Meneertje 329

Woensdag 27 maart 2019 Meneertje 329

Vrouwtje zei van de week dat ik een viespeuk ben.
Ik ben het daar niet mee eens want ik vond persoonlijk mijn actie echt heel erg slim.
Het duurde trouwens ook een hele tijd voor het vrouwtje er überhaupt achter kwam dat ik een meesterlijk brein heb.
Jullie snappen er natuurlijk niks van maar ik leg het even uit.

Zoals altijd mag ik overal mee naar toe van het vrouwtje en ze ging naar boven op de midden etage rommelen.
Ik speel dan meestal op het bed of loop wat rond in de badkamer of op het knutselhok.
Het vrouwtje was al een half uur aan het rommelen en ik kroop lekker onder het dekbed van het vrouwtje.
Ineens hoorde ik haar zeggen: “wat heb je nou gedaan Meneertje?”, “kom eens hier”.
Ik had geen idee waar ze het over had, dus ik kwam aangelopen om polshoogte te nemen.
Ze wees op een plas op de badkamervloer.
Riep ze mij nu daadwerkelijk daar voor?
Het leek mij overduidelijk wat ik had gedaan.
Ik had netjes in de badkamer geplast, zoals zij dat ook doen.
Oké, niet op het toilet maar daar kan ik ook helemaal niet bij.
Onder de douche leek mij een heel goed alternatief.
Je zet nadien de sproeier erop en mijn plasje spoelt weg.
Het vrouwtje mopperde dat er ook plas op het badmatje was gelopen.
Nou nou wat een drama. Nieuw kleedje op de vloer en het is weer schoon.
Kijk, als ik nu in bed had geplast of in de knutselkamer, dan had ik het wel gesnapt maar ik ben netjes opgevoed en dat doe ik heus niet.

Vrouwtje zei dat we eerst maar even buiten gingen plassen.
Dat slimme brein is kennelijk alleen aan mij voor behouden want ik had namelijk net geplast maar goed, als het vrouwtje wil wandelen huppel ik wel mee hoor.
Tijdens de wandeling beneden kwamen we de buurman, de buurvrouw en het buurjongetje tegen.
We liepen gezamenlijk terug naar huis en Cayden wilde wel een poosje met mij buiten spelen.
Daar houd ik van, lekker rennen met buurkindertjes.
Het vrouwtje pakte de tennisballen en keek hoe ik samen met Cayden heen en weer holde.
Ineens zag ik in mijn ooghoek iets heel bekends.
Ik rende er heen en zag Richard en Wilma aankomen.
Natuurlijk moesten we volop knuffelen en nadat ik nog even met Cayden en Richard met de bal had gespeeld, gingen we naar binnen en kroop ik bij Wilma op schoot.
Visite is zo gezellig.

“Meneertje 329” verder lezen

Meneertje 328

Woensdag 20 maart 2019 Meneertje 328

De hoveniers hebben keihard aan onze tuin van het Paradijsje gewerkt.
De omheining met het mooie hout was al een poosje klaar maar de laurier haag is nu ook geplaatst.
Het ziet er prachtig uit.
Ik mocht even bij opa en oma blijven toen de baas en het vrouwtje grote zware zakken met tuinaarde, tuinkorrels en nieuwe bloembakken naar het Paradijsje gingen brengen.
Zodra ze vrij zijn gaan ze zelf nog wat struiken weghalen uit de tuin en dan komen de hoveniers om de tuin mooi te maken met allerlei mooie nieuwe planten.

Filmpje van de tuin:

