Meneertje 344

Woensdag 10 juli 2019 Meneertje 344

Boos was ik op het vrouwtje heel erg boos.
Ze moet gewoon stoppen met dingen te doen waar ze geen verstand van heeft.
Kijk, een teek weg halen past nog wel binnen haar vakgebied maar knippen en scheren is een heel ander vak.
En daar liggen haar competenties zeer zeker niet, dat wist ze en nu weet ik dat ook.
Wat een vreselijk schaamtevol gebeuren is dit.

De baas zei tegen het vrouwtje dat de haren op mijn pootjes zo lang werden.
Het vrouwtje kwam overeind van de bank en zei: oh als jij hem even vast houd dan zal ik zijn haren wel even weg knippen.
Op dat moment had de baas gewoon moeten zeggen dat ze dat absoluut niet moest doen maar nee hoor, de baas stond op, zette mij op de open geklapte krant en tilde mijn rechter voorpoot op.
Het vrouwtje kwam er aan met een schaar.
Op dat moment had ik gewoon moeten gaan tegenstribbelen maar ze zag er zo vastberaden uit dat ik besloot haar het voordeel van de twijfel te geven.
Daar heb ik inmiddels spijt van als haren op mijn hoofd.
En ja, daar zit gelukkig nog wel haar.

Het vrouwtje pakte mijn poot vast en begon te knippen in mijn lange haren.
Ze knipte, en knipte, en knipte.
Ondertussen zei ze elke keer: “knappe vent, je bent een hele knappe vent”.
Ja, toen nog wel maar nadat zij klaar was met knippen leek ik wel een zwerfhond.
Overal plukken haar van verschillende lengte.
Ze zei tegen de baas: “dat knippen, dat word hem niet maar ik probeer het te fatsoeneren met de tondeuse”.
Al snel luisterde ik naar het gebrom van de tondeuse en het vrouwtje zei tevreden dat dit lekker snel ging en in no time had ze alle vier mijn pootjes ontdaan van veel haar.
Toen ze eens goed naar het resultaat keek schoot ze in de lach en zei hiklachend “owwwww wat vreselijk, dit ziet er niet uit”.
Eerst maakte ze een ruïne van mijn vacht en vervolgens lachte ze me vierkant uit.
Boos heb ik All Dogs Trimsalon van Alma geappt of ik zo snel mogelijk kon komen om mij weer enigszins toonbaar te maken.
Ik stuurde een foto aan Alma en ook zij wist meteen dat het helemaal mislukt was.
Op 26 juli gaat ze me weer mooi maken en tot die tijd loop ik dus gewoon voor gek.
Mocht ze ooit een andere baan zoeken, ze hoeft niet bij Alma te solliciteren.
Ik vind dat ik een flinke schade vergoeding mag claimen en op zijn minst een biefstukje en een zak koekjes behoor te krijgen.

“Meneertje 344” verder lezen

Meneertje 343

Woensdag 3 juli 2019 Meneertje 343

Het vrouwtje is een hele week vrij maar toch gingen we maandag al naar huis.
Dit kwam omdat ze dinsdag de hele dag naar Groningen ging.
Ze ging samen met Esther naar het Kleindierpark om te helpen met de opstart van een nieuw seizoen.
Gelukkig kwam Esther mij nog wel even knuffelen voordat ze vertrokken.
Ik bleef bij de baas en voor hij ging werken bracht hij mij naar opa en oma.
Dat is veel leuker dan alleen op het huis passen al kan ik dat heus wel.
Toch is het handiger dat ik bij opa en oma ben want ik kan zelf niet bij mijn pot met koekjes.
Toen het vrouwtje mij weer kwam ophalen had ik haar niet binnen horen komen.
Ik lag heerlijk buiten in het zonnetje en zij kwam met de sleutel naar binnen geslopen.
Ineens hoorde ik heel zachtjes: “Neeeeeeeeeertje”.
Die stem herkende ik uit duizenden en schoot over eind en rende naar binnen in de armen van het vrouwtje.
Altijd fijn als het vrouwtje weer thuis is. We bleven nog even een kop koffie drinken en toen reden we naar ons eigen huis.
Daar lag een envelop op de deurmat van Thea Bruikman.
Het vrouwtje maakte de envelop open en het vrouwtje las op het briefje: “Zo maar een aardigheidje voor al je werk voor de Teckel Pechpot. Groet, Thea”

Het vrouwtje keek in de envelop en er zat een etui in met allemaal teckels er op.
Ze was blij met zo’n lief cadeau van Thea en ik ben er natuurlijk ook blij mee.
Ik greep de etui uit haar handen en wilde er mee weg hollen.
Het vrouwtje riep mij en zei: “niks ervan Meneertje, deze heb ik gekregen”.
Daar was ik het niet mee eens want deze was niet voor pennen maar voor mijn koekjes.
Dat leek mij een hele faire deal.
Dan hadden we er alle twee wat aan.
Zij een mooi hoesje en ik mijn koekjes mooi verpakt.
Het vrouwtje zegt dat er geen koekjes in kunnen omdat ze dan snel oud worden.
Wat een onzin, gewoon wat meer koekjes per keer geven, dan word er helemaal niks oud.

“Meneertje 343” verder lezen