Meneertje 372

Woensdag 19 februari 2020. Meneertje 372

Omdat het de laatste periode heel erg slecht weer was, zijn we weinig lange wandelingen gaan maken.
Het vrouwtje en de baas wilden wel wandelen maar ik vond een snelle plas meer dan genoeg.
Volgens het vrouwtje is het super goed om een frisse neus te halen.
Ik weet niet wat zij een frisse neus noemt maar ik vond het meer een algehele amputatie van je oren.
Door de harde wind wapperden mijn flappers er bijna af en zonder oren zou ik niet meer kunnen luisteren.
Ik ga er toch van uit dat ze dit een probleem zouden vinden maar nee hoor.
Volgens het vrouwtje doen mijn oren het toch niet en deed ze op de bank mijn halsband om.

 

Ik besloot gewoon op mijn rug te blijven liggen maar ze tilde mij op en zette me op de grond neer.
Ik rekte me uit en liep richting de voordeur.
Het vrouwtje zei dat ik een grote brave jongen was.
Dat leek mij ook en ik sloeg voor de deur links af, rende terug de kamer in en sprong bij de baas op de stoel.
De baas lach dubbel maar het vrouwtje zei: “de baas gaat je niet redden, we gaan gewoon een eind wandelen”.

 

Ik zette mijn, dit-ga-je-niet-menen-blik op en keek haar doordringend aan.
Maar ze meende het wel degelijk en zei: “kom op, we gaan plassen”.
Ik drukte mijn rug steeds strakker tussen de leuning en de baas in maar het vrouwtje had er lak aan en tilde me op.
Ze zei: “als je niet zelf gaat lopen dan draag ik je wel, want lopen gaan we.”

 

Ze kan wel standaard denken dat ze gaat winnen maar dan kent ze mij nog niet.
De hoogste tijd voor een mooie competitie.
Het vrouwtje zette mij bij het grasveld op de grond, ik plaste snel en ging toen als een sjiek standbeeld staan en bewoog geen spier meer.
Ze schoot in de lach en zei dat ik zo als wassen beeld in het museum zou kunnen pronken maar dat ik daarvoor nog écht niet beroemd genoeg was.
Het vrouwtje stond een eind verderop en zei met een hoog stemmetje: “kom dan, kom bij het vrouwtje”.
Ik keek stoïcijns voor me uit en was niet van plan me door wat of wie dan ook van mijn plek te laten krijgen.
De buurman en buurvrouw, die beneden wonen en in hun tuin aan het roken waren, schoten beiden in de lach.
Het vrouwtje moest ook lachen en liep maar mij toe.
Ze tilde me van de grond, droeg mij een stukje verder en besloot me daar weer op de grond te zetten.
Het vrouwtje zei: “toe maar schat, we gaan nog even plassen”, ik keek naar de stam van de boom en hoorde de buren steeds harder gaan lachen.

Ik snapte wel dat ze mijn vrouwtje hard uitlachte want dit sloeg toch nergens op.
Mij een beetje van plek naar plek tillen terwijl ik al lang besloten had dat ik verder niks ging doen.
Uiteraard had ik mijn plannetje klaar en besloot dat ik richting boom ging lopen.
Tevreden met haar overwinning liet het vrouwtje mijn looplijn vieren en toen rende ik keihard terug richting de buren, die inmiddels dubbel gevouwen over hun tuinhekje hingen.
Net toen ik dacht dat we echt richting huis gingen lopen tilde het vrouwtje mij weer op en liepen we een heel eind weg van huis.
Het waaide keihard en ik hoorde haar nog net iets triomfantelijks zeggen als: “zó, ik win dit keer.”
Nou ze won helemaal niks want ik wilde hier toevallig best lopen want ik moest nog steeds poepen.

Na een lange tijd snuffelen hoorde ik het vrouwtje zeggen dat ze het koud had en graag terug naar huis wilde.
Rustig vrouwtje ik moet eerst een goed plekje zoeken om mijn behoefte te doen.
Toen we thuis kwamen stond het haar van het vrouwtje in standje Storm Dennis en zei de baas: “Meneertje had dus toch wel zin in een lange wandeling?”
Het vrouwtje zei helemaal niets maar keek met een rare blik en haar verwaaide haren naar de baas en ik hoorde hem zeggen: “oké oké, ik snap het al”
Zo handig dat je elkaar ook prima begrijpt als je niets zegt.
Ik zei ook niets maar had best zin in een stukje kaas en besloot bij de koelkast te gaan kwispelen.

