Meneertje #217

Dinsdag 5 december 2017 Meneertje 217

Wat hebben we een heerlijk lang weekend gehad.
Natuurlijk zijn er weer veel te veel foto’s dus we verdelen ze even over aankomende verhaaltjes.
We kwamen al heel vroeg aan en Joeri en Patrick reden de golfkar naar ons huisje en wij met de volgeladen cadeautjes auto’s.
Iedereen was zijn spullen aan het uitpakken en natuurlijk hielt ik goed in de gaten of alles goed ging.
Ik holde uitgelaten van de ene naar de andere slaapkamer en controleerde de vering van alle bedden.
Goedgekeurd, allemaal.
Wat een genot, alle bedden op dezelfde etage als mijn bed.
Na de lunch bleef ik bij opa en oma en gingen wij even een dutje doen.
De anderen vijf gingen voor zaterdag en zondagavond het restaurant reserveren.
Ook de bowling,- en de badmintonbaan.
In de middag lekker binnen en ook buiten gespeeld met de bal en met stokken.
Heerlijk dat er doorlopend iemand is, die met mij wil spelen.
Eigenlijk wilden ze zaterdagavond Sinterklaas vieren maar dat lukt nooit.
Iedereen in onze familie is veel te nieuwsgierig.

Fotoverhaal, 13 foto's, 
klik op de pijl voor de volgende foto

Dus kookte oma nasi en gingen we na het eten gezellig beginnen aan Sinterklaas.
Ik mocht de hele avond alle cadeaupapiertjes verscheuren en dat is echt super leuk.
Er waren ook zeven pakjes voor mij.
Een bal, een pluche beer een vogel met een flosstouw eraan, een doos vol koekjes, een zakje botjes en twee droogdoeken voor mijn pootjes en van GuusKlaas kreeg ik een zakje lekkers.
Alle anderen kregen van de papa en mama van GuusKlaas een krant waar ik in stond.
Dat was lief, die hadden ze bij ons thuis in de brievenbus gegooid.
Natuurlijk ging iedereen eerst even het verhaal lezen.
Helemaal trots dat we in de krant stonden.

Opa won traditioneel het hoofdcadeau.
Iedereen is enorm verwent en we doken tevreden heel laat ons bed in.
Zaterdag mocht ik om 8.00 uur bij de baas en het vrouwtje in bed spelen.
Daarna mocht ik de rest wakker maken en gingen de baas en het vrouwtje verse broodjes halen.
Toen ze terug kwamen had ik ondertussen de pluche beer helemaal leeg gehaald.
Ik holde rond met zijn kletsnatte omhulsel.
Het vrouwtje vond het zonde maar echt erg was het niet want zonder vulling kan ik er ook prima mee spelen.
Helaas vond iedereen het natte beer omhulsel vies en wilde niemand hem weggooien.
’s middags reden we naar Valkenswaard en gingen we winkelen.
Het was behoorlijk koud en toen het vrouwtje en Do een winkel binnen gingen mocht ik in de jas bij de baas.
Zolang je loopt is het geen punt maar stilstaan is echt wel koud.
Toen we terug kwamen had oma koffie met zelfgemaakte boterkoek.
Opa zette zijn boterkoek op de stoel en moest nog even iets pakken, toen hij terug kwam hoorde ik hem zeggen: “wat doe jij nou”?
Niks hoor opa, ik eet de kruimeltjes van het schoteltje, dan kun jij de boterkoek op eten, fijn als ik help toch?
Opa vond het geen goed idee en het vrouwtje al helemaal niet.
Toch heb ik aardig wat extra’s gekregen maar daarover morgen meer.

6 gedachten over “Meneertje #217”

  1. Volgende keer maar een betonnen beer voor je kopen.
    Die kan je niet slopen.
    Verder ben je weer lekker verwend ,zo te horen.
    Mooie kerstkaart trouwens van jouw meneertje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *