Meneertje 351

Woensdag 25 september 2019 Meneertje 351

Ik was natuurlijk al jarig geweest maar mijn vriend Guus en zijn papa en mama had ik nog niet gezien en die kwamen natuurlijk feliciteren toen we vrijdag in het Paradijsje aankwamen.

 

Eerst gingen we uitgebreid knuffelen en toen rook ik lekkers.
Nu is dat niet zo moeilijk, want de mama van Guus ruikt standaard naar heel veel lekkers. Ze moet dat verstoppen zodat het vrouwtje het niet ziet.
Ik steek altijd mijn neus in haar broekzakken en vis dan zelf het lekkers eruit, ze moet daar altijd heel erg hard om lachen en dan gaat het vrouwtje zuchten. Van de zomer kwam ze en zei ze tegen het vrouwtje, terwijl ik het op een keihard piepen zette nadat ik net wat snoepjes had gekregen van haar “nee hoor, ik heb niks meer”, en keerde haar broekzakken binnenstebuiten om het te laten zien aan het vrouwtje. Het vrouwtje ging de caravan in om drinken te pakken en zag door het keukenraampje nog net hoe mijn neus in het decolleté van de mama van Guus verdween. Ze zei: “doe jij eens niet zo raar en haal je neus……” en toen moest ze ineens heel hard lachen, toen ze zag dat ik een heerlijk kauwstaafje uit haar decolleté viste. Ze zei: “jullie zijn beiden vreselijk”. Niks van waar hoor, ik houd van de mama van Guus, dat is de liefste vriendin van de wereld.

 

Natuurlijk was mijn vriend Guus er ook. We holden keihard rondjes door de tuin. Altijd zo leuk als hij er weer is.

 

Kom kijken Guus, hier klimt de eekhoorn elke keer de boom in. Ik heb al een paar geprobeerd om hem te pakken maar hij is vliegensvlug. Jij kan hem misschien wel pakken.

 

Kijk, hier liggen ook allemaal walnoten terwijl dit toch echt een dennenboom is. Walnoten zijn super duur dus als we zorgen dat we de eekhoorn pakken kan het vrouwtje dat geld mooi omzetten in botjes en koekjes voor ons.

 

Vrouwtje zegt dat er geen eekhoorns komen als wij zo lopen te wafkippen. Ook helemaal prima want het is mijn tuin en daar mag alleen jij komen.

 

Je mama roept want ik krijg van haar een verjaardagscadeau.

 

Zie je Guus, het is echt niet voor jou, ook niet als je netjes gaat zitten. Misschien kunnen we het straks wel samen delen want de verpakking ruikt zalig.

 

Guus wil helpen uitpakken maar de mama van Guus zegt dat ik beter even bij haar op tafel kan komen zitten.

 

Sorry vrouwtje ik moet even op tafel van de mama van Guus. Je eigen cadeautjes uitpakken is namelijk het allerleukste. Ik kom het zo laten zien hoor Guus.

 

Jaaaaaa, super lekkere kauwstaafjes en de mama van Guus zei dat deze gewoon open mocht omdat we nog een beetje verjaardag vieren. Het vrouwtje riep al gelijk: “eentje hoor, echt eentje”. Jullie snappen, als je vervelend doet, dat je dan gewoon niet op mijn extra feestje mag komen. Guus en ik kregen beiden twee lekkere kauwstaafjes, zo was ik gewoon nog een keer jarig, heerlijk. De mama van Guus pakte er ook nog eentje voor het afscheid. Ik krijg altijd wat lekkers door ons tuinhekje heen als ze naar hun eigen Paradijsje gaan.

 

Zaterdag kwamen alle vier de kinderen op visite en bleven ze bij ons eten. Normaal ga ik altijd braaf slapen tijdens het eten maar mijn grote mensenzus kwam precies toen het eten klaar was omdat mijn grote mensenzwager eerst moest voetballen. Mijn grote mensenbroer en grote mensenschoonzus waren er al een poosje dus die had ik al uitgebreid geknuffeld maar eten of niet,  ik moest eerst knuffelen met de andere twee. Het vrouwtje riep dat ze snel aan tafel moesten komen omdat het anders koud zou worden.
Ze is meervoud toch? ‘Ze’ is ook wel ‘we’, dus dat was ook voor mij bedoeld.

 

Het rook heerlijk, dus dat liet ik me geen twee keer zeggen.
Er stond geen extra stoel klaar maar omdat de baas stond kon ik prima op zijn stoel. Op gestaan is plaats vergaan hoor.

 

Het vrouwtje zei tegen de baas: “niet gaan zitten, Meneertje zit op je stoel”.
Wie weet viel er voor mij ook nog wat te scoren want er lagen garnalen en kip op de plaat. Anders eventueel de aardappelsalade of wat patatjes.

 

Helaas kreeg ik niks maar het was wel super gezellig dat ze er allemaal waren. Mijn grote mensenzus ging in ons huis slapen omdat zij een feest hebben in Veenendaal. Tegen 20.00 uur was iedereen weer verdwenen en ging het vrouwtje binnen opruimen en de baas ging in de tuin aan de slag.

 

Daarna was het tijd voor wat drinken en een overheerlijk dutje bij de baas.

 

Niks zo lekker als uitbuiken bij de baas.

 

Mag ik trouwens vertellen van het hekje, of heb je dat liever niet?

 

De baas was bezig in de tuin en het vrouwtje was bezig om de caravan te stoffen. echt saai natuurlijk maar soms moet ook de caravan weer schoon.
Op een gegeven moment kwam het vrouwtje uit de caravan en de baas zei: “hoor dat blaffen in de verte, dat lijkt precies Meneertje”.
Niet heel veel later zei hij: “waar is hij eigenlijk?”
Zijn blik ging naar het hekje en toen schrok hij zich een hoedje.
Hij had het hekje niet goed afgesloten.
Geen probleem wat mij betreft. Het kwam mooi uit want er waren heel veel bezoekers die langs ons park kwamen vanwege de Airbone Herdenking op de hei.
Die wisten de weg niet, dus dat kon ik ze mooi vertellen en ik blafte er aan de weg vrolijk op los.
Het vrouwtje greep haar telefoon wat echt mega onzin is want ik heb geen mobieltje dus ze kan me wel appen maar dat had weinig opgeschoten.
De baas was een stuk verstandiger en zette het op een rennen en zag me bij de entree van het park keihard blaffen.
Hij stopte bij de slagboom en floot een keer. Dat geluidje herkende ik direct en ik rende gelijk naar hem toe.
De baas pakte me op en zei: “je mag toch niet weglopen?” Dat had ik ook niet gedaan, het hekje stond open en dat was niet mijn schuld hoor.
Maar als jullie toch toe zijn aan een pauze kunnen we dat het beste met koffie en koekjes doen.

 

Vrouwtje zegt dat het seizoen een beetje op het einde loopt.
We mogen natuurlijk ook best in de winter in het Paradijsje zijn maar het vrouwtje wil er alleen maar zijn als ze buiten kan leven. Dus sluiten wij in de wintertijd het water af en dan kan je er niet meer logeren.

 

Echt jammer want ik ben nog helemaal niet toe aan het einde van het seizoen. ik wil nog heel lang mooi weer. Volgende vrije week gaan de baas en het vrouwtje naar een hotel in Duitsland en mag ik logeren bij opa en oma.
Daar verheug ik me natuurlijk ook heel erg op. Een heel weekend lang alle aandacht alleen voor mij.
Maar…daarna kunnen we pas weer het volgende vrije weekend en dan is het al weer 18 oktober.
We gaan dan sowieso nog wel een weekend maar de hele vrije week zullen we er wel niet meer naar toe gaan.

 

Dan moeten we, tot volgend jaar april,  afscheid nemen van de insektenhotelletjes……..

 

……van alle eekhoorntjes en vogels. De boomklever is er al helemaal onderste boven van.
Totaal onnodig want we zullen er regelmatig zijn om alle dieren te voeren, de vochtvreters te legen en even te kijken of alles goed gaat.

 

De insektentuin is juist zo mooi in bloei en dan wil je toch nog helemaal geen afscheid nemen?

 

Lekker rennen om de caravan met een ballon of achter mijn tennisbal aan.

 

Ik hoop op nog heel veel nazomer weer.

 

Geniet van het leven, dat doe ik ook.
Op naar een hele mooie herfst met heel veel zon en daarna een winter met een dik pak sneeuw. Heerlijk.

Meneertje 350

Woensdag 18 september 2019 Meneertje 350

Zaterdagmiddag ging ik, nadat het vrouwtje haar ontbijt op had, met de baas en het vrouwtje mee naar het dorp.
Er was een babyjongetje geboren en dus gingen we een kraamcadeautje kopen.
We liepen in het dorp en jullie raden nooit wie ik daar zag.
Jawel de koekjesmevrouw! Zij heeft een rolstoel waarmee ze zelf kan rijden.

’s Morgens was ik met de baas al bij oma geweest en had ik haar gezien en in de middag zag ik haar weer in ons dorp.
Gelukkig heeft het vrouwtje altijd mijn potje met koekjes mee zodat ze er twee aan de koekjesmevrouw kon geven.
Zij wil mij namelijk altijd koekjes geven en we willen natuurlijk niet dat zij verdrietig wordt omdat er geen koekjes zijn.
Laten we in het vervolg elke zaterdagmiddag naar het dorp gaan.

Zondag ochtend ben ik samen met de baas en neef naar het Paradijsje gegaan en zijn we om 10.00 uur begonnen aan een wandeling van 16 km.
Ik vond het geweldig en liep bijna het hele eind zelf. We hebben heel veel loslopende dieren gezien en ik was heus niet bang.
Zelfs niet voor een grote wilde stier.
Neef had een rood t-shirt aan en de baas grapte al, dat hij hoopte dat neef heel hard kon lopen.
Halverwege de tocht gingen we lunchen en kreeg ik water en wat lekkers.
Na een uurtje op het terras liepen we weer verder en ik had een stok in mijn bek en die liet ik niet meer los.
Om 13.30 uur kwamen we pas weer terug van de lange wandeling.
We bleven nog lekker een uurtje in het Paradijs. Ik heb die tijd heerlijk geslapen op het grasveld.
Toen we om 15.00 uur thuis kwamen was het vrouwtje al uit bed en aan het ontbijten.
Dat was super fijn want dan kon ik zo in haar armen springen om haar te knuffelen.

Daarna gingen we naar mijn grote mensenbroer om zijn verjaardag te vieren.
Hij vierde zijn verjaardag in zijn eigen huis op zondag terwijl we maandag pas jarig waren.
Iedereen wilde zijn nieuwe huis zien dus gingen we in sessies.
Mijn grote mensenzus en haar aanstaande man waren er natuurlijk ook.

Ik ben dol op mijn familie dus het was heel gezellig.
We bleven ook eten en natuurlijk kreeg ik ook lekkers.

Voor mijn verjaardag ging het vrouwtje hartige teckelkoekjes maken.
Ze had enorm plakkerig deeg en daar sneed ze allemaal teckels uit.

Deze deed ze op de bakplaat, strooide er kaas op en schoof de bakplaat in de oven.
Voor mij had dit niet perse gehoeven want het was best veel werk en ik had ook best één grote koek met kaas gelust, dat had enorm veel tijd gescheeld.
Het vrouwtje inschrijven voor heel Holland bakt hoeft ook niet want de teckels zagen er heel apart uit nadat ze gebakken waren.

Ze smaakten wel lekker dus in het vervolg gewoon een grote koek met kaas de oven in en smikkelen maar.

Maandagochtend was ik natuurlijk jarig maar moest, met cadeautjes uitpakken, wachten tot het vrouwtje thuis kwam van haar werk.
Het duurde eeuwen maar eindelijk hoorde ik de voordeur opengaan en haar zingen: “er is er één jarig hoera hoera”.

Ik knuffelde haar snel en sprong toen tegen haar op, toe vrouwtje geef snel mijn cadeautjes, ik ruik lekkers.

Filmpje:

Ik kreeg een cadeautje met neusjes, een cadeautje met botjes, nog een pakje met een grote bot en nog twee met hele mooie stevige dure speeltjes.

Eerst maar het zakje botjes openen.

ik mag er eentje pakken?

Leg je de rest ook even hier neer?

Hoezo ik mag er maar eentje? Het zijn mijn botjes toch?
Je word maar één keer drie jaar hoor
Ik ging heerlijk kluiven en het vrouwtje ging naar bed.

Toen ze ’s middags wakker was en de woonkamer binnenkwam rende ik naar haar toe.
Ze wilde wel even met mij spelen en ik haalde de bal.
Het vrouwtje zei: “pak maar je mooie oranje nieuwe bijtstok met piep of het groene apport werp geval.
Ik snapte er niks van, dus ging het vrouwtje zoeken waar ze lagen maar ze kon ze nergens vinden.
Op dat moment belde de baas van zijn werk en zei: “je hebt zeker al ontdekt dat Meneertje zijn nieuwe speeltjes volledig gesloopt heeft!”

Volgens de verkoopster van de winkel was dit echt heel sterk en dat klopte ook echt.
Het kostte me zeker een kwartier per speeltje.
Het vrouwtje zei tegen mij, nadat de baas had opgehangen, “wat hoor ik nou? heb je die dure speeltjes alle twee al helemaal kapot gemaakt”?
“ik had net zo goed een briefje van twintig euro in de prullenbak kunnen gooien”.
Wat een raar vrouwtje heb ik toch. Je kan toch helemaal niet leuk spelen met een briefje van 20 euro?
En trouwens we hebben de foto’s toch nog?
Oké, alleen van de oranje maar de groene leek er best op hoor.
Kijk, hier zie je hem heel duidelijk.

Bijna weer weekend en het word mooi weer dus gaan we lekker naar het Paradijsje. Weer een beetje na-vakantie-gevoel pakken. Ik heb er zin in.

Meneertje 349

Woensdag 11 september Meneertje 349

De vakantie zit er op en ik moet er heel erg aan wennen om weer thuis te zijn.
Niet meer elke dag zwemmen in de zee, rennen op het strand en de hele dag 100% aandacht voor mij.
Natuurlijk gaan we wel de weekenden naar ons Paradijsje en dat is super leuk maar toch is allemaal samen vrij zijn en de hele dag door leuke dingen doen wel het allerleukste.

De laatste dag in ons hutje aan zee was trouwens helemaal niet leuk.
Donderdagavond was ik heel stil en het vrouwtje dacht dat ik misschien te veel zeewater had gedronken of spierpijn had van het rennen.
Toen ze vrijdagochtend wakker werden kwam ik niet begroeten en toen gingen er al voorzichtig alarmbelletjes rinkelen.
Ze probeerden van alles maar ik had er niet echt heel veel zin in.
Wisten zij veel maar ik had enorm veel pijn.
Echt wandelen wilde ik ook niet, dus zette de baas mij in de tuin en ik moest gelijk poepen.
Daarmee was niks aan de hand en drie tellen later zat er allemaal bloed aan mijn achterkant.
Toen gingen de alarmbellen pas echt af en reden we naar onze dierenarts in Julianadorp.
Volgens het vrouwtje een hele aardige en kundige man.
Nou, hij heeft mij verschrikkelijk veel pijn gedaan.
Ik vind het helemaal geen fijne man, het is een slager.
De dokter bekeek mijn achterkant en zei: “ik zie het al, Meneertje zijn rechter anaal klier is ontstoken”.
Hij was net geknapt dus de ergste pijn was eraf maar het gaatje was volgens de dokter te klein.
Blijf van mijn gaatje af, ik vind hem groot genoeg.
Ondanks mijn tegenstribbelen maakte de dierenarts mijn rechter anaal klier groter en drukte hem leeg.
Jullie snappen dat ze me op Texel konden hoorde gillen.
Hij knipte zo een stuk van mijn bil af althans, zo voelde het.
Nadien spoot hij Betadine in de enorme oorlogswond en kreeg ik een antibiotica kuur mee.
De dokter wilde mij nog een koekje geven maar die kon hij wat mij betreft mooi in zijn eigen anaal klier steken.
Woest was ik op hem.
Het vrouwtje zei tegen de dokter: “ik neem het koekje wel mee, wie weet bedenkt hij zich later nog”.

