Meneertje 398

Woensdag 26 augustus 2020 Meneertje 398

Ik doe echt vreselijk mijn best om de vakantie af te remmen,  maar het is zo leuk dat er geen houden aan is, de dagen vliegen voorbij.
We begonnen deze vakantie in ons Paradijsje en de laatste dag in Otterlo deed de baas een leuk spel.
Meestal bedenkt het vrouwtje dit soort spelletjes, dus het was heel erg leuk dat de baas nu een snoepjes spel had bedacht.
Mijn potje met super lekkere mini snoepjes (dat ze zo mini zijn is dan wel weer het idee van het vrouwtje) stond op tafel en ik lag netjes te wachten tot ik er bij de koffie twee kreeg.

 

Het vrouwtje gaf er twee en toen zei de baas: “zullen we een verstop spelletje doen?”
Ze moest mij van de baas op schoot houden en het baasje verstopte vier mini snoepjes op tafel.
Ik werd er helemaal enthousiast van en toen ik mocht zoeken vloog ik over tafel heen.
Jullie snappen dat ik ze zo had en ik rende terug naar het potje en wees met mijn neus het potje aan.
Doe er nog maar vier baas.
Het vrouwtje zei “nee hoor, je hebt er zat op”, maar de baas zei: “het is vakantie, dan mag dat best”.
Dat leek mij ook, hartstikke vakantie dus pakte hij er weer vier en verstopte ze nu in de tuin.
Toen het vrouwtje mij op de grond zette rende ik rond.
Nadat ik ze alle vier gevonden had dook ik terug op tafel en keek vol liefde naar de baas en wees met mijn poot naar het potje.
Het leek mij de tweede keer vooral niet verstandig om er met mijn neus tegen aan te tikken want het vrouwtje ziet alles.
Helaas zag ze ook mijn subtiele aanwijzing en zei: “niks er van, nu is het genoeg.”
Mijn – we hebben vakantie – blik werkte niet en het spel was echt afgelopen.

 

Zaterdagochtend vertrokken we bij het krieken van de dag naar ons hutje aan zee.
We hadden tegen Bert gezegd dat we er vroeg in wilden dus ging hij al heel vroeg schoon maken.
Toen we aankwamen en de baas mij uit de auto tilde rende ik gelijk richting het strand.
Zodra ik de zee ruik wil ik er heen.
De baas zei dat we even snel alles binnen gingen zetten en nog even met Bert een praatje gingen maken en dan naar het strand zouden lopen.
Meestal blijft Bert nog een poos en eten we gezellig samen of drinkt hij het eerste biertje aan zee met ons, maar Bert moest zijn dochter ophalen en zo stonden we een kwartier later op het strand en natuurlijk in de zee.
Het allerliefste was ik er zonder riem naar toe gehold maar ik mag altijd pas los als ik op het strand ben.
Normaal grom ik nog wel eens als er grote honden voorbij lopen, maar als ik op weg ben naar de zee dan zie ik helemaal niks of niemand.
De zee lokt mij en ik ga dan altijd steeds harder lopen.

 

Wat had ik de zee gemist.
Het vrouwtje zei dat de golven best wel wild waren en dat het haar niet verstandig leek dat ik in de zee zou gaan.
Ze zei tegen de baas: “gooi de bal maar niet in de zee maar gewoon langs de kustlijn”.
Dat deed de baas, ik rende er hard achter aan en rende toen met de bal in mijn bek de zee in.
Heerlijk.
Het water was gewoon warm en ik zwom heerlijk in de golfjes.
De baas moest van het vrouwtje bij mij blijven staan zodat hij mij zou kunnen redden als ik werd mee getrokken.
Ik kan heus prima zwemmen maar toch moest ik van het vrouwtje het water uit.
Na de zee rolde ik mezelf heerlijk door het zand en het vrouwtje zei dat Bert net zo goed niet ons huisje had hoeven schoonmaken omdat ik een complete zandbak naar binnen ging slepen.
Nou dat gebeurd heus niet want ik moet altijd na de zee in bad.
Ik weet dat precies en ik vind dat ook helemaal niet erg.
Als ik namelijk niet in bad ga mag ik niet in bed liggen dus ik wil heel graag in bad hoor.