Helaas begreep ze die hint dan weer helemaal niet maar ik was door de frisse buitenlucht wel weer helemaal vol energie en greep mijn Zogoflux.
Wat een fantastisch speeltje en hij is nog steeds helemaal ongeschonden en dat is heel erg bijzonder.

 

Ik kauw er namelijk flink op en normaal gesproken gaat alles dan heel erg snel stuk.
In december bestelde het vrouwtje een verrassingspakket bij https://www.dogamientje.be/nl
De doos zal vol met heel veel speeltjes waarvan dit er ook eentje was.
Alles is nog heel maar ik was op slag helemaal verliefd op de Zogoflux en dat ben ik nog steeds.
Je kan er leuk samen mee spelen, de baas en het vrouwtje gooien hem dan weg en ik ren er achter aan.
Als ik er alleen mee moet spelen dan kauw ik er op.
Ik hoorde het vrouwtje, tegen Steve van Dogamientje zeggen, dat ze mij niet gaat vertellen dat er ook wat in kan.

 

Geen idee waar dat precies over ging maar ik hoorde de baas pas tegen het vrouwtje zeggen dat hij smeerpaté had mee genomen.
Het vrouwtje zei dat hij dit beter niet kon doen omdat het nu een leuk speeltje was en zij haar meubels niet smerig wilde hebben.
Ze houdt niet van smerig en ik snap ook niet dat de baas iets heeft gekocht met de naam smerig.

 

Ik ga nog even lekker op mijn mooie Zogoflux kauwen en hopelijk besteld het vrouwtje een oranje voor in ons Paradijsje.
Genieten jullie nog even van wat foto’s want als ik los mag hollen dan maakt het mij niks uit of het waait of regent.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Meneertje 371

Woensdag 12 februari 2020. Meneertje 371

Het vrouwtje is BIG geregistreerd.
Geen idee wat het betekend maar het heeft vast iets te maken met het feit dat ze knort als ze lacht.
Elke twee jaar moet ze examens doen om geregistreerd te blijven en kennelijk waren die twee jaar al weer om en moest ze weer alle protocollen oefenen voor dit jaar.
Ze haalde van boven een grote Curver bak en deed deze open.
In de bak zaten allemaal materialen die ze een jaar of 15 geleden in elkaar geknutseld had om daar mee te trainen.
Ik zag hoe ze een kartonnen doos tevoorschijn haalde met een fles er aan vast.
Wat een geweldig stuk speelgoed, die wilde ik wel hebben.
Ik begon hard te blaffen maar het vrouwtje zei dat ik mocht stoppen met wafkippen en dat ik haar oefendoos niet kreeg.

 

In korte tijd lag het aanrecht vol waarbij de doos een man moest voorstellen die een verblijfskatheter moest krijgen.
Nou is tekenen en boetseren niet echt de competentie van mijn vrouwtje maar als deze doos met fles een man moest voorstellen, dan ging er iets echt helemaal fout.
Volgens het vrouwtje gaat het niet om mooi maar om functioneel.
Ik vind een doos met een fles er aan ook enorm functioneel maar niet als hij op het aanrecht moet blijven liggen.
Daar kon ik namelijk super leuk mee spelen.

 

Ik wilde het graag van dichtbij bekijken en sprong tegen het vrouwtje haar been op.
Kom, til me op dan kan ik even op onderzoek uit bij alle spullen die op het aanrecht liggen.
Ze zei: “nou, kom maar even kijken, dan kan ik zo in alle rust gaan trainen.”