Thuis in ons huisje mocht ik wel op de bank maar moest ik op een onderlegger liggen omdat er bloed, Betadine en allerlei ander vocht uit mijn opengehakte anaal klier liep.
Gelukkig had ik mijn troost-beer mee want ik was ook boos op de baas en het vrouwtje.
Mij zomaar open laten snijden waren ze helemaal mal geworden.
Op de terugweg naar huis vond ik het koekje van de dokter en die was toch wel heel erg lekker.
Misschien kon de dokter mij nog wat extra koekjes geven want één koekje voor zo’n enorme operatie was echt veel te weinig.

Eenmaal weer thuis in Veenendaal moesten de baas en het vrouwtje gelijk aan de slag met spullen uitpakken en opruimen.
Ik wilde graag naar het Paradijsje maar dat kon niet want we kregen allerlei visite.
Het vrouwtje had mijn fietsmand van de fiets afgehaald en wilde de bekleding wassen.
Ze haalde de bekleding uit de mand en maakte met een doekje de mand schoon.
Toen ze terug liep lag ik al lekker op de zachte stof.
Als troost had ik nog wel een week langer in ons huisje willen blijven maar helaas moest de baas weer werken.

Het vrouwtje moest er om lachen maar zei dat ik er echt uit moest want de bekleding moest in de wasmachine.

Dat kan niet hoor vrouwtje, zie je niet hoe enorm veel pijn ik nog heb?
Je zegt dat dit allang over is?

Oké, maar ik ben wel doodmoe van die grote ingreep hoor.
Hebben ze bij jou wel eens een stuk van je bil afgehakt, gesneden en geknipt?
Nou dan, laat me maar lekker liggen dan.

Vrouwtje zegt dat ik me ook af en toe alleen moet vermaken maar dat wil ik helemaal niet.
“Baas, pak je mijn tennisbal even van de kast af?”
“Ligt hij daar niet?”
“Mag ik dat zelf even bekijken?”.

Gewoon blijven piepen, dan reageert er uiteindelijk vanzelf wel iemand en de baas zei: “nou piepneus, kijk zelf dan”.

Even zien, nee, ook niet in de plant.

Achter de printer ligt hij ook niet hoor.

Wil je mij even naar het vissenkastje tillen. Ik denk dat hij daar op ligt.

Huh, wat zeg je nou???
Ze liggen nog in de auto?
Belachelijk, je laat mijn tennisballen toch niet in de auto liggen?

Dan zul je mij toch zelf moeten vermaken hoor want ik wil vandaag alleen maar met mijn tennisbal of met één van jullie spelen.
Vrouwtje, zullen we anders het kaasspel nog een keer doen?
Dat vond je zo leuk en daar moest je op vakantie heel hard om lachen.

Wacht, ik vertel de anderen even wat ik bedoel: Elke avond nemen de baas en het vrouwtje één plakje kaas en ik mag altijd een plakje delen met het vrouwtje.
Ik ben dol op kaas dus weet altijd precies wanneer dat moment aanbreekt en ren dan mee naar de keuken.
Op vakantie zei de baas: “Meneertje breng je ook een plakje naar mij”.
Het vrouwtje maakte hele rare keelgeluiden en gaf mij, al hik-lachend, een hele plak kaas in mijn bek en zei: ‘breng maar naar de baas moppie”.
Binnen 3 seconden was de complete plak verdween en stond ik enthousiast kwispelend bij het vrouwtje.
Doe nog maar een plakje voor de baas.
Ze lachte nog steeds keihard maar helaas was het spel toen al afgelopen.
Tijd voor een nieuw kaasspel toch?

Straks dan? Dan gaat de baas eerst even uitrusten van zijn werk en dut ik even mee.

Maandag ben ik, samen met mijn grote mensenbroer jarig.
Zondag vieren we het bij mijn grote mensenbroer en maandag vieren we mijn verjaardag.
Twee dagen vol koekjes, snoepjes, botjes en allerlei lekkers.
Een heel groot feest, ik heb er zin in.

Meneertje op vakantie deel 3

Woensdag 4 september 2019 Meneertje op vakantie deel 3

Zien jullie die meeuwen? Die staan elke keer heel parmantig aan de vloedlijn.

En nee, ik jaag niet op ze. Ik ren gewoon achter mijn bal aan.

Ze schrikken zich dan rot maar het zijn brutale krengen hoor.

Voordat ik bij de baas ben, staan ze al weer stoer te doen bij de zee.

We komen natuurlijk elke dag aan de zee en soms wel twee keer.
Het vrouwtje zit dan op haar stoeltje en de baas en ik gaan dan samen rennen en zwemmen.
Ik moet daar nog wat heel grappigs over vertellen.
Of nou ja, ik vond het mega grappig.
Het vrouwtje was minder gecharmeerd terwijl die toch altijd wel overal om moet lachen.

Het was zondag een hele warme dag en de baas, mijn grote mensenzus en ik gingen lekker zwemmen in de zee. Het vrouwtje zat op een stoeltje en heel veel andere badgasten lagen op handdoekjes. Het was de laatste warme dag hadden ze verteld, dus daar kwam iedereen gebruik van maken.

Het was dus echt heel erg druk en op een gegeven moment zei de baas: “we gaan weer terug naar het vrouwtje”.
Op het strand loop ik altijd los en ik rende vooruit naar twee stoeltjes en een handdoek die netjes op mij lag te wachten. Ik dook er met mijn zandlijf op en poetste mijn zandneus schoon.
Terwijl ik dat deed hoorde ik allerlei rare geluiden.

Een paar meter verderop begon het vrouwtje te roepen:
“Meneeeeeertje”, “kom hierrrrr, je zit verkeerd”.
Ik zat helemaal niet verkeerd, dit was een hele zachte handdoek, helemaal niks verkeerds aan.

Het vrouwtje bleef roepen en ik keek eens rustig naar de zee.
Op de stoeltjes bij mijn handdoek zaten twee onbekende dames en zeiden: “oh bah die hond is heel vies en gaat op onze schone handdoek zitten”.
Ga weg, kssst ga weg.

Graag iets minder noten op jullie zang dames, het is mijn strand dus ga zelf maar weg.

Ik begon mijn vacht schoon te schudden en toen ineens stond het vrouwtje naast me en tilde mij op.
Ze maakte allerlei verontschuldigingen en klopte de handdoek van de dames uit.

De dames keken beiden heel zuur en het vrouwtje maakte nogmaals excuses.
“Wat een hysterica om een beetje zand”.
“Ik ga elke dag onder de douche, dus ik ben brandschoon”.

De baas kwam met een grote grijns aanlopen en het vrouwtje zei dat ze het een hele gênante vertoning vond en er een rood hoofd van kreeg.

Dat rode hoofd had ze al hoor, ze was gewoon verbrand.

Ik heb trouwens voor het eerst gevaren op een fluisterboot en ik vond het fantastisch.

We gingen onder hele lage bruggen door en dan moesten de baas en het vrouwtje bukken.
Ik niet, dus ik kon dan mooi opletten of het allemaal goed ging.

Er komt niks aan hoor baas, Stuurboord is veilig.

Baas, op die boot zat ook een hond, zag je dat?

Varen is heerlijk.

De wind door je haren, ik word er blij van.

Natuurlijk mocht ik ook mee sturen

Ik moest wel aan de riem blijven omdat het vrouwtje bang was dat ik overboord zou springen.

Maar dat deed ik heus niet, ik liep wel overal heen en dat mocht ik wel.

Ik zag trouwens boten met trapjes, dus je kunt wel zwemmen vanaf een boot.

Helaas had deze boot dat niet maar we hebben wel heel veel gezien van Sneek of Snits, zoals ze dat hier noemen.

Hopelijk gaan we snel nog eens varen want ik vond het echt heel erg leuk.

Ik heb de Muiderpoort gezien en heel veel andere dingen.
Het volgende verhaaltje komt vanuit huis, dan is de vakantie om.
Zo jammer dat vakantie niet eeuwig kan duren.

Ik heb heel lang na gedacht wat ik wilde voor mijn verjaardag en ik kwam niet veel verder dan koekjes, botjes, snoepjes, speelgoed en worstjes.
Maar na ons tochtje in Sneek heb ik geen twijfels meer.
Ik vraag een boot met een trapje om te zwemmen….. en koekjes, botjes, snoepjes, speelgoed en worstjes.