 

Maar we gingen nog niet terug naar huis.
Het zonnetje scheen en we gingen op het strandterras wat drinken.
De baas liep met mijn waterbak naar de kraan en daarna bestelde hij bij de bar twee drankjes.

 

Ze gingen proosten en achter het glas was het zowaar heel warm.
Ik dronk mijn waterbak in één keer leeg en kroop daarna lekker bij de baas op schoot.

 

Op de achtergrond hoorde ik de zee ruisen en viel in slaap.
Het vrouwtje maakte mij wakker toen het tijd was om terug naar ons huisje te gaan.

 

Na mijn bad werd ik lekker in een groot badlaken gedroogd.
Heelijk vind ik dat altijd.
Daarna was het tijd voor koffie en ging de baas wat filmpjes van de GoPro camera afhalen en het vrouwtje ging even een spelletje doen op de Ipad.

 

Ik besloot wat bij te slapen van het vele rennen en zwemmen.

 

De volgende dag bracht de postbode een hele grote doos voor mij.
Het vrouwtje zei dat het haar doos was maar ik rook heus dat er lekkers voor mij in zat.
De doos kwam van Pauly en het vrouwtje kreeg een mooi Diamond Painting pakket voor al haar hulp voor de Teckel PechPot.
Omdat ik ook altijd help zat er voor mij een geweldige eend in en ook een heel leuk balletje en poepzakjes.
Verder allerlei lekkers en ik kreeg gelijk een kauwstaafje die ik binnen drie minuten naar binnen werkte.
Daarna begon ik aan de kartonnen doos.

 

Vakkundig lag binnen korte tijd de vloer bezaaid met snippers.
Klaar hoor vrouwtje je kan het opruimen.
Mag ik dan nu weer een kauwstaafje van Pauly?

 

Ik kreeg helaas geen kauwstaafje maar mocht wel mijn speeleend hebben.

 

Kijk nou hoe mooi hij is.
Er zat zelfs een leuke piep in.
Voor heel even dan.
De baas zei dat ik ineens net zo’n sik had als hij.
Het vrouwtje keek op van haar Ipad en zei neeeeeeeeeee, het is niet waar.
Nou, het was wel waar hoor.
De hele binnenvoering van de eend hing aan mijn baard.
Het vrouwtje zuchtte en zei dat ze net de grond had ontdaan van karton en nu de vulling van de eend bij elkaar moest zoeken.
Tja, misschien had je me ook beter een kauwstaafje kunnen geven.

 

Zullen we dan nu maar een kauwstaafje doen?

Meneertje 397

Woensdag 19 augustus 2020 Meneertje 397

Vorige week had ik het over mijn vakantie die nog moest beginnen en nu is er al weer bijna een week voorbij.
Het gaat veel te snel als het leuk is.
Misschien moeten we van de rest een hele stomme vakantie  maken,  dan duurt hij lekker lang.
De vakantie begon met bezoek van Mieke en Esther.
Het vrouwtje was heel blij dat ze kwamen en ik natuurlijk ook want dan valt er heel veel te knuffelen.
Zij mogen elkaar niet knuffelen dus heb ik de honneurs waar genomen.
Ik heb er grondig werk van gemaakt en iedereen voorzien van heel veel zoenen want anders is het ook zo’n sneu en koel gebeuren.

 

Teun van Mieke is heel groot.
Ik natuurlijk ook maar Teun is groot van lijf en ik ben groot van karakter.
Voordeel is dat ik gewoon veel beter op schoot pas en uren kan knuffelen.

 

Natuurlijk ging ik ook met Esther knuffelen.
Stttt Essie, niet kletsen terwijl je met mij knuffelt.

 

Mieke zei ineens: “ahhh nee, ik had vlees voor Meneertje gedroogd en nu ben ik dat vergeten mee te nemen.
Nou, ik vond persoonlijk dat ze best even terug had kunnen rijden naar Valkenswaard.
Dat ging ze niet doen dus moest ze voor straf even op de blauwe matjes staan.

