Meneertje 317

Woensdag 12 december 2018 Meneertje 317

Ik zou nog de rest vertellen van ons sinterklaas weekend in Centerparcs.
Wat hebben we het super leuk gehad.
Ik kreeg zeven mooie cadeaus: een snor speeltje met piep, een lang speeltje met twee piepen, een bal met piep, een soort eend met piep, een mooie zachte slaapzak, Een pakketje met wat botten en koekjes en een speciale beker voor op vakantie.
Je kan in die beker aan de ene kant water en aan de andere kant koekjes meenemen.
Ook hangt er een uitvouwbaar drinkbakje aan.
Echt super handig.
Meer heb je ook niet nodig als je gaat wandelen, water en koekjes zijn meer dan voldoende.

Tijdens het uitpakken van alle cadeaus mocht ik iedereen helpen met papiertjes scheuren en alle dozen die er omheen zaten versnipperen.
Ik was helemaal hieperdepieper en rende hard heen en weer als er weer iemand wat mocht uitpakken.
Volgens het vrouwtje kreeg ik veel te veel prikkels maar dat viel reuze mee.
Ze is te bezorgd, ik had plezier voor tien en blafte elke keer keihard als ik niet snel genoeg de verpakking kreeg.
We vierden twee avonden sinterklaas want we hadden een Bingo en dan bleef het spannend.
Op vrijdagavond had ik vier cadeautjes bemachtigt en heel veel cadeautjes mee uitgepakt van alle anderen.
Alle papiertjes werden op de grond gegooid omdat ze dat leuk vinden staan en dat is ook zo.
Heerlijk om door al die papiertjes te struinen.
Om 20.30 uur hadden we even pauze omdat ik moest plassen maar ik was zo weer terug.
Ik wilde niks missen van de eerste Bingo avond.
Om 22.30 uur stopten we en waren er nog heel veel cadeautjes over voor de dag er na.
Iedereen ging helpen met alle papiertjes in de zakken doen en toen zei oma: “wat heb ik hier nu”?
Het snor speeltje had ik doormidden gebeten en ook het lange speeltje had ik leeg geplozen.
Hoe kan dat nou zei het vrouwtje, hij heeft doorlopend geholpen met cadeautjes uitpakken, wanneer heeft hij dat nu gedaan?
Wat een wantrouwen in mijn vakkundige speelgoed onderzoek.
In 5 minuten gebeurd hoor vrouwtje, zonder problemen.
De zachte slaapzak hadden ze afgepakt want ze zagen dat ik daar op ging knagen.
Het vrouwtje begon te zuchten en zei: “we kunnen je veel beter alleen lege dozen geven”.
Prima optie, lege dozen met wat koekjes er in, dan zal ik ze er allemaal in rap tempo uit vissen.

De zaterdag deden we allemaal leuke dingen want het was nog steeds droog.
Lekker wandelen, genieten van koffie met koekjes, een middagdutje met opa en oma en lekker spelen in het huisje met een ballon.
Het vrouwtje had een ballon mee genomen en dat is natuurlijk groot feest.
’s Middags had het vrouwtje een bord uit de keuken gehaald en deed daar eekhoorn nootjes en vogelzaad op en zette die op de eettafel buiten.
In no-time vlogen de koolmezen af en aan.
Ze pakte het fototoestel en ging op een stoel voor het raam zitten.
Ik hoorde een onafgebroken geklik van de camera.
Ineens zei ze: “ssssssst”.
Echt raar want niemand zei wat en op dat moment vroeg oma: “wat is er”?
Vrouwtje zei niet bewegen, kijk eens naar de tuintafel.
Oma en opa kwamen aangeslopen en ook de andere kwamen voorzichtig dichterbij.
Ik had geen idee wat ze aan het doen waren maar als ze er allemaal stonden wilde ik er ook bij zijn en kwam aangerend.

Ineens kreeg ik hem in het vizier en begon hard te blaffen en druk te springen achter het raam.
Het vrouwtje siste: “niet wafkippen sttttttt je maakt de eekhoorn bang.
De eekhoorn verblikte of verbloosde niet en propte zijn wangen vol met drie nootjes en verdween.
Korte tijd later was hij terug en nam er weer wat mee.
Volledig in extase volgde het vrouwtje elke move en bleef maar foto’s maken.
In het paradijsje hadden we notabene een heel nest met eekhoorns in onze boom en nu deed ze net alsof ze er nog nooit eentje had gezien.
Maar goed, sommigen hebben gewoon geen leukere dingen te doen in hun leven.
Ik wel, opa deed even een dutje op de bank en ik kroop lekker bij hem.

Zo jammer dat het hele weekend in vogelvlucht voorbij ging.
Van mij hadden we wel een week kunnen blijven maar zondagavond vertrokken Do en Patrick weer naar Amsterdam want die moesten maandag beiden weer werken.
Wij bleven nog een nachtje en toen was het echt voorbij.

