Meneertje #216

Donderdag 30 november 2017 Meneertje 216

Vrouwtje heeft haar zevende nacht gewerkt en na een knuffel moment ging ze snel naar bed omdat het een hele drukke dag zou worden.
Toen het vrouwtje wakker werd lagen er ineens cadeautjes door de brievenbus van Sinterklaas.
Er zat ook wat lekkers voor mij bij en ik had natuurlijk al lang geroken van wie dit cadeau afkwam want ik herken geurtjes uit duizenden.
Vrouwtje weet het niet en vind het een hele leuke verrassing.
Natuurlijk gaan de cadeautjes in de sinterklaaszak mee naar Centerpars.
Daarna ging de bel en kwam Wim een nieuwe klok brengen voor de verloting van Caviadag Tiel en hij had haast, dus kwam niet binnen.
Ik rende naar buiten en ging met Wim spelen. Tien minuten later zat Wim nog steeds op zijn knieën buiten en zei het vrouwtje, weet je zeker dat je geen koffie of thee wilt.
Wim wilde dat echt niet en ik holde ondertussen achter Wim aan.
Wim zei, nou ik neem hem mee, doeiiii.
Vrouwtje riep, niks er van. Wim ging weer en ik holde naar binnen en snuffelde aan de klok. Leuk zal ik hem uitpakken?
Helaas mocht dat niet. Vrouwtje zei:”we gaan buffelen mop”. Geen idee wat het betekend maar het klonk mij als leuk in de oren.
Eerst moesten de cavia’s worden schoon gemaakt want we gaan morgen al heel vroeg weg naar Centerparcs.
Vrouwtje wil dat ze er lekker fris bij zitten als Petra komt om op ze te passen,.
We mogen al om 13.00 uur in het huisje en het is ver rijden dus morgen hebben we geen tijd om cavia’s te poetsen en alle andere dingen te doen, die nog moeten gebeuren.

“Meneertje #216” verder lezen

Meneertje #215

Woensdag 29 november 2017 Meneertje 215

Het hebben van vrienden is heel bijzonder want vrienden geven kleur aan je leven.
Er zijn verschillende soorten vrienden.
Echte vrienden die ik regelmatig zie, zoals Guus, vrienden die ik tegenkom tijdens het wandelen zoals Beau, Demi, Lindsey en Tommie maar ik heb ook een heleboel vrienden op facebook.
Manson, Dakota, Tommy & Daisy, Pluk, Tygo, Elma, Maddy, Soof, Jet & Kriek, Saartje, Hummer en nog veel meer.
Zo grappig als zij ook leuke dingen vertellen.
Pas moest ik echt vreselijk lachen om mijn facebook vriend Tygo.
De mama van Tygo leest altijd alle verhaaltje voor en zodra er een woord als koekje, snoepje, worstje of botje in voor komt, krijgt hij dat ook. Lees Mia haar reactie maar eens bij Meneertje 213.
Ik moest er zo hard om lachen en zag het helemaal voor me.
Zo jammer dat ik niet alle lekkere botten in de dierenwinkel genoemd heb, Tygo was daar vast heel blij van geworden.
Het vrouwtje zei, als je dat had gedaan dan had Mia ons geblokkeerd op Facebook, want zoveel botten en snoepjes passen helemaal niet in zijn huis.

“Meneertje #215” verder lezen

Meneertje #214

Dinsdag 27 november 2017 Meneertje 214

Ik ben dol op spelen met een bal.
Het interesseert me niks of het een voetbal of tennisbal is, als het maar rond is.
En rond was hij, mijn mooie middelgrote bal.
Samen met de baas heb ik een groot deel van de ochtend met de bal gespeeld.
Ik duwde hem met mijn neus vooruit en ik kan dat razend snel en ook heel erg goed.
Op een gegeven moment was de baas klaar met spelen en dronken we koffie met koek.
Daarna heb ik nog even geprobeerd of de baas weer te porren viel voor een voetbal match maar hij had geen zin meer.
Ik ging een poosje zelf spelen met de bal en op een gegeven moment hoorde ik pfffffffffffff.
Dat was een raar geluid, ik keek eens om me heen maar ik zag niks geks.
Toch hoorde ik heel dichtbij nog steeds pfffffffff.
Ik besloot verder te spelen en wilde in de bal bijten en ineens zag ik dat het geen bal meer was maar meer een soort voetbalschaaltje.
Dat was apart, nu kon ik hem ook heel makkelijk in bek houden.
Ik greep de bal en holde naar de baas.