 

Mieke heeft beloofd dat ze de volgende keer, als ze op visite komt, nieuwe knabbels voor mij maakt en jullie zijn getuigen….volgende keer krijg ik zelf gemaakte gedroogde vleesjes.

 

Gelukkig kwamen de papa en mama van Guus langs lopen en die vergeten nooit lekkers voor mij hoor.
Ik kreeg zelfs een heel vakantie pakket.
Een pot vol lekkere snoepjes en een heerlijke piepkip.

 

Vrouwtje zegt dat de buren hier niet blij van gaan worden maar vrouwtje zeurt gewoon graag.

 

Ga jij je maar leuk vermaken met de nieuwe GoPro camera.
De eekhoorntjes en de vogels worden doorlopend gefilmd.
De camera hangt gewoon in de boom en ze drukt op haar mobiel en dan gaat hij filmen.
Vrouwtje vind dat enig dus dan let ze gelijk een beetje minder op mij.

 

Pieeeeeep, Pieeeeeeeep, Pieeeeeeeep.
Het vrouwtje fluisterde dat ik zachtjes moest piepen omdat anders de diertjes schrikken.
Goed hoor vrouwtje PIEEEEEEP, PIEEEEEEEEEEP

 

Het vrouwtje ging aan de slag voor de vogels.
Het stokje kreeg een nieuwe laag pindakaas.

 

 

Geen klein beetje hoor, nee een halve pot gaat er op.
Ik zie het heus wel.
Die vogels worden veel te dik..

 

Absurde verwennerij.
Ze kunnen heus zelf hun eten zoeken.
Het vrouwtje zegt dat ze dat ook wel weet maar dat ze het gewoon leuk vind om ze in de tuin te hebben en ze op de foto te zetten

 

Nooit geweten dat het zo werkte.
Nou, ik ben ook heel leuk in de tuin en je mag foto’s maken.
Kom maar op met de snoeppot van de mama van Guus.
Die staat hier in deze kast.

 

Jullie snappen al dat die vlieger voor mij dus niet opgaat.
Ze hing het stokje op en is super blij met dit nieuwe houtje.
Het is ook niet zomaar een houtje maar de oude klos van vrouwtje haar werk.
Vroeger hing aan dit enorme stuk hout de apotheek sleutel.
Het staat zelfs op de sleutel als de pindakaas er af is.
Ze zegt dat het een nostalgisch gevoel geeft en dat ze blij is dat het stukje hout nooit is weggegooid.
Ik mocht hem niet hebben omdat ze zei dat ik het stokje zou stuk maken.
Alsof je met al die pindakaas ziet dat het ooit een sleutelbos klos was.
Maar goed, mijn vrouwtje wordt altijd blij van hele rare dingen.
Ook van schoon water in de drinkplaats van de vogels.
Ze boent deze elke dag schoon zodat de vogels niet ziek worden en dan is ze helemaal blij met haar blinkende drinkbak.
Alsof het die verenbalen wat uitmaakt.
Het is ook binnen een paar uur weer een enorme bende.
Ze drinken er uit, gaan in bad in dezelfde bak, gooien er meelwormen in en poepen er ook in.

 

Kijk, het zijn echt viespeuken.
Ze poepen overal en nergens, zelfs naast hun bord.

 

Gelukkig weet ik precies hoe ik haar van de vogels weg moet krijgen.
Keihard blaffen dan is er geen vogel meer te zien. Werkt altijd.
In de vakantie doen we soms leuke dagjes uit en ik laat me altijd verrassen waar we heen gaan.

 

Ik slaap dan lekker tot we er zijn.
Niks zo fijn als in de auto slapen.
Zalig heen en weer gewiegd worden, ik ben er dol op..

 

Ondertussen nadenken wat ik voor mijn verjaardag ga vragen.
Een collega van het vrouwtje stuurde een foto van een hek die ze op vakantie zag.
Die zet ik ook op mijn lijstje.

 

Nog drie dagen in het Paradijsje en dan vertrekken we naar ons huisje aan zee.
Hopelijk kan ik lekker in de zee zwemmen. Dat gaan jullie vast zien want de camera gaat mee.