“Meneertje 317” verder lezen

Meneertje 316

Woensdag 5 december 2018 meneertje 316

Vandaag is het de verjaardag van Sinterklaas maar wij hebben dat afgelopen weekend al gevierd in Centerparcs.
Dat doen we elk jaar en iedereen geniet daarvan.
Van mij was het de derde sinterklaas in Centerparcs.
De eerste keer was ik nog maar net een week bij de baas en het vrouwtje.
Het jaar daarna was ik een jaar oud en nu was ik dus 2.
Oud genoeg om precies te weten wat we allemaal zouden gaan doen.
Lekker eten, rijden in de golfkar, wandelen, knuffelen met iedereen, slapen op een schoot naar keuze, cadeautjes uitpakken en natuurlijk heel erg veel extra koekjes van oma.

We mochten al heel vroeg in ons huisje en daarom waren de baas en het vrouwtje al bij het krieken van de dag aan het pakken en aan het sjouwen met alle spullen.
Alle sinterklaas cadeautjes moesten in de woonkamer worden verzameld, de tassen met kleding en handdoeken, het krat met boodschappen en natuurlijk mijn bench.
Ik had al vrij snel in de gaten dat mijn bed werd gebruikt als draagtas.
Mijn eettafel zat er in, allerlei botjes, mijn speelgoed, een extra kleedje, een handdoek voor als het zou gaan regenen en natuurlijk mijn emmertje met koekjes.
Ik begon hard te blaffen en het vrouwtje kwam kijken.
Ze zei: “nee Meneertje, alles blijft achter het gesloten deurtje van je bench, we zijn druk genoeg en als jij alles eruit sleept vergeten we de helft”.
Wat een onzin argument, het vrouwtje had tenslotte een paklijst gemaakt, dus kwestie van oplezen wat er voor mij gepakt moest worden en dan alles weer bij elkaar zoeken. Kinderspel leek mij.
Helaas had het vrouwtje daar geen zin in en dus bleef het deurtje dicht.

De baas keek hoofdschuddend naar alle bagage en vroeg aan het vrouwtje of ze enig idee had hoe dit allemaal mee moest.
Natuurlijk wist het vrouwtje dat.
Opa en oma kwamen al vroeg een deel ophalen en na knuffelen gingen opa en oma vast op weg.
Ik wilde het liefst met ze mee maar wij moesten wachten op Do & Patrick, en die kwamen pas om 11.45 uur.
Opa en oma gingen het huisje inrichten en alvast de tafel dekken dan konden we bij aankomst zo aan de soep.
Wat een luxe.
Toen Do & Patrick kwamen namen zij een deel mee in hun auto en de rest kon daarna met gemak in onze auto.
Zo reden we saampjes bepakt en bezakt naar Centerparcs.

Bij de poort van Centerparcs stond zwarte piet ons op te wachten maar wij hoefden geen sleutel op te halen want dat hadden opa en oma al gedaan dus we konden zo naar ons huisje rijden.
Toen we uitstapten deed ik snel een plas en toen holde ik op een bekend stem geluid af.
Ik hoorde: “Meneeeeertje”. Daar stond oma in de deuropening met een koekje in haar hand.
De baas klikte mijn riem los en daar vloog ik in de armen van oma.
Ik bleef bij opa en oma binnen, samen met Do en het vrouwtje. De mannen gingen alle zware tassen naar binnen slepen.
Alle cadeautjes gingen in een lange rij tegen de wand en toen was het tijd voor soep.

Na het eten gingen we de golfkar ophalen en daarna aan de koffie met twee koekjes.
De anderen aten appeltaart of boterkoek.
Oma had beiden zelf gebakken en iedereen mocht kiezen waar hij zin in had.
Mij maakte het niets uit wat ik zou krijgen, ik vond beiden een goede keuze maar het vrouwtje riep al gelijk dat ik niks van de baksels van oma kreeg.
Gelukkig schoof oma nog een paar koekjes richting mij en zei: “hij heeft ook vakantie hoor” en dat was ook zo, ik had ook vakantie.
Do & Patrick gingen wachten op Joeri die met de trein zou komen.
Als hij vlakbij zou uitstappen dan gingen zij hem met de auto ophalen.
Hij moest eerst naar stage maar mocht heel lief eerder stoppen.
De baas, het vrouwtje en ik gingen even lekker wandelen, rennen en met de bal spelen.
We stapten in de golfkar en reden helemaal naar achteren in het park.
Daar staan de huisjes van het personeel en komen geen auto’s.
Ik mocht gelijk los en de baas had beiden tennisballen mee genomen.

“Meneertje 316” verder lezen