Toen de baas en het vrouwtje mij bij opa en oma kwamen ophalen rook ik het direct. Ze waren niet alleen in het Paradijsje geweest maar ook bij mijn vriend Guus.
Ik zoog me vast aan de broek van de baas en wilde overal ruiken.
Het vrouwtje moest lachen en zei: “ja, daar kunnen we niet stiekem heen”.
En dat klopt want ik ruik dat direct.
De papa en mama van Guus hadden twee grote boodschappen tassen cadeau gedaan voor de verloting van Caviadag Tiel en…..het vrouwtje kreeg een handpop van Meneer de Uil.
Ze was als kind dol op de Fabeltjeskrant en pakte de handpop uit de doos en stak haar hand er in.
Het vrouwtje zei met een gekke stem, terwijl ze met zijn vleugels fladderde en het hoofd van Meneer de Uil bewoog: “Hallo lieve  kijkbuiskinderen”.
Ik bedacht me geen moment en zette mijn tanden in zijn kop.
Per direct snapte ik waarom het vrouwtje Meneer de Uil zo leuk vond, bij mij was het ook gelijk liefde op het eerste gezicht.
Wat een leuke vogel, ik begon hard te kwispelen en wilde Meneer de Uil van haar hand af trekken.
Het vrouwtje riep: “dat dacht ik niet, niks ervan, Meneer de Uil is van mij.
De uil bewoog enthousiast heen en weer op haar hand en het vrouwtje ging verder en zei: “oogjes dicht en snaveltjes toe”.
Ik deed nog een poging om de handpop af te pakken want als je toch je oogjes dicht moet doen en je snavel moet houden dan kan ik die beter vakkundig verwijderen.
Dat is echt zo gebeurd en dan kun je weer verder spelen met die uil. Helaas vond het vrouwtje dat geen goed idee.
Het vrouwtje deed Meneer de Uil terug in zijn doos en zette deze op de vissenkast.

De naam Vissenkast slaat trouwens helemaal nergens op want er is geen vis te bekennen.
Vroeger stond op die kast een vissenkom en allerlei glaasjes met baby guppy’s er in.
Dat is al meer dan 20 jaar geleden, dus die naam is echt raar.
Beter noemen ze de Vissenkast vanaf heden de Rommelkast want die naam past enorm goed.
Iedereen gooit daar van alles op en het is een verzamelplek van allerlei spullen die volgens mij helemaal niet op een kast thuis horen.
Maar dat ter zijde.
Ik zag ineens dat Meneer de Uil, boven op de Rommelkast, wel in een heel erg aantrekkelijk doosje zat.
Het leek mij dat ik die wel mocht hebben en zette het op een keihard blaffen.
Het vrouwtje kwam kijken waarom ik blafte en zei: “stop met wafkippen, Meneer de Uil slaapt en die doos krijg je ook niet”.
Jullie snappen dat ik niet zomaar opgeef en ik was pas tevreden toen het vrouwtje met mij buiten ging spelen met de bal.
Even energie afblazen zei ze.
Prima hoor dan gaan we straks wel weer met Meneer de Uil spelen.

“Meneertje 328” verder lezen

Meneertje 327

Woensdag 13 maart Meneertje 327

Wat hebben we een zalig weekend gehad.
We vetrokken naar Hotel Piccard in Vlissingen en verbleven daar twee nachten.
Het zou heel slecht weer worden dus de auto zat vol met extra kleren, regenjassen, laarzen en storm paraplu’s.
We vertrokken zaterdag al vroeg en aangezien we pas om 15.00 uur in het hotel terecht konden besloten we eerst naar Middelburg te gaan.
We kwamen rond lunchtijd aan en natuurlijk gingen de baas en het vrouwtje broodjes met kroket eten.
Ik kreeg 2 koekjes en ging daarna netjes slapen op de jas van het vrouwtje.
De zon scheen en ondanks de wind was het prima weer.
Na het eten gingen we een poosje winkelen en om 15.00 uur kwamen we aan bij hotel Piccard.
Wat een hartelijke ontvangst.
We kregen een mooie kamer beneden en die lag heel erg handig.
Vanaf onze voordeur konden we zo naar buiten en hoefden we niet eerst het hele hotel door.
Aan de achterkant hadden we een klein terras en de baas en ik gingen samen in de zon zitten.
Het was, uit de wind in de zon, heerlijk warm.
Op het bed lag een speciaal kleed voor mij en er lag een briefje op dat we, als we dat wilden, een groter kleed konden ophalen als ik in bed zou slapen.
Dat leek mij persoonlijk een heel goed idee maar het vrouwtje zei dat ik best op bed mocht spelen maar dat iedereen ’s nachts in zijn eigen bed slaapt.
Eigenlijk ook best prima want de bench stond vlak bij de baas en het vrouwtje en ik heb een heerlijk zacht bed.
Het vrouwtje zei dat de baas op moest schieten met het biertje omdat het heel hard zou gaan regenen en dan was het niet lekker meer aan het strand.

