Meneertje 411

Woensdag 25 november 2020 Meneertje 411

De week begon met een bezoek aan de dierenarts.
Zoals jullie weten was mijn rechter anaalklier ontstoken en moest ik voor controle terug komen zodra mijn antibiotica kuur was afgelopen.
Maandag was dat zo ver en moest ik om 13.30 uur aanwezig zijn bij de Sterkliniek.
We kwamen binnen en er was helemaal niemand in de wachtkamer.
Kwam dat even goed uit, ze waren er niet dus konden we mooi gelijk weer naar huis.
Helaas ging het vrouwtje zitten en zette mij op haar schoot.
Ik begon per direct heel hard te loeien want hier had ik helemaal geen zin in.
Toen ik vorige week in de Sterkliniek was, had de dokter mij heel erg veel pijn gedaan en kreeg ik zelfs twee gemene prikken.
Dat had ik uiteraard heel goed onthouden.
Het vrouwtje probeerde mij gerust te stellen maar kwam niet boven mijn gegil uit.
De deur van de spreekkamer ging open en de dokter zei Meneertje Jansen kom maar.
Ik besloot nog harder te gaan gillen en hoopte nog dat dit zou werken en het vrouwtje hem niet zou verstaan.
Helaas werkte het niet en mijn vrouwtje stond op, droeg mij de spreekkamer binnen en zette mij op de onderzoekstafel.
De dokter zei dat hij even inwendig wilde gaan voelen waarop het vrouwtje zei dat ze dan even mijn muilkorfje om zou doen omdat ik vorige keer bijna de dokter had gebeten.

De dokter deed mijn staart, die ik inmiddels strak tegen mijn buik had gevouwen, omhoog en toen begon ik te janken en voor dat ik het wist, stak hij een vinger in mijn achterste en voelde de dokter of mijn anaalklieren nog ontstoken waren.
Als het vrouwtje mij niet had vastgehouden dan was ik van de tafel gesprongen.
Ik begon te grommen en maakte bijtbewegingen en net toen ik echt boos wilde worden was het klaar.
De dokter zei dat het keurig genezen was.
Het vrouwtje deed gelijk mijn muilkorfje af en zei dat ik een knappe jonge was.
De dokter vroeg of ik een koekje wilde maar ik was zwaar gepikeerd.
Zomaar twee handen in mijn achterste steken, ik had wel dood kunnen zijn.

 

Ik zag het koekje heus wel maar ik vond het een magere beloning voor zo’n levensgevaarlijk onderzoek.
Geen idee wat de dokter dacht te doen met dat koekje op zijn hand maar ik ging hem sowieso negeren.

 

Het vrouwtje had nog wat vragen voor de dokter maar ik wilde hier zo snel mogelijk vandaan.
Ik begon weer keihard te janken en toen een verder gesprek volledig onmogelijk was tilde ze mij op en liepen we de spreekkamer uit.

 

Terwijl ik nog steeds heel hard gilde kwam er een mevrouw aangelopen met een grote hond en vroeg bezorgd: “och, heb je zo vreselijk veel pijn jongen.”
Het vrouwtje lachte en zei: “nou het viel reuze mee, hij moest voor nacontrole en alles is goed.”
Hoe haalde ze het in haar hoofd.
Hij had zijn hele arm in mijn achterste gestoken en dat doet vreselijk veel pijn hoor.
Bij de auto aangekomen was ik klaar met gillen en snoof aan het vrouwtje haar hand.
Aha, je hebt het koekje mee genomen van de gemene dokter.
Heel goed, voor straf eet ik die mooi op want hij verdient geen volle pot koekjes in de spreekkamer.
Nog voor ze mijn tuigje had vastgeklikt aan de autogordel, had ik het koekje op.
Ik kreeg een knuffel van het vrouwtje en onderweg belde het vrouwtje met de baas.
Die was aan het werk maar hij was natuurlijk ook heel benieuwd of de ontsteking weg was.
Het vrouwtje vertelde dat alles helemaal goed was maar dat ik de hele boel bij elkaar gegild had.
De baas moest hard lachen en zei dat hij blij was dat hij er niet bij was

De dag daarna ging ik naar Gea, dat  is mijn trimster en zij zorgt er altijd voor dat ik er weer piekfijn uit zie.
Nou zie ik er, wat mij betreft, altijd goed uit maar het vrouwtje vond mijn haren veel te lang.

