Meneertje 318

Woensdag 19 december 2018 Meneertje 318

Het vrouwtje stond in de keuken en ik stond hard kwispelend achter haar.
Normaal ziet ze me altijd wel maar deze keer niet, dus ik besloot kenbaar te maken dat ik er al helemaal klaar voor stond.
Ik blafte hard en zonder omdraaien zei het vrouwtje: “ga maar lekker alleen met je bal spelen”.
Dat dacht ik toch niet, ik stond er niet met de bal dus besloot ik het zware geschud uit de kast te trekken en zette het op een oorverdovend blaffen.
Ze draaide zich om en zei: “wat ben je nou aan het doen?”
Oké, ze werd nu echt seniel want volgens mij was het heel duidelijk wat ik aan het doen was.
Ik wilde een koekje en ze snapte me nog steeds niet.
Opnieuw zette ik een arsenaal aan blafsessies in en sprong elke keer in de lucht.
Ze keek me vol verbazing aan.
Het duurde even maar toen viel eindelijk het kwartje en hoorde ik het vrouwtje zeggen:”nee schat, je krijgt geen koekje want we hebben geen koffie”.
Ik twijfelde enorm aan het vrouwtje maar ik was nog lang niet seniel en hoorde overduidelijk het koffiezetapparaat aan staan.
En, het koffiezet apparaat aan betekend een koekje, dus hup met die trommel.
Het vrouwtje zei dat ze het apparaat aan het ontkalken was.
Wat mij betreft allemaal prima maar ik wil wel een koekje.
Helaas kreeg ik echt niks en ging het vrouwtje gewoon op de bank zitten.
Na een poos was eindelijk het koffiezetapparaat stil en liep het vrouwtje terug naar de keuken.
Ze gooide wat leeg, vulde wat bij en zette toen het apparaat weer aan.
Koekjeeeeeeeeee, ik rende terug naar de keuken, sprong tegen haar aan en kwispelde hard.
Toe nou vrouwtje, nu hebben we toch wel koffie?
Het vrouwtje schoot in de lach maar ik zag er de humor niet van in.
Wat een stom gedoe. Elke keer liters koffie in een bakje laten lopen, weggooien en geen koekje erbij.
Dat noem ik geen ontkalken maar martelen
Maar……..na 4x voor niks naar de keuken rennen was er dan toch eindelijk koffie met koek.
Het duurde even maar toen kreeg ik twee koekjes en nog een koekje uit mijn advent kalender.
Laten we nieuwe regels maken en volgende keer bij elke ontkalking een koekje zodra het apparaat aan gaat.
Dit is enorm verwarrend en dat doe je je ergste vijand nog niet aan.

Fotoverhaal, 21 foto's, 
klik op de pijl voor de volgende foto

Gisteren was mijn grote mensenzus jarig en werd 28 jaar.
We gingen niet naar Amsterdam want Do moest gewoon werken.
Daar ging mijn kans op gebak, worst en kaas.
Echt jammer want wat is een feest zonder allerlei lekkers?
Niet alleen was mijn grote mensenzus jarig maar ook Bijoux, de oma cavia, zij werd zes jaar.
Dat leek mij ook een grote reden tot een feestje.
Maar niks hoor, Bijoux trakteerde ook niet op gebak.
Wat een saaie feestjes allemaal.

Gelukkig kwam ’s middags Esther en die weet tenminste hoe je een feestje moet vieren.
Die bracht voor de jarige Bijoux en alle andere cavia’s lekkere knabbel dingetjes mee en voor mij twee ingepakte cadeaus.
Esther weet hoe je feestjes moet bouwen dus kon het feest eindelijk beginnen.
Ik mocht van het vrouwtje maar 1 cadeau uit pakken maar ik had heus geroken dat het andere pakje ook heel erg lekker rook.
Uit dit cadeau kwam een mega grote bot.
Wat een schat is die Esther.
Ik was helemaal blij en na een poosje kauwen vloog ik bij Esther op schoot om haar uitgebreid te bedanken.

Ieder wezen heeft zijn kwaliteit en mijn competenties zijn langdurig knuffelen.
Vol overgave heb ik Esther totaal afgelebberd en op een gegeven moment zei het vrouwtje: “Meneertje, zo is het wel genoeg”.
Esther kan geen adem halen, ziet door al je lebbers op haar bril niks meer en ze vind het ook wel even fijn dat ze haar koffie kan drinken.
Echt niet, Esther genoot, die wilde helemaal geen koffie meer, die had mij.
Ik sloeg mijn pootjes nog strakker om haar nek en knuffelde haar nog eens lekker.
Fijn hé Esther?
En Esther knikte en ik hoorde uit haar mond, wat een zoetje, wat een liefje, wat een lekkertje.
En zo is het maar net. Ik ben een zoetje, een liefje en lekkertje.
Koek en knuffelfeestjes, ik houd er van.

6 gedachten over “Meneertje 318”

  1. Dank je wel Meneertje Jansen Smak smak ……het eene koekje na het andere koekje kwam zo maar uit je verhaal rollen .Het waren er maar liefst 10 stuks .Mijn vrouwtje moest zelfs mijn koekjestrommel bijvullen .Ik heb genoten smak smak …….en weetje Meneertje Jansen morgen ga ik proberen of ze het verhaal nog een keer voor wil lezen ,daar wil ik wel heel stil voor zitten en heel goed luisteren of ze geen woordje over slaat .en wat die feestjes betreft .daar moet je Do en Bijoux nog maar eens aan herinneren ,
    Wie weet ??? Komt het feestje nog !Nou ik heb mijn buikje vol met lekkere koekjes, bedankt !!! Groetjes van Tygo en zijn vrouwtje Mia

  2. Ze zijn allemaal hetzelfde die lieve teckels maar jij kunt het heel mooi verwoorden, onze heet Teun ‘ n herplaatser zo’n lieve hond voor mensen maar niet voor andere honden

  3. Meneertje jij lijkt wel op het koekjes monster. Maar je weet niet beter koffieapparaat geluid daar horen koekjes bij. Wat zijn ze toch vreselijk slim ze kunnen niet praten maar vertellen je het wel. Zoals veel mensen feesten daar horen lekkere dingen bij. Kaatje je hebt weer hele mooie foto’s gemaakt maar meneertje is ook wel een model. Ik wens jullie fijne feestdagen en een voorspoedig en een gezond 2019. En hoop dat je ook in 2019 nog verhaaltje maakt ik geniet er telkens weer van.🍾🎂☕

  4. Ik denk dat Esther zich voorlopig even niet wast.
    Dat hoort namelijk als je door een beroemd iemand bent gekust.
    Haar bril natuurlijk wel anders ziet ze alleen lebber vlekken.
    Volgens mij mag ze van jouw vaker komen,cadeautjes kunnen er altijd nog wel bij.
    Net als bij de eekhoorntjes ,winter voorraadje aanleggen.

  5. Hoi Meneertje,wat een bofkip ben jij ik krijg haast geen koekjes omdat ik mijn eten niet wil,dus ook geen lekkertjes zo flauw als ik mijn bak leeg eet krijg ik wel wat en bij de koffie ook.
    Dikke knuffel van Sientje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *