Meneertje #294

Woensdag 30 mei 2018 Meneertje #294

Vorige week dinsdag vertrok ik samen met het vrouwtje naar Liempde.
Daar is de All Dogs Trimsalon van Alma Mandigers en zij is mijn persoonlijke kapper.
Nu is Alma echt heel erg lief en ik ga met plezier knuffelen met Alma maar een ander kapsel is wat mij betreft totaal overbodig.
Mijn kapsel zat nog prima, zelfs vele malen beter dan dat van het vrouwtje en toch hoefde zij niet naar de kapper maar moest ik geplukt worden.
We vertrokken vanuit het paradijsje en moesten om 18.30 uur in Liempde zijn.
De baas ging niet mee maar bleef in het Paradijsje en ik reed samen met het vrouwtje, in de spits, weg naar Liempde.
Ik riep nog dat we beter een andere dag konden gaan want om 16.45 uur rijd je echt de file in.
Of beter gezegd……sta je gelijk stil want er viel erg weinig te rijden.
Na heel veel warme dagen had het keihard geregend en vooral in het zuiden was er heel veel regen gevallen.
Daardoor waren er ongelukken gebeurd en stonden we elke keer stil.
Het navigatiesysteem deed enorm zijn best om ons via andere wegen naar Alma te leiden maar overal stond het vaster dan vast.
Ik besloot me er niet langer mee te bemoeien want dat helpt toch niet, dus ik ging slapen.
Het duurde twee uur maar toen kwamen we dan toch bij Alma aan.
Het vrouwtje parkeerde de auto voor de salon, zwaaide naar Alma en toen liepen we snel een rondje om te plassen.
Daarna was het dan toch echt tijd voor het verwijderen van mijn winterjas.
Alma begon het haar van mijn rug te plukken en dat was geen enkel probleem.
Na een poos begon ze aan mijn oren en dat vind ik dus helemaal niks.
Ter waarschuwing deed ik een keer heel sacherijnig mijn snuit naar haar hand.
Alma trok zich er niks van aan maar het vrouwtje zei dat we beter even een snoetje konden opzetten zodat ik niet zou bijten.
Tegenwoordig ben ik namelijk een stuk feller en het vrouwtje zou het erg vinden als ik zou bijten.
Nu heb ik nog nooit iemand gebeten maar ik was echt niet blij met dat getrek aan mijn oorharen.
Ook zo vreselijk onnodig.
Geen hond ziet die haren en ik denk trouwens ook, dat geen hond het erg zou vinden als er wel haren zouden blijven zitten.
Toch vond Alma dat ze eruit moesten.
Nadat ze klaar was met mijn oren mocht het snoetje weer af en ging ze verder met mijn rug en poten.

“Meneertje #294” verder lezen

Meneertje #293

woensdag 23 mei 2018 Meneertje 293

De hovenier is weer geweest en hij heeft onze heg weer heel erg mooi gemaakt.
Jacobus kan dat super goed en de dag dat hij kwam heeft hij heel veel kruiwagens heg geschoren.
Het vrouwtje reed elke keer volle kruiwagens weg naar de speciale tuinafval plek.
Natuurlijk kreeg ze niet alles in één keer klaar dus ging ik samen met de baas en het vrouwtje de volgende dag naar het paradijsje, om alles netjes op te ruimen.
Samen harkten ze alle heg van de grond en reden af en aan met de kruiwagen.
Ik vermaakte me prima.
Op een gegeven moment zei het vrouwtje: “zie jij Meneertje nog?”
Nee zei de baas, ik zie hem niet.
Het vrouwtje liep de caravan binnen en keek in de kamer, in de slaapkamer, in mijn bench en zelfs in de gesloten badkamer.
Ik was dus kwijt.
Althans, dat dachten de baas en het vrouwtje.
Er was helemaal niks kwijt aan mij en ik hoorde ze heus roepen.
Omdat ik niks verkeerds deed en ik heel lekker lag, besloot ik niet te reageren.
De baas en het vrouwtje liepen in de tuin en keken tussen de struiken.
Ze liepen om de caravan heen, keken in het schuurtje en ik hoorde ze roepen: MENEEEEEEEERTJE.
Vrouwtje vroeg zich af of ik weer een gat in de heg had gevonden.
Ze stuiterde met mijn bal en riep: “Meneertje, bal, pak, zoek”.
Stttt vrouwtje, ga maar alleen met de bal spelen het is veel te warm en ik lig heerlijk.
Ineens hoorde ik een hele opgeluchte stem: “Sjaak, ik heb hem”.
Ik weet niet wie ze had, maar mij had niet.
Zij waren buiten en ik lag binnen.
Omdat ik inmiddels wel erg nieuwsgierig was geworden wie ze wel had gevonden, deed ik één oog los en keek in de ogen van het vrouwtje.
Ik lag heerlijk in de vensterbank achter de gesloten gordijnen te genieten van de zon.
Het vrouwtje zei dat ik best in de vensterbank mocht liggen maar wel moest reageren als ze me riepen.
Daarna zei ze tegen de baas: “schat wil jij koffie?”
Voordat de baas ja had kunnen zeggen, stond ik al naast het vrouwtje.
Deze schat had ook enorme zin in koffie met koekjes.