 

Ik vond het reuze meevallen.
Mijn haar hing nog lang niet op de grond hoor.

 

Ik vraag me af of ze zelf wel eens in de spiegel kijkt want haar haren zijn veel langer en zij laat ook geen haren uit haar hoofd trekken maar ik had weinig keus.

 

De afspraak stond al, dus zo togen we naar Trimsalon Kwispel

 

Vrouwtje nam mijn snoetje mee en vertelde aan Gea dat ik pas geleden een ontsteking van mijn anaalklier had gehad en dat ik daar heel erg veel pijn aan had.
Ze vertelde dat dit best wel een traumaatje was en dat ik bij mijn billen mogelijk zou kunnen gaan grommen.
En, als ik dat zou doen, ze heus mijn snoetje op mocht zetten.

 

Gea is niet van de snoetjes en zei dat ze het gewoon zonder wilde proberen.
Kijk, ze had al een mooi stuk af.
Niks ergs aan dus helemaal geen snoetje nodig hoor.

 

Na alles wat ik had mee gemaakt bij de dierenarts, viel dit totaal in het niet.
Gea neemt echt de tijd voor mij en is super lief.

 

Gea wisselt de plukplekken af en eindigt altijd op plekken die ik helemaal niet erg vind.
Ze plukt een poosje en dan gaan we aaien en knuffelen en dat is heel fijn.

 

Vrouwtje was heel trots dat ik alles zo netjes toe liet.
Weet je wat ook heel leuk is bij Gea?
Ze heeft super lekkere snoepjes.

 

Als we halverwege zijn mag ik altijd even in de tuin plassen en snuffelen.
Daarna krijg ik een koekje en dan gaan we weer verder.

 

Het vrouwtje is heel blij dat ik zo relaxt ben bij Gea.
Dat komt omdat ik weet wat ik aan Gea heb en dat ik ook niet tegen haar hoef te grommen want dat maakt totaal geen indruk op Gea.

 

Daarom doe ik dat ook niet en laat ik alles rustig toe.
Natuurlijk ging ik ook lekker in bad en dat vind ik heerlijk
En toen was ik super mooi geplukt.
Mijn tuigje weer aan en klaar voor de finishing touch…..

 

….een heleboel afscheidsknuffels

 

Zullen we nog snel wat koekjes en snoepjes doen Gé?

 

En dat deden we.
Ik kreeg nog een heerlijk snoepstaafje

 

Nog heel even het laatste stukje vrouwtje en dan gaan we aan de baas laten zien hoe mooi ik ben geworden.

Tot de volgende keer Gea.

Meneertje 410

Woensdag 18 november 2020 Meneertje 410

Gek zijn ze hier, of nou ja, het vrouwtje is vooral knettergek.
Zondag 15 november kreeg ze het ineens op haar heupen en zei ze tegen de baas: “wil jij de kerstboom even ophalen?, dan pak ik de kerstballen.”
De baas keek naar het vrouwtje en zei: “meen je dat nou serieus?”
Natuurlijk meende ze het echt, dus sjouwde de baas de kerstboom ons huis in en begon het vrouwtje met het sorteren van de takken.
Stapeltjes met allerlei kleuren stickertjes die ergens op de takken verborgen zitten.
Toen alle kleurtjes bij elkaar lagen zette het vrouwtje de stam op en begon de takken open te vouwen.
Heel veel werk en het vrouwtje begon te zingen: “It’s beginning to look a lot like Christmas.”
Net toen ze een enorme uithaal wilde maken voor de volgende zin zei de baas: houdt je een beetje rekening met kindertjes in de buurt?, de Sint is net een dag ons land binnen.”
Het vrouwtje neuriede verder en zo schoot de kerstboom op.
Ik zat op het voetenbankje  en keek hoe de stam zich langzaam vulde met heel veel takken.
Toen de boom stond ging het vrouwtje aan het stoeien met de verlichting.
Dat is elk jaar weer een drama dus ik besloot een poosje te gaan slapen.
Ergens in de verte hoorde ik het vrouwtje mopperen dat er veel te weinig lichtjes waren.
Nou is dat logisch want er hangt een snoer van 10 meter om ons kunstwerk aan de muur die eigenlijk in de boom hoorde en er ligt ook een snoer in de thema tafel.
En nee, niet pas sinds afgelopen zondag maar al vanaf de vorige kerst.
Ze heeft alles gewoon zo laten hangen.
Net als de kerstboom-doek die licht geeft.

De baas keek naar de vorderingen en zei dat er echt genoeg lichtjes in de boom zaten en dat we geen landingsbaan hoefde aan te leggen maar dat met alle kerstballen de boom heus vol genoeg zou zijn.
Zoals ik al voorspelde bleef het vrouwtje de lampjes elke keer uit de boom halen om ze er weer opnieuw in te hangen.
Geen idee waarom want het werden heus niet meer lichtjes op die manier.
Eindelijk was ze tevreden en zei dat ze zo wel prima hingen en vroeg de baas of hij dat ook vond.
De baas zal het een zorg zijn dus zei hij dat ze zo heel mooi hingen en het vrouwtje knikte blij.
Persoonlijk zag ik geen enkel verschil met acht schikkingen geleden maar als zij tevreden was konden we verder en daar zat ik op te wachten.
Ik maak hier mijn vijfde kerst mee en weet heel goed dat we een enorme leuke kerstbeer hebben.
Super zacht en heel groot en …….die wil ik dolgraag hebben.
Dat mag niet maar als ze druk is dan lukt het nog wel eens om er ongezien mee weg te huppelen dus kom maar op met die doos.

Alle dozen gingen open en het vrouwtje floot “driving home for Christmas”
Terwijl zij alle kerstballen voorzichtig uit de papiertjes haalde dook ik in de doos met entourage.
In no time had ik de kerstbeer gevonden en trok hem snel achter mij aan de bank op.
Helaas zag de baas dat en zette de beer hoog op de plank boven het bureau.
Zo jammer want daar kon ik onmogelijk bij.
Een hele dag bezig en tegen 15.00 uur stond de boom in vol ornaat te stralen.
Het vrouwtje vroeg aan de baas of er wel genoeg lampjes in hingen nu hij af was.
De baas keek naar de boom en zei: “ik zou ze er nog een keer opnieuw uithalen en ze wat anders hangen.”

Gelukkig ging hij koffie zetten met koekjes erbij zodat ze niet weer opnieuw kon beginnen.
Onder de koffie keek ze in de entourage dozen en zei ineens: “owwww kijk eens, die heb ik vorige jaar gekocht in de uitverkoop en nog niet gebruikt.”
Er kwamen twee lange strengen met gouden slingers uit.
Ze drapeerde ze in de boom en zei dat ze dit de perfecte finishing touch vond.
De baas zei: “het enige waar ik nog wat aan zou doen is onder de boom. Er ligt een wit sneeuwkleed en er staat een slee met wit wollen dekje op en dat maakt alles wel heel wit.
Het vrouwtje keek in de entourage doos en haalde er een rood bordje uit met Merry Christmas, een piepklein cavia kerstmutsje, een rode kerstbal en een piepklein mini kerstmannetje.
De baas vond het nu ook helemaal af.

 

Ik vond het veel te druk onder de kerstboom en besloot de kerstman weg te halen.

 

Het vrouwtje zag het en zei dat ik onmiddellijk de kerstman terug moest geven.
Nou, als ze die wilde hebben, dan kwam ze hem maar halen.
En……..dat deed ze.

 

Hij lag nog niet terug op zijn plek of ik sloop er weer heen.
Het vrouwtje schraapte heel hard haar keel.
Als je last hebt van je keel, dan moet je je laten testen hoor.
Maar het vrouwtje schraapte nog een keer heel nadrukkelijk haar keel en ik besloot te doen of ik er toevallig langs liep en maakte een bochtje om de tafel.

