Meneertje 358

Woensdag 13 november 2019 Meneertje 358

Eerder kreeg ik helemaal nooit wat maar gelukkig is daar de laatste maanden wel verandering in gekomen.
Ik deel nu elke avond, voordat ik mijn laatste rondje ga wandelen, een plakje kaas met de baas of het vrouwtje.

Natuurlijk heb ik al pepernoten geproefd en ook al eens een keer op zondag een bakje yoghurt mogen leeg likken.
Jullie snappen dat ik dit heerlijk vind en vanaf heden probeer ik ook elke keer of er nog wat te halen valt.

Ik schooi niet hoor, ik ga gewoon heel lief naast het vrouwtje zitten en leg af en toe mijn poot op haar schoot om even te laten weten dat ik er ben.

Je weet namelijk nooit of ze in gedachten is en mij niet ziet.
Het zou echt jammer zijn als ze iets lekkers met mij zou willen delen en dat vergeet.
Wat ook wel eens wil helpen is een zoen geven, mijn koppie scheef houden en wat kwispelen.

Maar soms helpt helemaal niets en dan eet ze heel asociaal alles zelf op zonder mij ook maar één kruimel te geven.
Daardoor ben ik veel beter gaan opletten hoe ik toch zo hier en daar wat lekkers zou kunnen bemachtigen.

Het vrouwtje had als avondeten hutspot met worst en dat rook zaliggggggg.
Ze at met haar bord op schoot en ik zat naast haar, heel verliefd naar haar bord te kijken.
Vrouwtje zei dat ik niet zo moest schooien omdat ik toch niets van haar bord kreeg en ik mijn eigen eten had.
Dat eigen eten dat wist ik heus wel maar dat rook bij lange na niet zo lekker als het bord van mijn vrouwtje.
Na een poosje was ze klaar en zette haar bord op de salontafel.
Ze brengt nooit haar bord gelijk weg en dat deed ze nu ook niet.
Vrouwtje deed nog even een spelletje op de IPad en had haar volle aandacht bij het bedenken van een mooi woord voor Wordon.

Ik liep langzaam richting mijn teckeltrap en liep quasi nonchalant naar beneden.
Achteraf begreep ik dat ik beter had kunnen springen want op het moment dat ik heel langzaam liep waren de ogen van het vrouwtje op mij gericht.
Echt vals want ze deed alsof ze druk was met haar woorden spelletje.

Ik ging op mijn achterpoten staan en snoof eens goed waar de exacte coördinaten van het bord zich bevonden.
Daarna liep ik rond de tafel en sprong op mijn kleine bankje die tegen de salontafel aan staat.
Ik keek naar de keuken en af en toe keek ik even vluchtig naar het vrouwtje maar zij was echt druk met haar IPad.
Daarom zette ik twee pootjes op de salontafel en rekte mijn lijf zoveel mogelijk om bij het etensbord te komen.
Mijn neus kwam bij lange na niet bij het bord dus klom ik geluidloos op de salontafel en probeerde vanaf een plek uit het midden van de tafel mijn neus uit te rekken en net toen ik met het puntje van mijn neus het bord raakte, begon het vrouwtje hard te lachen en zei: “dat dacht ik niet Meneer Jansen”.
Ik keek haar aan en vervolgens keek ik naar buiten.
Het vrouwtje begon steeds harder te lachen en toen ik vijf minuten later pas weer naar haar keek, zag ik dat er een traan over haar wang biggelde.
Ga jij nu maar verder met Wordon vrouwtje, weet je wat een mooi woord is? Delen!, tik dat maar in.
Helaas stond ze op en bracht haar bord naar de vaatwasmachine.

Dit keer niet een heel lang verhaal want wij zijn druk bezig met de voorbereidingen voor de Teckel PechPot.
Mensen moeten dan een lootje kopen en kunnen daarmee hele mooie prijzen winnen.
De eerste prijs is zelfs drie dagen vakantie en niet zomaar ergens…. nee, naar de Dolomieten!
Ik heb van mijn zakgeld ook drie lootjes gekocht want ik wil ook wel naar de Dolomieten.
Op 3 december is de trekking en dan horen 39 mensen wat ze gewonnen hebben.
De opbrengst van de pot is voor zielige hondjes maar ik ben ook heel erg zielig hoor.
Ik krijg namelijk bijna geen pepernoten terwijl er toch een hele grote pot op de keukentafel staat.
Straks maar weer eens proberen te knuffelen met het vrouwtje, wie weet levert het wat lekkers op.