“Meneertje #293” verder lezen

Meneertje #292

Woensdag 16 mei 2018 Meneertje 292

Vorige week maandag ontdekte de baas dat er een wesp in het ventilatierooster van de caravan vloog.
De baas riep het vrouwtje en samen gingen ze kijken of er actie was.
Ik weet niet wat voor actie ze verwachten maar in het geheel genomen was het nogal saai.
We zaten op een stoel en keken naar de vier ventilatieroosters aan de achterkant van de caravan.
Ineens kwam er een wesp uitvliegen en het vrouwtje bedacht zich geen moment en sloeg hem dood met haar slipper.
Terwijl ze de wesp in de groen container deed zei ze tegen de baas: “ik denk dat er nog niet echt een nest zit want er is nog weinig actie”.
Ze had de woorden nog niet uitgesproken of een volgende wesp kwam aanvlogen.
Het vrouwtje pakte horrengaas en plakte samen met de baas, met ducktape de ventilatiegaten af.
Daarna gingen ze op internet zoeken wat ze het beste konden doen.
Het vrouwtje zegt altijd: “eerst weten wat je moet doen en dan handelen”.

Daar had ze beter bij kunnen blijven want de baas las hardop: “de koningin kiest een nestplek, kauwt kleine stukjes hout tot gruis en maakt hiermee het begin van het nest”
“ze legt dan ongeveer 20 eitjes en uit de eitjes komen de werksters en zodra die geboren zijn bouwen die verder aan het nest en legt de koningin alleen nog eitjes”
“stop nooit de vlucht/aanvlieg gaten dicht want dan vreet de koningin zich een weg naar buiten met alle nare gevolgen van dien”
Aangezien een boze koningin en een daarbij behorend boos volk echt niet leuk zijn, besloten ze wat bestrijdingsinformatie in te winnen maar maakte eerst het aanvlieg gat los.
De andere roosters lieten ze dicht.
Omdat de papa en mama van Guus al vaker een nest hebben gehad en ervaren zijn met het verwijderen en bestrijden ging het vrouwtje op hun advies een bus wespengif halen.
De papa van Guus ging samen met de baas in het gat sprayen en toen mochten we een half uur niet in de caravan.
Het vrouwtje vond het beter om een aantal uur niet naar binnen te gaan en toen ze uiteindelijk de deur weer open deed, gingen alle ramen open om de boel goed te ventileren.
Beetje overdreven maar het vrouwtje is niet zo’n held.
Gelukkig zag ze niets meer in en uit vliegen maar we moeten het natuurlijk wel in de gaten houden en zonodig nog een keer sprayen.