 

Ze zette me op het aanrecht en ik snuffelde aan alle spullen.
Er lagen twee plastic slangen, bakjes, allerlei witte lapjes, de doos die ik zo graag wilde hebben en nog veel meer spullen waar ik me prima mee zou kunnen vermaken.
Ze had de keukenla open getrokken en daar een steriel werkveld van gemaakt.
Ik was klaar voor de training en sprong op de steriele doek en greep een handschoen.
Het vrouwtje pakte me vast en zei: “los, ik heb maar één setje en die moet nog heel lang mee.”
Wat een onzin, als ze al zolang dienst deden waren ze hoognodig aan vervanging toe.
Blaas ze maar op vrouwtje dan heb ik een ballon met vingertjes.
Ze vouwde ze weer netjes in model en legde ze terug op het steriele werkveld.
Ze mopperde dat er nu gaatjes in zaten en dat ik zuinig moest doen met haar spullen.

 

Als je de slang uit deze fles haalt mag ik dan de doos?
Ik heb nog nooit een doos met een fles er aan vast gehad om mee te spelen.
Helaas ging ook dat niet door terwijl ook die doos echt aan vervanging toe was.

 

Als ik dan toch niets kreeg konden we net zo goed starten met de protocollen.
Het protocol begon met handen wassen en daarna moest er water uit een flink stromende kraan over leuke witte lapjes heen.
Ik probeerde een slok uit het bekkentje te nemen maar het vrouwtje trok hem snel weg.

 

Even wachten vrouwtje ik moet eerst nog controleren of het wel echt een goed stromende kraan is.

 

*Slurp* *Slorp* Volgens mij stroomt de kraan perfect hoor.

 

Gezellig zo samen trainen toch? Zullen we dan nu aan de koffie met koekjes gaan?
Het vrouwtje beloofde dat we dat gingen doen als ze klaar was maar eerst moest ik op de grond en ging ze spelen met alle materialen die op het aanrecht lagen.

 

Ik stond naast haar op de grond en ik zag ineens een emmertje hangen.
Het vrouwtje had spullen zat, dus leek het mij dat ze dan op z’n minst dat emmertje wel aan mij kon geven.
Ze wilde dat niet omdat dit haar afvalbak was.
Hoezo je gebruikt hem als afvalbak?
Als je het kastje opendoet kun je de echte prullenbak gebruiken en deze aan mij geven.
Jullie snappen al dat ook dat niet door ging.
Net toen het vrouwtje steriel stond ging de bel.

 

Wat een geweldige timing, ik was dolblij want ik rook al lang wie er voor de deur stonden.
Dat waren mijn grote mensenbroer en zijn vriendin.

 

Superblij dat ze er weer waren rende ik van de één naar de ander.
Ik vloog in de armen van mijn grote broer en moest huilen van blijdschap.
Het vrouwtje gooide alle spullen terug in de Curverbak en kwam ze beiden begroeten met een dikke zoen.

 

Mijn grote mensenbroer woont al weer bijna een jaar in zijn eigen huis maar ik mis hem natuurlijk wel.

 

Ik knuffelde ze om en om en kreeg natuurlijk alle aandacht van de wereld.

 

Ze bleven ook gezellig mee eten bij ons.

 

Van mijn grote broer mag ik best met de kussens spelen maar het vrouwtje begon gelijk te zeuren.

 

Riri zeg maar tegen het vrouwtje dat je koffie wilt……….met koekjes.
Het vrouwtje bracht koffie met chocolaatjes en ik kreeg koekjes.
Ze bleven heel lang en dat was super gezellig.
Rond 20.30 uur gingen ze naar huis.
Altijd jammer maar ze komen vast weer snel langs.

 

 

Meneertje 370

Woensdag 5 februari 2020 Meneertje 370

 

De baas heeft voor zijn verjaardag een nieuwe poef gekregen.
De andere poef die hij eerder had gekocht was meer geschikt voor mij.
Zodra ik er op lag kon de baas zijn voeten niet meer kwijt en hij moest ze dan op de leuning leggen.
Kennelijk vond hij dat niet lekker liggen dus wilde hij een grotere poef.
Deze poef is niet zo kleurrijk maar wel heel veel groter, ik vind het dus een hele goede keuze.

 

Het is een heerlijke voetenbank, ik kan er languit op liggen maar het is ook een prima uitkijk plek naar de keuken toe.
Ik vind echt dat we beter kunnen ruilen dan kan de baas zijn oude poef pakken en dan neem ik deze.

