bank te gaan liggen.

Op het moment dat ik van de kast af stapte hoorde ik de baas en het vrouwtje keihard lachen.
Het vrouwtje zei hik lachend: “hij heeft de tv uitgezet hahahahaha”
Kennelijk was ik met mijn pootje per ongelijk tegen de aan en uit knop gekomen en was het beeld in eens weg.
Ideaal toch.
Jullie houden ook niet van wafkippen en stel dat ze terug komen.
Laten we maar leuk met mijn bal spelen nu ik toch wakker ben.
Helaas wilden de baas en het vrouwtje wel verder kijken en deed de baas de televisie weer aan.
Het vrouwtje bleef maar zeggen dat ze net te vroeg was gestopt met filmen omdat dit heel grappig was geweest om te laten zien.

Onzin hoor want er valt sowieso weinig te zien, het was veel te donker in de kamer voor een goed filmpje.
Kijk maar, je ziet me amper voor de televisie staan.

 

 

Op het knutselkamertje van het vrouwtje staan allemaal cadeautjes voor de Sinterklaasavond.
Die heeft Sinterklaas er vast neer gezet omdat wij onze Sinterklaas in België gaan vieren.
Het zou natuurlijk jammer zijn als de Sint ze naar ons huis brengt en Petra met al onze cadeautjes komt te zitten.
Petra komt namelijk, net als altijd, in ons huis op de andere dieren passen.

 

Ik heb al lang geroken dat de sint ook aan mij gedacht heeft.

 

Mijn neus werkt echt enorm goed want er staan heel veel pakjes en ik had mijn tasje in notime gevonden.

 

Eerder had het vrouwtje de pepernoten al boven op de kast gezet omdat ik elke keer in de tassen sprong op zoek naar de pepernoten.
Het vrouwtje was bang dat ik met mijn nagels alle papiertjes kapot zou maken en dat vind Sinterklaas natuurlijk niet leuk.

 

Ik zou me daar niet zo druk om maken want we hebben de pakjes toch al, dus kunnen we toch vast beginnen met uitpakken?
Het vrouwtje zegt dat dit absoluut niet mag en dat we pas tijdens onze sinterklaasavond alle cadeautjes gaan openen.
samen met opa, oma, mijn grote mensenzus & aanstaande man en mijn grote mensenbroer en zijn lieve vriendin.
Kijk, dit is mijn tas.

 

Er zitten 6 cadeautjes voor mij in de tas.
Drie pakjes ruiken heel lekker en drie pakjes ruiken naar niks.

 

Het liefst wil ik nu iets uit mijn cadeautas halen.
Dan pak ik op sinterklaasavond toch gewoon wat minder uit?
Ik vind dat heus niet erg hoor.
Het vrouwtje zegt nee en dus moet ik hopen dat ze een keer vergeet om de knutselkamer deur te sluiten.
Ze vergeet wel eens wat maar ik vrees het ergste als het om de sinterklaas cadeautjes gaat.
De badkamerdeur is ook nooit mee open sinds ik in de douche een plas heb gedaan.
Terwijl dat juist ook heel erg slim was van mij.
Scheelt haar wandelen in de regen.
Nog een klein filmpje van de sint cadeautjes.

 

 

Als afsluiter nog een heel leuk geheimpje.
Ergens in december komt er een héééééél leuk nieuwtje.
Maar jullie snappen het vast…..dat ga ik mooi niet verklappen.

Zoals ik moet wachten op mijn cadeautjes zo moeten jullie nog even wachten op het leuke nieuws.
Zullen we samen op het wachtbankje gaan zitten?
Nog heel even geduld. Laten we er samen een bak koffie bij nemen met pepernoten.

Meneertje 359

Woensdag 20 november 2019 Meneertje 359

Als het vrouwtje op de midden etage van ons huis gaat rommelen speel ik altijd op haar bed.
Voor het bed staat een poef zodat ik er makkelijk op en af kan.
En…..niet alleen staat de poef om die reden voor het bed. Nee, het vrouwtje is ook nogal lui en heeft geen zin om elke keer mijn zakdoek van de grond te vissen.
Boven speel ik namelijk altijd mijn sabbel zakdoek op het grote bed en die valt er heel vaak per ongelijk af.
Dan waarschuw ik haar en in het begin kwam ze altijd naar me toe en raapte hem op.
Ideaal want dan kon ik mooi verder spelen.
Na een periode van oprapen kwam het vrouwtje wel naar mij toe maar raapte ze mijn zakdoek niet meer op.
In plaats daarvan klopte ze heel enthousiast op de poef en zei dan met een iets te hoog stemmetje: “poefje, kom dan op het poefje”.

Uiteraard deed ik dat maar pakte dan niet mijn zakdoek maar sprong ik weer snel terug op bed om naar de plek te racen waar mijn zakdoek was gevallen, keek dan over de rand en begon weer aanwijzigingen te geven waar hij gevallen was.
Het vrouwtje is zeer hardnekkig en bleef op de poef kloppen en enthousiast roepen.
Daarna klopte ze op de grond en kroop richting mijn zakdoek.
We gingen kennelijk hondje spelen en dat leek me heel erg leuk.
Ik holde achter haar aan en daarna weer snel terug naar de poef om op bed te springen.
Vrouwtje keek achterom om te kijken waar ik was maar ik stond boven haar, om vanaf het bed, toe te kijken hoe zij kruipend bij de zakdoek was aangekomen.
Ze moest lachen toen ze mijn hoofd over de rand van het bed zag kijken en probeerde mij te lokken.
Dat leek mij volslagen onzin want ze zat al naast de zakdoek dus dan kon ze die net zo goed even zelf aangeven.
Ik begon te kwispelen en hard te blaffen. Goed zo vrouwtje, pak hem maar, braaaaaf.
Maar dat was toch iets te voorbarig geroepen want ze bleef gewoon voor de zakdoek zitten en pakte hem echt niet op.
Het vrouwtje tilde mij van het bed en zei: pak maar mooi zelf”.

Dat was ook een enorm leuk spel, mij optillen en dan rende ik terug naar bed en gooide de zakdoek weer aan de andere kant van het bed naar beneden. Kom maar kruipen vrouwtje, hij ligt hier aan deze kant.
Helaas wilde het vrouwtje dit spel niet spelen en zei dat ze enorm druk was.
Dus bleven we een poosje oefenen met de poef en toen zei ze: “en nu moet je het echt zelf doen want ik moet de hobbykamer stoffen.
Omdat het vrouwtje echt niet meer kwam besloot ik een poosje te gaan slapen en dat is op het grote bed zo heerlijk.
Ik kruip dan onder het dekbed en val vaak binnen no time in slaap.

Het vrouwtje was druk en nadat ik was uitgeslapen had ik even haar hulp nodig, dus riep ik met een zachte piep om hulp.
Ze hoorde mij niet, dus ik begon harder te piepen.
Het vrouwtje riep vanuit de knutselkamer dat ik via de poef mijn zakdoek zelf moest oprapen.
Ik besloot mijn piep nog wat harder te maken en ik hoorde, zonder dat ze kwam kijken, vanaf de knutselkamer alleen: “Poef Meneertje, Poef”.

Was ze nu daadwerkelijk cowboytje aan het spelen?
En probeerde ze mij neer te schieten terwijl ik hulp nodig had?
Mijn harde piep zette ik nu om in blaffen en wederom hoorde ik dat ik mijn zakdoek zelf maar moest pakken.

Nou, ik wist zeer zeker dat ze dat helemaal niet wilde en blafte steeds harder.
Ze kwam er aan gelopen en zei: “wat sta jij nu te doen in het trapgat?”
Super gevaarlijk, ga daar eens snel weg.

Ja precies, super gevaarlijk, ik waarschuwde niet voor niets.

Het vrouwtje keek naar beneden en begon vertrouwd te zuchten.
Ze liep een stukje naar beneden en viste mijn zakdoek van de trap.

Terwijl ze naar boven liep en onze hoofden op gelijke hoogte waren zei ze: “Meneer Jansen, die zakdoek waait echt niet spontaan van het bed de trap af”, je hebt hem er gewoon vanaf geneusd”.
Dat was echt raar want dat kon ze helemaal niet weten. Ze was namelijk aan het werk in de knutselkamer.
Toevallig liet ik hem los op het bed en toen wapperde mijn zakdoek spontaan vanaf het bed, door de gang, het trapgat in en voor ik het wist lag hij een eind naar beneden.

Vrouwtje geloofde er geen bal van maar discussiëren helpt toch niet.
Dank je wel voor het pakken van mijn zakdoek vrouwtje ga jij maar even verder zuchten.
Ik roep je wel als ik je weer nodig heb.

Meneertje 358

Woensdag 13 november 2019 Meneertje 358

Eerder kreeg ik helemaal nooit wat maar gelukkig is daar de laatste maanden wel verandering in gekomen.
Ik deel nu elke avond, voordat ik mijn laatste rondje ga wandelen, een plakje kaas met de baas of het vrouwtje.