Meneertje 357

Woensdag 6 november 2019 Meneertje 357

We begonnen de vrije week van het vrouwtje echt geweldig.
Lekker met een bedje op de bank want het vrouwtje was ziek.
Wat is er nu lekkerder dan ziek zijn en zalig onder je dekbedje liggen soezen?
De dag dat het vrouwtje ziek werd, kwam ze niet beneden, alleen om mij uit te laten omdat de baas aan het werk was.
Het vrouwtje had de dag erna zulke hoge koorts dat de baas mij naar opa en oma bracht zodat het vrouwtje kon slapen zonder dat ze naar buiten hoefde.
Heerlijk hoor genieten bij opa en oma.
Zaterdag was ze nog steeds ziek en maakte de baas een bedje op de bank en toen kon het feest beginnen.
Voordat het vrouwtje er in kon gaan liggen lag ik al lang en breed met mijn pootjes omhoog onder het heerlijke donsje.

Zeg nou zelf? Dit is toch heerlijk? Af en toe even eruit voor een koekje, een hapje eten en een slokje drinken.
Het vrouwtje wilde niks, zelfs geen pepernoten. Maar gelukkig had de baas wel gewoon koffie met lekkers.

Ik genoot met volle teugen en het vrouwtje vast ook want die sliep de hele dag.

Wat gaan we doen baas? Naar buiten? Heb je gezien hoe donker het is? Het regent ook, dus laat mij maar lekker knus bij het vrouwtje blijven onder het warme dekbed.

Helaas had ik geen keus en de baas is nogal sterk, dus voor ik het wist had ik mijn riem om.

Blijf liggen vrouwtje, ik ben zo weer terug. Even snel plassen en dan kom ik lekker opdrogen bij jou.

Helaas was het maandag klaar met bedjes op de bank. Zo jammer. Het vrouwtje zegt dat als maar liggen helemaal niet goed voor je is.
Nou, daar ben ik het niet mee eens hoor. Liggen is zalig.

Nu moet ik overdag weer gewoon alleen liggen op mijn kraaiennest.

Gelukkig kan ik ’s avonds wel kiezen bij wie ik wil liggen en vandaag ga ik lekker bij de baas.

Ik ga even slapen maar ik moet jullie eerst nog even snel vertellen van mijn heldendaad.

Ik heb het vrouwtje namelijk beschermd en verbaas me nog steeds, over hoe het af liep.
We liepen in ons parkje waar we wel vaker naar toe gaan als we gaan wandelen.
Ons parkje ligt aan een grote sloot en er is een plek waar mensen kunnen gaan zitten op een bankje aan het water.
Aan beide kanten van het pad is er gras en zijn er grote bomen.
Toen we het park in liepen was er nog niets aan de hand en snuffelde ik rustig rond maar al snel zag ik een hele gevaarlijke man.
Hij was af en toe moeilijk zichtbaar door de bomen waar bij zich achter verscholen hield.
Maar vanaf dat moment had ik hem scherp in het vizier, hier was iets totaal niet pluis.
Mijn vrouwtje is nogal naïef en daarom is het maar goed dat ik er ben om haar te beschermen.

De man stond muisstil terwijl hij voorzichtig bukte en een grote stok van de grond pakte.
En nee, ik ben niet gek, het was geen leuke stok om mee te spelen maar een soort moordwapen.
Mega gevaarlijk en met die stok zou hij mijn vrouwtje heel hard kunnen slaan.
Het vrouwtje had, zoals altijd, totaal niets in de gaten en liep rustig voor mij uit.
Alles gebeurde in een fractie van een seconde en pas toen schrok het vrouwtje zich helemaal rot.

De man stond met zijn rug naar mij toe, maakte met zijn karate stok een grote sla beweging en dat was het teken dat ik keihard begon te blaffen.
Zowel het vrouwtje als de man schrokken zichtbaar.
Het vrouwtje werd rood en de man keek zeer boos naar mij.
Je kan wel boos kijken maffe Ninja maar ik zag heus wel dat je mijn vrouwtje neer wilde neer knuppelen met die stok.
Het vrouwtje probeerde eerst mij stil te krijgen maar toen ik niet wilde stoppen om de aanvaller af te schrikken, schreeuwde ze boven mijn geblaf uit, een excuus naar de man.
In plaats dat ze blij was met mijn reddingsactie vond ze het nodig om haar excuses te maken.
Daarna liepen we in een soort snelwandel tempo weg van de gevaarlijke man, terwijl het vrouwtje mopperde dat hij zijn hengel van schrik wel in de sloot had kunnen gooien en dat alle vissen nu weg waren gezwommen.

Tja, misschien moet je ook niet zo hard schreeuwen, daar schrikken vissen van hoor.
Ze zei: “ik gunde je het voordeel van de twijfel maar in het vervolg gaat de plantenspuit weer gewoon mee”.

Ga jij lekker voor gek lopen ik ga even slapen.