 

Ze ging verder met allerlei huisjes in de vensterbank te zetten en overal kerst gerelateerde spulletjes te plaatsen.
Ook de mooie handgeschilderde kerstbal, met mijn afbeelding er op, kreeg een mooi plekje.
Deze is gemaakt door onze vriendin Mieke van Mycreatives en het vrouwtje kreeg deze cadeau.
Ze is er super blij mee.
Mieke verkoopt deze en als jij ook een mooie kerstbal wilt, dan moet je maar eens bij haar kijken:
https://www.facebook.com/mdaam43/

 

Het vrouwtje ging, nadat alles klaar was, de dozen terug brengen naar de zolder.
Toen ze terug kwam zei ze: “en wat denk jij dat je aan het doen bent?

 

Sneeuw vrouwtje, ik maak sneeuw voor in de thema tafel.
Ze mopperde dat ze dat niet zo leuk vond en dat de kerstman nu alsnog stuk was.
Niet mopperen hoor, dat is zo ongezellig en ook niet goed voor de kerststemming.
Ga maar zingen: Let it Snow Let it Snow Let it Snow.

Meneertje 409

Woensdag 11 november 2020 Meneertje 409

Als we in ons Paradijsje zijn, dan heb ik een eigen bos.
We wandelen daar elke dag meerdere malen doorheen en dat is zalig.
Helaas is het seizoen van warm weer voorbij en zijn we weer gewoon thuis.
Nu wonen we vlak bij Prattenburg en daar is ook heel veel bos.
Omdat het droog weer was besloten we lekker te gaan wandelen in het Prattenburgse bos.
Er is daar een stuk bos met een trimbaan, een bos bij het kasteel maar er is ook een stuk bos waar ik als baby vaak ging wandelen.
Omdat het overal druk was reed de baas daar met de auto heen en parkeerde onze auto op dezelfde plek waar we hem vroeger ook altijd neer zette.
We stapten uit, mijn riem ging af en toen stond het vrouwtje ineens stil en las hardop de tekst “Verboden Toegang voor onbevoegden.”
Wat een onzin, het bos zag er nog steeds hetzelfde uit als toen hoor.
Er stonden nog steeds bomen, er lagen takken en er was een wandelpad dus ik was er klaar voor en rende het bos in.

 

Het vrouwtje keek naar de baas en zei: “gaan we artikel 461 van het Wetboek van Strafrecht overtreden?”
De baas zei: “Meneertje heeft dat al besloten” want ik liep al een heel eind verderop en zo stapte de baas langs het bord en liep ook het bospad op.

 

Ergens in de verte achter ons, hoorden we het vrouwtje haar stem pruttelen dat we dan wel een kans maakten op een boete van maximaal €225,00.
Als dat zo is vrouwtje, dan zou ik stoppen met mopperen en tot die tijd lekker genieten van dit exclusieve rondje bos.
Persoonlijk vond ik dat we super bevoegd waren voor dit bos.
We zijn bosexperts en als we ons bos bij het Paradijsje de baas kunnen dan lukt dat met dit bos ook.

 

Kijk vrouwtje, hier staan mooie paddenstoelen.

 

De baas ging op zoek naar een mooie stok voor mij en ik volgde hem op zijn hielen.
Het duurde even maar toen vond de baas een mooie stok voor mij.
Dat luistert heel nauw want hij moet niet te licht maar ook weer niet te zwaar zijn.
Als je eenmaal de juiste hebt gevonden kan het spel beginnen.
De baas gooit hem heel ver weg, ik ren er achter aan, ik breng hem terug en dan ga ik keihard blaffen.

 

Soms geef ik hem niet terug en hol ik elke keer weg.
Dan moet de baas een tweede stok zoeken.
Hoe we het spel ook spelen ik vind elke variant van spelen met stokken leuk.

 

Het is een vanzelfsprekendheid dat ik hard moet blaffen als de baas mijn stok gaat gooien.
Het vrouwtje fluisterde dat ik heel zacht moest doen omdat we anders gesnapt zouden worden.

 

Alsof je blaffend kunt fluisteren.
Als je het doet, dan moet je het goed doen.
*Waf* *Waf* *Waf*
Wat klonk mijn blaf mooi in het serene bos.
Je kon bijna de echo horen, zo stil was het in het prachtig kleurige bos.

 

Ik bleef heel hard blaffen en roepen dat de baas mijn stok moest gooien.
Het vrouwtje zei: “nou kom maar boswachter, we zijn hier, in een verboden bos met een loslopende hond.