“Meneertje #292” verder lezen

Meneertje #291

Woensdag 9 mei 2018 Meneertje 291

Wat een heerlijke tijd hebben we weer gehad in het Paradijsje.
Het was elke dag prachtig weer.
We zijn er de hele vrije week van het Vrouwtje geweest en vandaag moesten we terug want ik ga zo naar opa en oma.
De hovenier komt namelijk vanavond onze heg snoeien en dan is het niet handig als ik daar bij ben.
Morgenochtend moet het vrouwtje ook uitslapen want ze moet weer werken, dus komt ze mij straks na het snoeien weer ophalen en slapen we gewoon thuis.
Echt jammer want ik mocht elke dag zwemmen en elke dag heerlijk op de lounchebank slapen.
Vrijdag waren de papa en mama van Guus druk en moesten ze heel veel kranten gaan wegbrengen.
Normaal maken ze de krant die “Het Verhaal” heet, ik heb daar trouwens ook een column in.
Nu hebben ze een extra editie gemaakt en die krant heet: Gezellig Weg op de Veluwe.
Hij is een hele leuke krant geworden met veel informatie over de omgeving.
Ideaal voor mensen die op vakantie zijn op de Veluwe.
Ze gingen alle kranten naar een heleboel campings brengen en ook op ons recreatiepark ligt natuurlijk de krant van de papa en mama van Guus.
Wij kregen ook drie kranten.
Eentje voor opa en oma, eentje voor de baas en het vrouwtje en natuurlijk ook eentje voor mij.
Omdat Guus geen zin had om de hele dag kranten weg te brengen vroegen de papa en Mama van Guus of hij bij ons mocht zijn.
Daar hoefde ik geen twee keer over na te denken, natuurlijk mocht Guus bij mij zijn.
Guus is mijn vriend en het is altijd heel gezellig met hem.
Lekker spelen, rondrennen, samen blaffen aan het wafkiphekje en achter de struiken struinen.
De papa en mama van Guus zeiden tegen het vrouwtje: “als je het zat bent dan bel je maar”.
Ze zijn heel lief maar ook wel raar hoor, wie is het nu zat als Guus komt?
Ik niet en de baas en het vrouwtje ook niet.
Hij kwam al vroeg en mocht de hele middag blijven.
Guus voelt zich helemaal thuis bij ons en was helemaal niet verdrietig dat zijn papa en mama weg moesten.
Daar had hij ook helemaal geen tijd voor want we moesten stoeien en spelen.

“Meneertje #291” verder lezen

Meneertje #290

Woensdag 2 mei 2018 Meneertje 290

Vrouwtje heeft afgelopen zaterdag een caviashow gehad en toen ze thuis kwam had ze voor mij een grote doos meegenomen.
Ik werd helemaal blij van die doos maar mijn cadeau was niet de doos maar de dingen die in de doos zaten.
Milou van Slaaplekkerzacht.nl had voor mij een nieuw kleed gemaakt voor in de caviakast.
Een heel lekker, dik, zacht kleed.
Ook een zomer kleedje voor in mijn bed.
Ik heb alleen fleece kleedjes en als het heel warm weer is dan is dat veel te heet.
Daarom heb ik een lekker dik bed van katoen en babyrib gekregen.
En…..ze heeft ook speciale bekleding gemaakt voor in de fietsmand.
Het vrouwtje vond de randen van mijn mand heel erg hard en nu zijn deze helemaal bekleed met stof.
Ook heeft Milou er twee kussentjes bij gemaakt zodat ik lekker zacht kan zitten als we gaan fietsen.
Het vrouwtje had deze van te voren besteld en de maten opgegeven aan Milou.
Nu past alles helemaal precies en dat is natuurlijk fijn.
Het grote kleed mocht gelijk in de caviakast en ik dook er boven op.
Dat lag heerlijk.
Ze legde mijn nieuwe zomer bed even boven op mijn bench.
Toen het vrouwtje gekke geluiden hoorde keek ze eens op van haar tablet en zag dat ik boven op mijn bench was gesprongen.
Ik was mijn nieuwe bed aan het opschudden.
Leuk hoor een stapelbed. Een bed in mijn bench en een bed er bovenop.

Ee poosje later stond ik in de keuken heel hard te piepen.
Het vrouwtje riep vanaf de bank kom maar Meneertje maar ik kwam niet en bleef hard piepen.
Ik hoorde haar zeggen: “waar heb jij je botje nu weer onder liggen”?
Nou ik had helemaal niks ergens onder liggen.
Er stond juist iets veel te hoog.
Ik piepte naar de grote doos op de keukentafel.
Die doos was van mij want daar hadden mijn cadeaus in gezeten.
Zonde om die doos zo hoog op tafel te zetten.
Die hoorde versnippert in de papier te liggen en ik wilde graag beginnen.
Het vrouwtje vond het goed en zo kon het feest beginnen.

“Meneertje #290” verder lezen