Meneertje 396

Woensdag 12 augustus 2020. Meneertje 396

Het vrouwtje twijfelde of er nog wel geld zou over blijven voor een verjaardagscadeau voor mij.
Wat een onzinnige opmerking want dat is er heus wel.
Het vrouwtje gaf aan dat dit zeer afhankelijk was van hoe het zou aflopen.
Ze stond te mopperen bij de printer.
Waarschijnlijk weet ze niet dat de printer gewoon een plastic ding is en dat hij heus niet terug gaat praten maar als ze aan de mopper is, trek ik mijn pootjes er gewoon van af.
Ze ging helemaal los terwijl ze in de printer stond te graaien.
Persoonlijk zou ik wat voorzichtiger aan doen want voor je het weet is hij stuk.
Ik besloot lekker op de bank een dutje te gaan doen en hoorde ergens ver weg de stem van het vrouwtje: “hoe krijg je het voor elkaar!” “muurvast zit hij, muurvast” “was dit nou nodig?”
Om het gemopper niet meer te hoeven horen zette ik een harde snurk in en stak alle vier mijn poten de lucht in.
Het vrouwtje zei dat ik wel zo onschuldig kon doen maar dat het heus mijn schuld was.
Heel makkelijk om die naar mij te schuiven maar ik had de printer niet op de grond gezet.

De printer stond al zijn hele leven op het bureau van de baas en het vrouwtje en nu ineens hadden ze besloten dat dit logge apparaat ook prima op de grond kon staan.
Mij is het om het even waar hij staat maar kennelijk vond het vrouwtje het nu ineens wel héél problematisch.
Ze stak haar hand in het gat van de printer en zei dat ze er geen bal van snapte dat het er kennelijk wel in kon maar dat het er met geen mogelijkheid meer uit ging.
Echt balen want ik wilde mijn speeltje natuurlijk wel terug hebben.
Het vrouwtje had inmiddels stoom uit haar oren en zei: “ongelofelijk maar ik krijg hem er echt niet uit.”
Duhhh, waarom dacht ze anders dat ik haar bleef roepen?
Als ik het zelf had gekund dan had ik dat natuurlijk wel gedaan.
Toen ik aan mijn speeltje trok bewoog de complete printer mee en aangevallen worden door een valse Canon HP leek mij reden genoeg om heel hard te gaan blaffen.
Nadat ze een paar keer had gezegd dat ik mijn speeltje heus zelf kon pakken kwam ze toch kijken en riep toen: “neeeeeee, je hebt je Zogoflex speeltje in de printer geduwd.
Doe maar rustig hoor vrouwtje.
Hoe kon ik weten dat die open plek aan de onderkant van de printer voor papier was.
Het leek mij bij uitstek een geweldige plek om speeltjes in te verstoppen.
En heus, ik had echt niet hard geduwd.
Met mijn neus had ik hem zonder enige kracht het gat in geschoven en voor ik het wist zat hij achterin.
Daarom hebben wij teckels ook mooie lange neuzen gekregen.
Het vrouwtje luisterde al niet meer naar mijn verhaal.

Ze tilde de printer van de grond en zette deze op het bureau en deed van alles om mijn speeltje los te trekken uit de bek van de eigenwijze printer.
Ze bewoog het van links naar rechts en na een hele poos wrikken kwam hij dan toch los.
Helemaal blij was ik met mijn speeltje maar het vrouwtje kon er nog steeds niet om lachen.
Ze zei dat het makkelijk kon dat de printer nu stuk was en dat het helemaal niet goed is om speeltjes in de invoerlade van de printer te prikken.
Nou, ik had hem er heel makkelijk in geschoven, de enige die enorm aan de printer had lopen duwen en trekken was zij zelf.
Heel lomp ook, dus mij trof geen enkele blaam.