Natuurlijk heb ik al pepernoten geproefd en ook al eens een keer op zondag een bakje yoghurt mogen leeg likken.
Jullie snappen dat ik dit heerlijk vind en vanaf heden probeer ik ook elke keer of er nog wat te halen valt.

Ik schooi niet hoor, ik ga gewoon heel lief naast het vrouwtje zitten en leg af en toe mijn poot op haar schoot om even te laten weten dat ik er ben.

Je weet namelijk nooit of ze in gedachten is en mij niet ziet.
Het zou echt jammer zijn als ze iets lekkers met mij zou willen delen en dat vergeet.
Wat ook wel eens wil helpen is een zoen geven, mijn koppie scheef houden en wat kwispelen.

Maar soms helpt helemaal niets en dan eet ze heel asociaal alles zelf op zonder mij ook maar één kruimel te geven.
Daardoor ben ik veel beter gaan opletten hoe ik toch zo hier en daar wat lekkers zou kunnen bemachtigen.

Het vrouwtje had als avondeten hutspot met worst en dat rook zaliggggggg.
Ze at met haar bord op schoot en ik zat naast haar, heel verliefd naar haar bord te kijken.
Vrouwtje zei dat ik niet zo moest schooien omdat ik toch niets van haar bord kreeg en ik mijn eigen eten had.
Dat eigen eten dat wist ik heus wel maar dat rook bij lange na niet zo lekker als het bord van mijn vrouwtje.
Na een poosje was ze klaar en zette haar bord op de salontafel.
Ze brengt nooit haar bord gelijk weg en dat deed ze nu ook niet.
Vrouwtje deed nog even een spelletje op de IPad en had haar volle aandacht bij het bedenken van een mooi woord voor Wordon.

Ik liep langzaam richting mijn teckeltrap en liep quasi nonchalant naar beneden.
Achteraf begreep ik dat ik beter had kunnen springen want op het moment dat ik heel langzaam liep waren de ogen van het vrouwtje op mij gericht.
Echt vals want ze deed alsof ze druk was met haar woorden spelletje.

Ik ging op mijn achterpoten staan en snoof eens goed waar de exacte coördinaten van het bord zich bevonden.
Daarna liep ik rond de tafel en sprong op mijn kleine bankje die tegen de salontafel aan staat.
Ik keek naar de keuken en af en toe keek ik even vluchtig naar het vrouwtje maar zij was echt druk met haar IPad.
Daarom zette ik twee pootjes op de salontafel en rekte mijn lijf zoveel mogelijk om bij het etensbord te komen.
Mijn neus kwam bij lange na niet bij het bord dus klom ik geluidloos op de salontafel en probeerde vanaf een plek uit het midden van de tafel mijn neus uit te rekken en net toen ik met het puntje van mijn neus het bord raakte, begon het vrouwtje hard te lachen en zei: “dat dacht ik niet Meneer Jansen”.
Ik keek haar aan en vervolgens keek ik naar buiten.
Het vrouwtje begon steeds harder te lachen en toen ik vijf minuten later pas weer naar haar keek, zag ik dat er een traan over haar wang biggelde.
Ga jij nu maar verder met Wordon vrouwtje, weet je wat een mooi woord is? Delen!, tik dat maar in.
Helaas stond ze op en bracht haar bord naar de vaatwasmachine.

Dit keer niet een heel lang verhaal want wij zijn druk bezig met de voorbereidingen voor de Teckel PechPot.
Mensen moeten dan een lootje kopen en kunnen daarmee hele mooie prijzen winnen.
De eerste prijs is zelfs drie dagen vakantie en niet zomaar ergens…. nee, naar de Dolomieten!
Ik heb van mijn zakgeld ook drie lootjes gekocht want ik wil ook wel naar de Dolomieten.
Op 3 december is de trekking en dan horen 39 mensen wat ze gewonnen hebben.
De opbrengst van de pot is voor zielige hondjes maar ik ben ook heel erg zielig hoor.
Ik krijg namelijk bijna geen pepernoten terwijl er toch een hele grote pot op de keukentafel staat.
Straks maar weer eens proberen te knuffelen met het vrouwtje, wie weet levert het wat lekkers op.