 

De baas wil niet ruilen en hij vind ook dat ik niet met mijn bot op zijn nieuwe voetenbank mag.
Echt belachelijk want ik heb heus net zoveel rechten en omdat ik gewoon elke keer terug kwam met mijn bot, kwam er een schapenvacht op de voetenbank.

 

De baas wil er namelijk geen vlekken op.
Prima hoor ik lig ook heerlijk op een schapenvacht. Je mag rustig je voeten op het randje leggen hoor baas, daar heb ik helemaal gaan last van.
Echt fijn zo’n nieuwe voetenbank.
Ik ben blij met zijn verjaardagscadeau.

 

Tegenwoordig doe ik elke dag een rondje kast.
Ik bedoel niet dat ik tegen de kast plas hoor.
Nee, ik wil gewoon elke dag weten wat er bovenop de kast ligt.
Mijn balletje beland namelijk regelmatig op de kast.
Als ik te vaak mijn bal ergens onder neus dan gaat, na heel veel hengelpogingen van mijn vrouwtje onder de caviakast, mijn bal er boven op en krijg ik iets anders om mee te spelen.
Vaak vind ik dat geen probleem en de volgende dag weet ik heus waar mijn bal is gebleven.

Een tijd terug, toen ik dacht dat mijn bal op de caviakast lag, tilde de baas mij op, zette mij op de kast en zei: “kijk maar, hier is hij niet.”
Daarna tilde hij me naar de vissenkast en ook daar mocht ik snuffelen.
Vervolgens liep hij met mij naar de keukentafel en zette me op het blad neer.
Op het tafelblad staat aan de linkerkant van alles, mijn koekjes, de lenzen van het vrouwtje, vazen, biertjes en van alles en nog wat.
Eigenlijk kunnen ze het beter de rommelplank noemen maar de baas en het vrouwtje noemen het de keukentafel.
Ik liep rond op de keukentafel en snoof eens overheerlijk aan mijn koekjespot en duwde er een paar keer tegen aan.
De baas zei: “wil je een koekje dan?”
Dat wilde ik wel en nog voordat de baas mijn koektrommel open had hoorde ik vanuit de woonkamer de stem van het vrouwtje” “niet slim schat, echt niet slim ik wens je veel sterkte met je dagelijkse rondje keukentafel”.
Kijk, dat vond ik dan persoonlijk wel weer een slim idee van het vrouwtje en besloot dat ik vanaf dat moment elke dag een rondje kasten en keukentafel wilde doen.
Ideaal om tijdens het zoeken naar mijn balletje ook even een koekje te nemen op de keukentafel.

Helaas heeft de baas niet altijd zin om mij op de kasten en keukentafel neer te zetten dus heb ik daar de ultieme manier voor gevonden.
Ik spring op de stoel en begin daar te blaffen.

 

Vaak zegt de baas dan nog dat ik zelf moet gaan spelen maar als niemand reageert dan klim ik helemaal boven op de leuning van de stoel en jawel, dan reageren ze wel hoor.
Ze zijn veel te bang dat ik naar de beneden val. Dus loopt meestal de baas een rondje kast.
Helaas is het afgelopen met het koekje en dat is dan weer de schuld van het vrouwtje.
Echt jammer want zelf neemt ze wel allerlei koekjes als ze daar zin in heeft.

Hoezo ik scheur je vest uit?

 

Dan moet je minder koekjes eten want ik ben broodmager.
Dus als jouw vest te strak zit dan is dat zeer zeker niet mijn schuld.

 

We kunnen natuurlijk wel even leuk met mijn bal spelen, dan pas je straks weer beter in dat vest.

 

Nou, kom hem pakken dan.

 

Te laaaaaaat

 

Als je dit slakken tempo aan blijft houden dan krijg je hem nooit te pakken hoor.

 

Van de week kwam Esther langs.
Ze kwam mijn boek zelf ophalen want ze wilde graag een originele handtekening van mij.

 

Nou die kon ze krijgen in de vorm van heel veel knuffels.
Voordat ze koffie kon drinken had ik haar helemaal suf geknuffeld.

 

Jammer genoeg zei het vrouwtje op een gegeven moment dat het genoeg was omdat Esther ook een kopje koffie wilde drinken.
Gelukkig was dat met een koekje en hoe leuk knuffelen ook is, er gaat helemaal niks boven een lekker koekje.