 

Fijn toch dat er in Corona tijd een bos is waar je kunt wandelen zonder dat je anderen tegen komt.
Gooi nog maar een keer met de stok baas dan gaan we daarna lekker thuis koffie drinken met pepernoten.

 

Ik nam aan het einde van het bos een klein takje mee als aandenken.
Aan het takje hing één blaadje.

 

Waarom moet hij buiten blijven?
Dit is geen stok hoor, dit is een twijgje met een herfstblaadje.

 

Die heerlijke stemming sloeg een paar dagen later als een blad aan de boom om.
Ik kreeg pijn maar besloot het vooral te verbergen want het vrouwtje gaat anders overal aan voelen, drukken en trekken.
Dat was wel het allerlaatste waar ik op dit moment behoefte aan had.
Gelukkig ging het vrouwtje op weg naar haar nachtdienst en ging ik slapen.
Toen ze ’s ochtends thuis kwam rende ik niet op haar af
Ik kwispelde maar zag dat bij het vrouwtje de alarmbellen aangingen.
Het vrouwtje zei gelijk: “het zal toch niet zijn rug zijn?”
Nou er was heus niks aan mijn rug maar ik wilde er verder niet over praten.
Ze gooide een balletje en keek of ik daar wel achteraan wilde.
Om geen argwaan te wekken deed ik dat en toen haalde ze opgelucht adem.
Ze ging slapen en toen ik haar samen met de baas ging wakker maken wilde ze gelijk weten hoe het met mij was.
De baas zei: “Hij is stiller als anders maar speelt wel.”

Toen ze ’s avonds wilde knuffelen en ik niet kwam zei ze tegen de baas dat ze toch even wilde kijken en dat hij moest helpen met mij vasthouden.
Ik was er al bang voor en voor ik het wist stond ik op het aanrecht en deed het vrouwtje of ze er verstand van had.
Ze rook aan mijn oren, keek in mijn bek, boog aan mijn pootjes, duwde in mijn buik en zat aan mijn rug.
Toen ze bij mijn billen aankwam kon ik het niet meer houden en gilde.
Mijn staart moest omhoog en ze pakte keukenpapier en drukte op mijn billen.
Dat deed mega veel pijn.
Toen werd ik loei boos en probeerde te bijten.
Het vrouwtje zei: “er komt bloederig slijm uit zijn anaalklier aan de rechterkant, ik denk dat het flink ontstoken is.

Ze zei tegen mij dat ze klaar was en dat ik de volgende dag naar de dierenarts moest.
Het vrouwtje probeerde mij nog te knuffelen maar ik was echt heel erg boos.
Maandag kon ik om 14.15 uur terecht bij Dokter Bakker.
Omdat je maar met 1 persoon bij de dierenarts naar binnen mag, ging de baas met mij mee en hoefde het vrouwtje niet vroeg uit bed en kon ze gewoon tot 15.30 uur slapen.
Jullie snappen dat ik in de wachtkamer al begon met gillen en dit al die tijd heb gedaan.
Zoals ik al verwachte ging ook de dokter aan mijn anaalklier drukken en dat deed vreselijk veel pijn.
Hij zei dat het een abces was maar omdat het al open was, hij er niet in hoefde te snijden.
Dat had er nog bij moet komen.
Mijn eerste gift antibiotica kreeg ik per injectie en toen ook nog een injectie met pijnstilling.
Daarna kreeg ik een kuur antibiotica tabletjes mee en ook tabletjes voor de pijn.

 

Toen het vrouwtje wakker werd voelde ik me al een stuk fijner want de pijn was weg.
Kijk vrouwtje, de dokter heeft gezegd dat ik twee keer per dag een pilletjes antibiotica moet en 1x per dag een tabletje voor de pijn.
Maak jij maar vast een aftekenlijstje zodat we geen pilletjes kunnen vergeten.

 

In dit potje zit de pijnstilling en je mag medicijnen niet op een lege maag innemen.

 

De dokter heeft gezegd dat ik per pil eerst twee plakjes rosbief moet op eten, dat je dan in een plakje rosbief een pilletje moet verstoppen en daarna nog twee pakjes rosbief moet eten om de smaak te neutraliseren.

