Meneertje 327

Woensdag 13 maart Meneertje 327

Wat hebben we een zalig weekend gehad.
We vetrokken naar Hotel Piccard in Vlissingen en verbleven daar twee nachten.
Het zou heel slecht weer worden dus de auto zat vol met extra kleren, regenjassen, laarzen en storm paraplu’s.
We vertrokken zaterdag al vroeg en aangezien we pas om 15.00 uur in het hotel terecht konden besloten we eerst naar Middelburg te gaan.
We kwamen rond lunchtijd aan en natuurlijk gingen de baas en het vrouwtje broodjes met kroket eten.
Ik kreeg 2 koekjes en ging daarna netjes slapen op de jas van het vrouwtje.
De zon scheen en ondanks de wind was het prima weer.
Na het eten gingen we een poosje winkelen en om 15.00 uur kwamen we aan bij hotel Piccard.
Wat een hartelijke ontvangst.
We kregen een mooie kamer beneden en die lag heel erg handig.
Vanaf onze voordeur konden we zo naar buiten en hoefden we niet eerst het hele hotel door.
Aan de achterkant hadden we een klein terras en de baas en ik gingen samen in de zon zitten.
Het was, uit de wind in de zon, heerlijk warm.
Op het bed lag een speciaal kleed voor mij en er lag een briefje op dat we, als we dat wilden, een groter kleed konden ophalen als ik in bed zou slapen.
Dat leek mij persoonlijk een heel goed idee maar het vrouwtje zei dat ik best op bed mocht spelen maar dat iedereen ’s nachts in zijn eigen bed slaapt.
Eigenlijk ook best prima want de bench stond vlak bij de baas en het vrouwtje en ik heb een heerlijk zacht bed.
Het vrouwtje zei dat de baas op moest schieten met het biertje omdat het heel hard zou gaan regenen en dan was het niet lekker meer aan het strand.

Er was geen regen te bekennen maar het waaide wel keihard.
De boulevard van Vlissingen ligt heel hoog boven het strand en je kunt alleen het strand op via trappen.
Ik heb nog nooit van mijn leven trappen gelopen en het vrouwtje wist ook zeker dat ik dat nooit zou doen omdat ik dat helemaal niet kan.
ja doeiiii, ik zag en rook het strand en zag nu niet echt actie bij de baas en het vrouwtje.
Ze stonden genietend op de boulevard te kijken naar de hoge golven en genoten van de storm.
Het vrouwtje haar haren leken wel op een baal hooi die de lucht in waaide.
Ze zag helemaal niks maar het was wel een fijne bescherming voor het zand dat om je oren waaide.
Ik holde de trap af en het vrouwtje keek me na met grote ogen en had haar mond wagenwijd open.
Dat is met een storm en rond waaiend zand, nou niet echt heel erg verstandig.
Ergens in de verte hoorde ik nog wat kreten als: “Kijk hem nou”, “Hij kan helemaal geen trappen lopen”, “Niet te geloven”.
Ik trok aan de riem, kom nou, dan ga je je later maar verbazen over wat ik allemaal kan, maar nu gaan we hollen.
Het duurde even maar toen stonden ook de baas en het vrouwtje op het strand.
Hoestend en proestend zei het vrouwtje tegen de baas dat ze zand tussen haar tanden had.
Zand schuurt de maag vrouwtje, kom we gaan rennen.
Helaas mag je op het strand in Vlissingen niet los maar de volgende dag zouden we naar het strand van Dishoek gaan, daar mag dat wel.
Na een wandeling over het strand liepen we terug naar het hotel en gingen we ons ontdoen van het zand.

“Meneertje 327” verder lezen

Meneertje 326

Woensdag 6 maart 2019 Meneertje 326

Zo was alleen de baas ziek en zo waren de baas en het vrouwtje beiden ziek.
Vrouwtje en ik waren op zaterdag nog samen naar het Paradijsje geweest om bij de hoveniers te zijn.
Zij waren bezig met onze tuin en toen leek er nog niet zo veel aan de hand te zijn met het vrouwtje.
Het vrouwtje had het koud maar dan ben je niet ziek.
We hebben die dag nog heerlijk een paar keer in mijn bos gewandeld en gespeeld met de bal.
Toen we thuis kwamen had ze hoge koorts, kroop ze in bed en heeft ze 24 uur achter elkaar geslapen.
Echt ongezellig want ik dacht dat we nu met z’n drietjes op de bank zouden gaan liggen.
Toen ze wakker werd had ze migraine en wilde alleen maar boven in het donker liggen.
Gelukkig lag de baas wel gezellig bij mij op de bank.

Woensdag kwam het vrouwtje uiteindelijk weer naar beneden en kon ik haar knuffelen.
Wat was ze lang weg geweest, echt ongezellig.
Het vrouwtje is nu al weer bijna vrij en gaat haar zevende en tevens laatste nacht werken.
Morgen als ze uit de nachtdienst komt dan gaat ze niet slapen maar reizen we af naar All Dogs Trimsalon en word ik weer geplukt.
De baas kan niet wachten tot ik weer mooi kort ben maar persoonlijk vind ik die lange haren ook prima hoor.
Van mij hoeft er niet perse aan mijn vacht getrokken te worden.
Uiteindelijk valt alles vanzelf heus een keertje uit.
Maar het vrouwtje wil daar niet op wachten en ze zegt ook dat ik er wel netjes uit moet zien want aankomend weekend gaan we twee nachten naar een hotel in Vlissingen.
Uiteraard is het een hotel waar ik ook welkom ben want anders gingen we niet.
Hopelijk word het een beetje mooi weer want dan kunnen we lekker wandelen op het strand.
Ik heb heel veel zin om een weekend weg te gaan in een hotel aan zee.
Maar eerst donderdag naar Alma en daarna gaan we waarschijnlijk even kijken bij de hoveniers, die voor de laatste keer aanwezig zullen zijn om de laurier heg te gaan poten.
Heel benieuwd hoe het er uiteindelijk uitziet als alles klaar is.

“Meneertje 326” verder lezen