“Meneertje #214” verder lezen

Meneertje #213

Maandag 27 november 2017 Meneertje 213

Zaterdag gingen we naar de dierenwinkel want ik had nog lekkers tegoed van Herma en haar teckel Dakota. Met mijn eigen geld toog ik vol enthousiasme naar de dierenwinkel in het dorp.
In de dierenwinkel is het altijd fijn en het ruikt er zo lekker.
Ik mag daar gewoon lopen en het is zo praktisch dat er een heleboel lekkers op neushoogte staat. Je kunt dan heel goed ruiken en bekijken welke je precies wilt hebben.
Natuurlijk moest ik overal aan snuffelen en sommigen heb ik ook even geproefd.
Dat mocht niet van het vrouwtje maar het is reuze belangrijk dat ik weet wat ik koop.
Je kunt geld tenslotte maar één keer uitgeven en ik wil wel de lekkerste botten mee naar huis nemen.
Er was keuze genoeg, ik had de hele winkel wel mee willen nemen.
Ik koos twee heerlijke botten uit en ik kreeg ook nog een extra snoepje van de dierenwinkel meneer.

“Meneertje #213” verder lezen

Meneertje #212

Vrijdag 24 november 2017 Meneertje 212

Bijna weekend en ik ga in het weekend lekker winkelen.
Ik mag namelijk wat lekkers uitzoeken van Dakota.
Dakota is de teckel van Herma.
Herma bestelde twee boeken en stortte iets extra’s en dat geld was voor mij, schreef ze in de mail. Daar mocht ik wat lekkers voor gaan halen en dat laat ik me natuurlijk geen twee keer zeggen.
Ik wilde meteen vandaag al gaan winkelen maar het vrouwtje had daar geen zin in.
Ze zit in de nachtdienst maar ze heeft beloofd dat we zaterdag iets lekkers gaan kopen.
Echt lief van Herma en Dakota.

“Meneertje #212” verder lezen

Meneertje #211

Donderdag 23 november 2017 Meneertje 211

Vandaag een, van-alles-en-nog-wat verhaaltje.
Foto’s van het dagje uit in Amsterdam bijvoorbeeld.
Echt veel hebben we niet van Amsterdam gezien hoor want we gingen op visite bij Do en Patrick.
Dan hoef je verder ook niks anders te zien, want ik zie ze niet elke dag.
We gingen lekker lunchen en Do had heerlijk hartige muffins en mini croissantjes klaar gemaakt.
Ze roken zalig maar daar kreeg ik natuurlijk niks van.
Maar……ik kreeg van Do lekkere stukjes ham.
Die had ze speciaal voor mij in kleine stukjes gedaan.
Heerlijk hoor, ik stel voor dat we elke zondag bij Do en Pat gaan lunchen.
Dan doen we op zaterdag thuis een ei en op zondag in Amsterdam een plakje ham.

“Meneertje #211” verder lezen

Meneertje #210

Woensdag 22 november 2017 Meneertje 210

Vanmorgen togen we al vroeg naar de dokter.
We gingen niet op het spreekuur maar vrouwtje had een aparte afspraak gemaakt.
Volgens het vrouwtje is dat een stuk rustiger voor mij.
Toen we de kliniek binnen liepen kwam de assistente er al aangelopen en zei: “Hey Meneertje, je bent er al, gezellig”!
Gezellig? Zei ze nou echt gezellig?
Ze aaide mij en zei toen: “jij mag even wegen knul, dan weet Wilma zo hoeveel entstof er nodig is”.
Wegen is niet nodig hoor, Ik weeg 100 gram, zeg dat maar tegen de dokter.
Helaas wilde de assistente het zelf bekijken en noteerde 4,2 kg.

Ik had vorig jaar allemaal bibberende honden gezien in de wachtkamer en al was er geen hond, dat besloot ik sowieso in te zetten.
Terwijl ik flink aan het bibberen was bij de baas op schoot, ging ineens de spreekkamer open.