 

Hoezo heeft de dokter dat niet gezegd?
Jij was er niet bij hoor.
Ik was met de baas en dat heeft de dokter heus wel gezegd.

 

Zo, en nu ga ik rusten bij de baas en beter worden.
Donderdag 19 november moet ik namelijk op controle komen en dan wil ik niet weer injectienaalden in mijn nek en bil.
Roep maar als je klaar staat met de rosbief.
Vrouwtje zegt dat de dierenarts al €80,00 kostte en dat er dus geen geld meer is voor rosbief.
Maar dat is heus wel zo want we hebben in het bos geen boete van €225,00 gekregen dus trek daar die €80,00 maar vanaf dan kun je nog voor €145,00 rosbief kopen.
Hoewel…..beetje afwisseling vind ik ook wel fijn, dus doe ook maar wat biefstukjes, wat luxe knabbels en botjes want ik ben ziek en dan mag dat.

Meneertje 408

Woensdag 4 november 2020 Meneertje 408

De postbode gooide een pakketje door de deur en ik begon, zoals ik altijd doe als ik de brievenbus hoor, te blaffen.
Het vrouwtje deed de deur open naar de gang en ik rende vooruit.
Er lagen niet alleen brieven en folders maar er lag ook een dikke envelop.
Ik duwde mijn neus erop en begon te kwispelen.
Het vrouwtje pakte het pakketje van de grond en ik sprong tegen haar been aan.
Geef snel aan mij vrouwtje, ik wil het hebben.
Het vrouwtje zei dat dit niet een pakketje voor mij was maar voor haar.
Terwijl ik tegen haar been aan sprong en begon te blaffen zei ze dat ik geduld moest hebben en ze niet wist of in dit pakketje ook een klein doosje zat maar, als dat zo zou zijn, ik deze heus mocht hebben.
Het vrouwtje ging op de bank zitten en ik trok het pakketje uit haar handen en holde weg.
Ze keek verbaast op en zei: “wat doe jij nou?”, “is dit wat nieuws?”, “zo maar pakketjes uit mijn handen trekken, ben jij mal!”
Het vrouwtje stond op en zei dat ik moest komen en per direct het pakketje terug moest geven aan haar.
Hier was geen twijfel mogelijk, haar stem klonk boos en ik liet het pakketje onmiddellijk los.
Het vrouwtje raapte het pakketje nogmaals van de grond en liep terug naar de bank.
Ze klonk al weer vriendelijker toen ze zei dat dit wel breekbaar kon zijn en dat je niet zo maar overal je tanden in kan zetten.
Het duurde eeuwen maar toen had ze eindelijk alle plakband van de dikke envelop af en kon ze bekijken wat er in zat.
Ze werd helemaal enthousiast.
In de dikke envelop zat een klein bruin doosje en in dat doosje zaten teckel kerstkaarten van https://www.jeppieteckel.nl/
Het vrouwtje had die kerstkaarten gezien op de site van Jeppieteckel en wilde die heel graag hebben.
Helaas waren ze allemaal uitverkocht maar ze hoorde dat er weer nieuwe kwamen en dus nam ze contact op met Manja van Jeppieteckel.
En zo kwam er dus vandaag een pakket met 1 set kerstkaarten met Frits de Teckel.
Het vrouwtje was er super blij mee.

 

Ineens wist ze waarom ik er met het pakje vandoor was gegaan.
Ze zei: “kijk nou wat er nog meer in het doosje zit.”
Duhhhh, dat had ik een kwartier geleden al geroken.
Er zat een cadeauzakje in met allemaal lekkere snoepjes en een kauwstaafje.
Wat een groot feest.
Doe het zakje maar open vrouwtje, deze heeft Jeppieteckel er voor mij bij gedaan.

 

Het vrouwtje pakte het zakje en zei; “kijk eens hoe schattig dit er uit ziet, zo feestelijk verpakt ook.”
Ik had inmiddels lang genoeg gekeken en begon voorzichtig met mijn hoektanden de verpakking los te maken.

 

Het vrouwtje besloot te helpen omdat ik plastic wat moeilijker uit mijn bekkie krijg.
Wat een zalige snoepjes zeg.
Het was groot feest want ik mocht ze allemaal opeten.