Meneertje 357

Woensdag 6 november 2019 Meneertje 357

We begonnen de vrije week van het vrouwtje echt geweldig.
Lekker met een bedje op de bank want het vrouwtje was ziek.
Wat is er nu lekkerder dan ziek zijn en zalig onder je dekbedje liggen soezen?
De dag dat het vrouwtje ziek werd, kwam ze niet beneden, alleen om mij uit te laten omdat de baas aan het werk was.
Het vrouwtje had de dag erna zulke hoge koorts dat de baas mij naar opa en oma bracht zodat het vrouwtje kon slapen zonder dat ze naar buiten hoefde.
Heerlijk hoor genieten bij opa en oma.
Zaterdag was ze nog steeds ziek en maakte de baas een bedje op de bank en toen kon het feest beginnen.
Voordat het vrouwtje er in kon gaan liggen lag ik al lang en breed met mijn pootjes omhoog onder het heerlijke donsje.

Zeg nou zelf? Dit is toch heerlijk? Af en toe even eruit voor een koekje, een hapje eten en een slokje drinken.
Het vrouwtje wilde niks, zelfs geen pepernoten. Maar gelukkig had de baas wel gewoon koffie met lekkers.

Ik genoot met volle teugen en het vrouwtje vast ook want die sliep de hele dag.

Wat gaan we doen baas? Naar buiten? Heb je gezien hoe donker het is? Het regent ook, dus laat mij maar lekker knus bij het vrouwtje blijven onder het warme dekbed.

Helaas had ik geen keus en de baas is nogal sterk, dus voor ik het wist had ik mijn riem om.

Blijf liggen vrouwtje, ik ben zo weer terug. Even snel plassen en dan kom ik lekker opdrogen bij jou.

Helaas was het maandag klaar met bedjes op de bank. Zo jammer. Het vrouwtje zegt dat als maar liggen helemaal niet goed voor je is.
Nou, daar ben ik het niet mee eens hoor. Liggen is zalig.

Nu moet ik overdag weer gewoon alleen liggen op mijn kraaiennest.

Gelukkig kan ik ’s avonds wel kiezen bij wie ik wil liggen en vandaag ga ik lekker bij de baas.

Ik ga even slapen maar ik moet jullie eerst nog even snel vertellen van mijn heldendaad.

Ik heb het vrouwtje namelijk beschermd en verbaas me nog steeds, over hoe het af liep.
We liepen in ons parkje waar we wel vaker naar toe gaan als we gaan wandelen.
Ons parkje ligt aan een grote sloot en er is een plek waar mensen kunnen gaan zitten op een bankje aan het water.
Aan beide kanten van het pad is er gras en zijn er grote bomen.
Toen we het park in liepen was er nog niets aan de hand en snuffelde ik rustig rond maar al snel zag ik een hele gevaarlijke man.
Hij was af en toe moeilijk zichtbaar door de bomen waar bij zich achter verscholen hield.
Maar vanaf dat moment had ik hem scherp in het vizier, hier was iets totaal niet pluis.
Mijn vrouwtje is nogal naïef en daarom is het maar goed dat ik er ben om haar te beschermen.

De man stond muisstil terwijl hij voorzichtig bukte en een grote stok van de grond pakte.
En nee, ik ben niet gek, het was geen leuke stok om mee te spelen maar een soort moordwapen.
Mega gevaarlijk en met die stok zou hij mijn vrouwtje heel hard kunnen slaan.
Het vrouwtje had, zoals altijd, totaal niets in de gaten en liep rustig voor mij uit.
Alles gebeurde in een fractie van een seconde en pas toen schrok het vrouwtje zich helemaal rot.

De man stond met zijn rug naar mij toe, maakte met zijn karate stok een grote sla beweging en dat was het teken dat ik keihard begon te blaffen.
Zowel het vrouwtje als de man schrokken zichtbaar.
Het vrouwtje werd rood en de man keek zeer boos naar mij.
Je kan wel boos kijken maffe Ninja maar ik zag heus wel dat je mijn vrouwtje neer wilde neer knuppelen met die stok.
Het vrouwtje probeerde eerst mij stil te krijgen maar toen ik niet wilde stoppen om de aanvaller af te schrikken, schreeuwde ze boven mijn geblaf uit, een excuus naar de man.
In plaats dat ze blij was met mijn reddingsactie vond ze het nodig om haar excuses te maken.
Daarna liepen we in een soort snelwandel tempo weg van de gevaarlijke man, terwijl het vrouwtje mopperde dat hij zijn hengel van schrik wel in de sloot had kunnen gooien en dat alle vissen nu weg waren gezwommen.

Tja, misschien moet je ook niet zo hard schreeuwen, daar schrikken vissen van hoor.
Ze zei: “ik gunde je het voordeel van de twijfel maar in het vervolg gaat de plantenspuit weer gewoon mee”.

Ga jij lekker voor gek lopen ik ga even slapen.