Er was geen regen te bekennen maar het waaide wel keihard.
De boulevard van Vlissingen ligt heel hoog boven het strand en je kunt alleen het strand op via trappen.
Ik heb nog nooit van mijn leven trappen gelopen en het vrouwtje wist ook zeker dat ik dat nooit zou doen omdat ik dat helemaal niet kan.
ja doeiiii, ik zag en rook het strand en zag nu niet echt actie bij de baas en het vrouwtje.
Ze stonden genietend op de boulevard te kijken naar de hoge golven en genoten van de storm.
Het vrouwtje haar haren leken wel op een baal hooi die de lucht in waaide.
Ze zag helemaal niks maar het was wel een fijne bescherming voor het zand dat om je oren waaide.
Ik holde de trap af en het vrouwtje keek me na met grote ogen en had haar mond wagenwijd open.
Dat is met een storm en rond waaiend zand, nou niet echt heel erg verstandig.
Ergens in de verte hoorde ik nog wat kreten als: “Kijk hem nou”, “Hij kan helemaal geen trappen lopen”, “Niet te geloven”.
Ik trok aan de riem, kom nou, dan ga je je later maar verbazen over wat ik allemaal kan, maar nu gaan we hollen.
Het duurde even maar toen stonden ook de baas en het vrouwtje op het strand.
Hoestend en proestend zei het vrouwtje tegen de baas dat ze zand tussen haar tanden had.
Zand schuurt de maag vrouwtje, kom we gaan rennen.
Helaas mag je op het strand in Vlissingen niet los maar de volgende dag zouden we naar het strand van Dishoek gaan, daar mag dat wel.
Na een wandeling over het strand liepen we terug naar het hotel en gingen we ons ontdoen van het zand.

“Meneertje 327” verder lezen

Meneertje 326

Woensdag 6 maart 2019 Meneertje 326

Zo was alleen de baas ziek en zo waren de baas en het vrouwtje beiden ziek.
Vrouwtje en ik waren op zaterdag nog samen naar het Paradijsje geweest om bij de hoveniers te zijn.
Zij waren bezig met onze tuin en toen leek er nog niet zo veel aan de hand te zijn met het vrouwtje.
Het vrouwtje had het koud maar dan ben je niet ziek.
We hebben die dag nog heerlijk een paar keer in mijn bos gewandeld en gespeeld met de bal.
Toen we thuis kwamen had ze hoge koorts, kroop ze in bed en heeft ze 24 uur achter elkaar geslapen.
Echt ongezellig want ik dacht dat we nu met z’n drietjes op de bank zouden gaan liggen.
Toen ze wakker werd had ze migraine en wilde alleen maar boven in het donker liggen.
Gelukkig lag de baas wel gezellig bij mij op de bank.

Woensdag kwam het vrouwtje uiteindelijk weer naar beneden en kon ik haar knuffelen.
Wat was ze lang weg geweest, echt ongezellig.
Het vrouwtje is nu al weer bijna vrij en gaat haar zevende en tevens laatste nacht werken.
Morgen als ze uit de nachtdienst komt dan gaat ze niet slapen maar reizen we af naar All Dogs Trimsalon en word ik weer geplukt.
De baas kan niet wachten tot ik weer mooi kort ben maar persoonlijk vind ik die lange haren ook prima hoor.
Van mij hoeft er niet perse aan mijn vacht getrokken te worden.
Uiteindelijk valt alles vanzelf heus een keertje uit.
Maar het vrouwtje wil daar niet op wachten en ze zegt ook dat ik er wel netjes uit moet zien want aankomend weekend gaan we twee nachten naar een hotel in Vlissingen.
Uiteraard is het een hotel waar ik ook welkom ben want anders gingen we niet.
Hopelijk word het een beetje mooi weer want dan kunnen we lekker wandelen op het strand.
Ik heb heel veel zin om een weekend weg te gaan in een hotel aan zee.
Maar eerst donderdag naar Alma en daarna gaan we waarschijnlijk even kijken bij de hoveniers, die voor de laatste keer aanwezig zullen zijn om de laurier heg te gaan poten.
Heel benieuwd hoe het er uiteindelijk uitziet als alles klaar is.

“Meneertje 326” verder lezen