 

Daarna kreeg ik het kauwstaafje.
Ik heb deze op mijn uitkijk-eiland helemaal opgegeten.
Normaal krijg ik altijd grote kluiven maar ik vond deze heerlijk.
Deze kun je tenminste achter elkaar opeten en dat vind ik fijn.

 

Toen ik na een tijdje weer op de bank kwam zitten, zag ik het doosje liggen waar de kaarten in hadden gezeten.
Iets leuks voor het vrouwtje, iets lekkers voor mij en ook nog een fijne verpakking om mee te spelen.
Wat mij betreft een top webwinkel.

 

Uhm vrouwtje, ik heb eens nagedacht, weet je wat we moeten doen…..gewoon nog een heleboel kerstkaart pakketjes bestellen.
9 kerstkaarten zijn veel te weinig kaarten voor al onze vrienden.

 

Hoezo je wilt ze gewoon hebben voor de leuk?
We moeten ze aan onze vrienden sturen en ik heb alleen al wel 2000 vrienden, dus lijkt het me handig dat je onmiddellijk een heleboel doosjes met kerstkaarten gaat bestellen.
Ze hoeven niet allemaal tegelijk binnen te komen, gewoon elke dag één of twee pakketjes lijken mij prima.
Vrouwtje is echt een krent want ze wil jullie niet allemaal een kaart sturen.
Als jullie maar weten dat ik dat met liefde had gedaan hoor.
Dan had iedereen zo’n enorme leuke kaart door de bus gehad.

 

Gelukkig hebben ze nog een hoop andere leuke dingen, dus is het vrouwtje even rond gaan snuffelen op de site en heeft sokken uitgezocht voor de TeckelPechPot.
De TeckelPechPot is een nood-hulp-pot en is er voor mensen die het financieel niet zo breed hebben.
Pauly Kerkhoff, de beheerster van het teckelgekkenforum heeft deze geweldige noodhulp in het leven geroepen en beheert ook het geld.
Samen met het teckelbeheer wordt er gekeken wie er geholpen wordt.
Ik mag samen met het vrouwtje de verloting regelen en hoe meer er in de pot zit, hoe meer lootjes we kunnen verloten.
Die lootjes worden gekocht door mensen die dit financieel wel kunnen missen en graag een goed doel steunen waarbij de gehele opbrengst ook daadwerkelijk naar het goede doel gaat.
Bij elke 10 euro krijgt de gever een lot

Dat is heel hard nodig want operatie’s of andere medische zorg is erg duur en als je niet de financiële middelen hebt is het fijn dat je teckel toch de juiste hulp kan krijgen.
Voor de leden die geld storten is het een win-win situatie want zij steunen én een goed doel, én ze hebben kans op mooie prijzen.
Die prijzen worden weer geschonken door allemaal lieve donateurs van webwinkels of door vrijgevige leden van de teckelgekkengroep.
En die prijzen mag ik dus verloten samen met het vrouwtje.
We hebben deze keer 63 prijzen om te verloten en 4 extra bonusprijzen!
De verloting is echt een feestje:

 

Deze keer maken we er een dubbel feest van.
Er is een gift van €150,00 geschonken zodat er 15 leden, die normaal niet mee zouden kunnen doen, nu toch ook kans maken op één van de 63 prijzen en……hun namen gaan ook nog een keertje extra in een bonustrekking.

In de bonustrekking zitten alleen hun 15 namen en zijn er vier prijzen te winnen.

Het vrouwtje verloot onder hen 2 van mijn boeken, een mooie sleutelhanger en tekenband die Patricia cadeau doet en natuurlijk het paar teckelsokken die het vrouwtje heeft gekocht bij Jeppieteckel.
Het vrouwtje zei dat het heel lief was dat Manja de verzendingskosten voor hun rekening neemt en ze de sokken op 13 november naar de winnaar gaan sturen van de bonusronde.

 

Wacht even….betekend dit dat het pakketje rechtstreeks naar de winnaar gaat?
Dat is niet zo handig want dan komt er geen zakje lekkers naar hier.
Zullen we anders nog gewoon iets voor onszelf bestellen?
Heb jij zelf ook niet enorm hard teckelsokken nodig?