“Meneertje #210” verder lezen

Meneertje #209

Dinsdag 20 november 2017 Meneertje 209

De bel ging en de postbode stond voor de deur met een enorm groot cadeau.
Breekbaar stond op de verpakking en ik rook iets heel lekkers door het mooie gekleurde papier heen.
Mijn naam stond er ook op, dus ik wilde gelijk beginnen met uitpakken.
Het vrouwtje vond dat ik rustig aan moest doen want ze wilde eerst het kaartje lezen.
Het cadeau kwam van Monique en Romana en ze hadden speciaal voor ons iets mooi gemaakt.
Mijn hart bonkte bijna uit mijn lijf want mijn neus vertelde al, dat ze iets heel bijzonders hadden gemaakt maar…..
ook dat er iets heel lekkers in de verpakking zat.
Tijd om dat eens nader te onderzoeken.

“Meneertje #209” verder lezen

Meneertje #208

Maandag 20 november 2017 Meneertje 208

FEEST, heel groot feest.
Ik heb er mijn hoedje even voor opgezet want feestelijke aankondigingen moet je natuurlijk wel in stijl doen.
Trots ben ik natuurlijk, en blij en dankbaar.
Zitten jullie er klaar voor?
Hebben jullie koekjes en worstjes bij de hand om het mee te vieren?
Was het eerder nog onzeker of mijn boek er zou komen, het vrouwtje heeft nu besloten dat het boek er hoe dan ook gaat komen.
Er is zoveel hulp van de papa en mama van Guus, zoveel liefdevol en gratis werk aan mijn boek, dat het om die reden al een plekje in de boekenkast verdiend.
Natuurlijk ook door jullie vertrouwen, de mensen die gewoon vooraf een boek durfden te bestellen waarvan de zekerheid op een gedrukt boek er niet was.
Daarom heeft het vrouwtje gezegd: “ook als het eindbedrag niet voldoende is, dan krijgen de mensen die één of meerdere boeken hebben besteld een gedrukt exemplaar”.
Een boek waar je in kunt bladeren en wat zo lekker ruikt als het nieuw is.
Helemaal blij met dit feestelijke nieuws.

“Meneertje #208” verder lezen

Meneertje #207

Vrijdag 17 november 2017 Meneertje 207

De bel ging en door het onder raampje van de deur zag ik de benen van opa.
Ik blafte en piepte tegelijk.
Doe snel open vrouwtje, opa staat voor de deur.
Ik vloog in opa’s zijn armen, gaf hem snel een knuffel en rende toen naar buiten om oma te begroeten.
Waar was oma nu? Ik zag oma niet.
Opa zei: “kom kerel, oma is winkelen en ik kom gezellig een bakje koffie drinken”.

“Meneertje #207” verder lezen

Meneertje #206

Donderdag 16 november Meneertje 206

Tot nu toe kwam mijn vriend Guus altijd bij mij in de tuin spelen.
Vaak als hij gaat wandelen wil Guus standaard naar mij toe.
Guus woont achter in het park dus wij komen daar niet langs als we gaan wandelen.
Maar pasgeleden ben ik voor het eerst bij Guus op visite geweest.
Wij gaan zelf pas weer in het voorjaar naar het paradijsje.
Vrouwtje vind het nu veel te koud in de caravan.
Echt jammer want er is heus verwarming.
Maar goed, ik was aan het vertellen over Guus.
Mijn lieve grote vriend Guus.

“Meneertje #206” verder lezen

Meneertje #205

woensdag 15 november 2017 Meneertje 205

Op de salontafel staan pepernoten en die ruiken heeeel lekker.
Vrouwtje had deze in een lage schaal gedaan en daar een stolp-fles overheen gezet.
Een groot deel van de pepernoten zaten onder de stolp en een klein deel lag er, in de open rand, naast.
Ze stonden gewoon op de salontafel en ik kon precies met mijn neus tussen de rand en de stolp-fles komen.
Ik had dat even uitgeprobeerd maar daar had het vrouwtje niks van gemerkt.
Met mijn tong had ik er ook eentje uit kunnen lepelen en ik kan jullie verzekeren, de smaak was voortreffelijk.
Echt zo’n briljant idee, een pot met pepernoten op tafel.