Om te kijken of hij het nog deed zette het vrouwtje de printer aan.
Deze maakte allerlei geluiden, alsof er iets vast liep, maar dat is normaal want dat doet hij zijn hele leven al.
Kwalitatief gezien waren we al lang toe aan een wat modernere variant van de printer maar voorlopig staat hij weer trouw zijn werk te doen.
Na een kleine periode van wachten spuugde hij braaf allerlei papiertjes uit en zei het vrouwtje tevreden dat het super fijn was dat hij het nog deed.
Ik was daar natuurlijk ook erg blij mee want dan kan ze binnenkort een verlanglijstje voor mij uitprinten.
Voor je het weet is het namelijk 16 september en dan word ik al weer vier jaar oud. Wat moet ik toch kiezen?

Ik heb al een groot bad en ook een klein bad, al gebruikt het vrouwtje die om haar voeten in te koelen.

 

Eigenlijk heel vies want ik drink namelijk ook uit mijn bad.

 

Geef jij mijn speeltje even aan vrouwtje?

 

Eens denken wat ik dan kan vragen voor mijn verjaardag behalve leuk speelgoed, worstjes, kaasjes, botjes en een zakje punch-ballonnen? Uhm…..

 

Een nieuwe kikker wil ik wel, met mooie nieuwe pootjes er aan want deze is bijna helemaal stuk. Er bungelt nog één pootje aan een klein draadje.

 

Lekkere ligplekken heb ik wel, mijn stretcher, de hangmat, allerlei kussens.

 

Een boot heb ik vorig jaar niet gekregen en ik denk niet dat ik die dit jaar wel krijg.

 

Ik heb nog wel even om er over na te denken want ik weet het echt nog niet.

 

Ik kan er nog even over na te denken.

 

Het vrouwtje gaat nog één nachtje werken en dan begint vrijdag onze vakantie. Vlooienbaal ik kom er aan.

Meneertje 395

Woensdag 5 augustus 2020 Meneertje 395.

We hebben bijna zomervakantie.
Eeuwen leek het te duren maar over 9 dagen is het eindelijk zo ver.
In de drie weken dat wij er niet zijn komt neef Richard in ons huis.
Hij heeft zijn huis verkocht en gaat in Zeeland wonen maar zo kan hij toch nog in Veenendaal van alles regelen zonder dat hij een hotel hoeft te nemen.
De baas gaat aankomend weekend met de vrachtwagen naar Zeeland om de laatste spullen van Richard naar zijn ouders te brengen, waar hij voorlopig gaat wonen.
Ik ben daar ook al een paar keer geweest en we gingen toen samen met Richard bij zijn ouders logeren.
Ome Frits en tante Riek vinden het altijd leuk als ik kom.
Wel jammer dat Richard gaat verhuizen want ik zie hem nu eens per week en ben heel gek met hem en hij met mij.
Als we nu bij Richard op bezoek gaan kunnen we er niet meer lopende heen maar moeten we eerst heel ver met de auto rijden.

Maar we hadden het over vakantie, ik kan niet wachten want het wordt een topvakantie.
Drie weken veel aandacht krijgen, koffie met extra koekjes, zwemmen, wandelen, spelen, lekker eten en doen waar we zin in hebben.
Ik kan echt niet meer wachten.
We starten de vakantie in ons Paradijsje en de allereerste dag komen twee vriendinnen van het vrouwtje op bezoek.
Esther en Mieke komen en dan is het vooral een feestje van gebak, lekker eten, drinken en veel gegiebel.
Vrouwtje is blij dat ze komen want er zijn veel verdrietige dingen gebeurd en dan is het dubbel zo belangrijk dat je vrienden hebt.
Omdat oma en Esthers broer niet willen dat we verdrietig blijven is het tijd om het leven weer te vieren.
Gelukkig mag ik daar ook bij zijn en ik kan vast wat extra koekjes bemachtigen.
Als de vriendinnen weer naar huis gaan dan blijven wij die week in ons Paradijsje.
Na een week gaan we naar huis en draaien een was en zaterdagochtend vertrekken we dan heel vroeg voor twee weken naar ons hutje aan zee.
En…..daar krijgen we heel veel logees.