“Meneertje #205” verder lezen

Meneertje #204

Dinsdag 14 november 2017  Meneertje 204

De foto’s en het verhaaltje zijn van een tijdje terug, maar wat in het vat zit verzuurd niet volgens het vrouwtje.
Geen idee wat het betekend maar je hoeft in het leven ook niet alles te weten lijkt mij.
Zolang mijn snoeppot en koektrommel maar lekker gevuld zijn, er vers vlees in de vriezer ligt en er voldoende te knuffelen en spelen valt, maak ik me niet druk.

Ook al had het vrouwtje een zere hand, ze kon natuurlijk wel mee naar de hondenspeelplaats.
Ze hoefde daar alleen maar te zitten of te staan en met één hand foto’s te maken.
De baas ging namelijk wel met mij spelen en hij is ook veel beter in ballen weggooien dan het vrouwtje, dus waren de taken prima verdeeld.
Heerlijk om lekker rond te crossen met de bal.
We waren er rond half 11 en het zonnetje scheen heerlijk.
Niks zo belangrijk als een frisse neus halen en even lekker de benen strekken.

“Meneertje #204” verder lezen

Meneertje #203

Maandag 13 november 2017  Meneertje 203

Ik zou over de teckelwinkel vertellen en toen ineens kreeg het vrouwtje last van haar zenuwen.
Niet van de echte zenuwen maar van een zenuw in haar hand.
Ineens kon ze niks meer, niet meer mijn halsbandje omdoen, niet stoeien met twee handen en zelfs slapen deed pijn.
Ze moest naar de dokter en naar het ziekenhuis en uiteindelijk werd haar hand gefixeerd.
Ik ging haar elke keer troosten als ze heel veel pijn had.
Ze voelde zich net ma Flodder met al die joggingbroeken aan
Gelukkig gaat het allemaal weer een stuk beter en kan ik jullie eindelijk vertellen over de teckelwinkel.
We gingen er heen toen we aan het logeren waren bij tante Riek en ome Frits.
We vertrokken in de ochtend, vanuit Cadzand met Richard en Wilma, naar Sluis.

“Meneertje #203” verder lezen

Meneertje is er weer

Het heeft even geduurd maar vanaf morgen zijn er weer verhaaltjes en kan ik eindelijk weer mijn nieuwe avonturen gaan vertellen.
Die zere hand van het vrouwtje duurde wat mij betreft veel te lang.
Gelukkig kon ze mij nog wel knuffelen en lekkere koekjes en worstjes geven.
Even een update van het boek.
Boek? Jazeker, mijn eigen boek.
Het vrouwtje had veel te simpel gedacht over het uitbrengen van een boek.
Ze dacht, alle teksten naar de drukker en dan is het boek klaar.
Beetje naïef natuurlijk maar ze is ook blond en dan kun je daar niks aan doen.

Ze sprak met de papa en mama van mijn teckelvriend Guus, en die vonden het super leuk dat ik een eigen boek wilde.
Onder de koffie vroegen ze het vrouwtje naar de dikte van het papier, de kant en klare layout, het omzetten van A4 formaat naar het juiste formaat voor het boek, wie de tekst ging corrigeren op fouten, de berekening van de kantlijn voor het binden van het boek, en nog veel meer.
Mijn oren begonnen te flapperen en als het vrouwtje grotere oren had gehad, die van haar ook.
Ze schoot in de lach en zei: “uhm….ik geloof dat ik hulp nodig heb”.
En…., dat kreeg ze.
De papa en mama van Guus drukken namelijk een krant en hebben meerdere boeken uitgegeven, en die wilden mij en het vrouwtje met liefde gaan helpen.
Helemaal gratis en voor niets omdat er anders helemaal veel kosten aan het boek komen.
Maar stiekem gewoon omdat het schatten zijn en ze zo dol zijn op mij.
Dus toog ik met het vrouwtje naar Guus en konden wij lekker spelen terwijl zij over het boek konden praten.
Niet alleen over het boek, maar ook over een column in hun krant en dat is wel heel bijzonder.
Hopelijk willen die lezers ook een boek kopen.
Guus en ik speelden samen en we waren dolblij dat we elkaar weer zagen.
Mijn vrouwtje kon niks met haar hand maar zij gingen aan de slag en inmiddels zijn er al 44 pagina’s klaar, allemaal voorzien van een foto.
Het gaat er zo professioneel uitzien, ik ben er teckel-trots op.

“Meneertje is er weer” verder lezen