De eerste week komen mijn grote mensenbroer en zijn vriendin, de weekenden mijn grote mensenzus en zwager en dan is het feest nog niet voorbij, de laatste week komen mijn opa en oma naar ons hutje aan zee.
Dan mag oma mij de hele week eten geven en die kan dat zo goed.
Jullie snappen dat ik nu echt de dagen aftel.
Het moet wel mooi weer worden want anders komen mijn broer en schoonzus niet.
Opa en oma komen sowieso want die maakt het niks uit of ze wel of niet naar het strand kunnen.
Opa kan met de rollator toch niet op het strand.
Als het slecht weer is gaan ze vast weer een puzzel maken met z’n allen.
Niks zo gezellig als visite dus ik kijk reikhalzend uit naar een verwen vakantie.

Straks hoorde ik ineens “ben je daar nu niet te oud voor?”
Ik keek eens rond maar er was niemand in de kamer.
Met mijn staart hoog in de lucht liep ik verder toen ik een keel hoorde schrapen en het vrouwtje zei: “Meneertje Jansen, ik had het tegen jou”.
Vol ongeloof keek ik haar aan, hoezo ben ik hier te oud voor?
Voor spelen ben je nooit te oud toch?

 

Het vrouwtje liep naar mij toe en zei: “laat de sok van de baas eens los, daar mag jij helemaal niet aankomen” “de baas wil geen gaten in zijn sokken dat weet je best”.

Ze verstopte de sokken stiekem op de eerste keukenstoel.
Dacht ze nu werkelijk dat ik gek ben?
Kennelijk is niet alleen een mensenneus slecht ontwikkelt, hersen-technisch ontbreekt er zo hier en daar ook wel een schakeltje.
Als de baas en het vrouwtje iets weg leggen, terwijl ze hun ogen open hebben, zijn ze het regelmatig kwijt en vragen ze aan elkaar waar het ligt.
Grotendeels weten ze dat beiden niet en gaan dan samen zoeken.
Ik ben nooit iets kwijt al houd ik mijn ogen stijf dicht.
Kwestie van neusgaten open en even flink in de lucht snuiven.
Mijn neus brengt me dan in no time naar het geen ik wil hebben.

Dus…..het vrouwtje ging weer zitten en ik snoof eens flink.
Ja hoor, kind kan de was doen, daar lag de sok.

 

Ik ging staan, viste hem van de keukenstoel en liep toen achter de lounge stoel langs.

 

Op het moment dat ik op de bank wilde springen hoorde ik: “Jansen, volgens mij hadden wij hier al lopende afspraken over”.
Ze stond op en ik holde al kwispelend weg.
Het vrouwtje kon dan afspraken hebben, ik wist nergens van.
Helaas was ze niet in voor een spelletje sok hollen en na 2x los, besloot ik snel met mijn groene krokodil aan te komen rennen.
Kijk eens vrouwtje, zullen we met de krokodil gooien?

 

Eigenlijk raar, ik mag nooit wat van een ander pakken maar de eekhoorntjes wel.

 

Kijk, daar mogen ze hun walnootjes uit halen, dat is van hun.

 

Maar ik zag heus wel dat er een eekhoorn aan het houtje met zaadjes van de vogels begon te knabbelen. Daar besloot ik een stokje voor te steken en blafte een keer.
Het vrouwtje zei: “stttttttt ik probeer hem te fotograferen.”

 

Kijk dan toch goed, hij vreet alles van de vogels op.

 

Straks hebben de kool,- en pimpelmezen niks meer.

 

Ga weg lelijke vlooienbaal, dat is voor de vogels.
Ik blafte keihard en dat werkte.

 

De eekhoorn begon met zijn achterpoten te trappelen en maakte klakkende geluiden.

 

Ik rende naar de boom en toen duurde het precies 1 seconde en verdween de eekhoorn in de toppen van de boom.

 

Ziezo klus geklaard.
Kom maar vogels ik heb hem weg gejaagd hoor.
Net op tijd want daar is oma.
Die kwam ’s avonds even een bakje koffie doen in ons Paradijsje en dat is altijd leuk.

 

Oma had van thuis een plakje kookworst mee genomen.

 

Je mag er best twee mee nemen hoor oma, het vrouwtje is toch koffiezetten en dan ziet ze niet wat wij doen.
En nu gaan we aftellen tot mijn zomervakantie begint.
Nog maar 9 nachtjes slapen.