Meneertje #52

Vandaag is het vrouwtje weer vrij van haar nachtdienst. Ze hoefde maar te slapen tot 13.30 uur en daarna ging ik haar samen met de baas wakker maken. Dat is echt een feestje, vrouwtje wakker knuffelen en dan rond crossen op het grote bed. Aan het voeteneinde van het bed hangt een enorme spiegel en vandaag zag ik ineens mezelf. Ik heb een hele tijd gebiologeerd liggen kijken naar mezelf. Eigenlijk ben ik best heel erg knap. Het vrouwtje zegt dat wel altijd maar nu zag ik het zelf ook. Ik kwispelde eens vriendelijk naar me zelf. Vrouwtje moet maar niet in de spiegel kijken als ze net wakker word. Op dat moment zit ze helemaal in de kreukels en haar haren staan in een wilde bos rechtop, alsof ze de hele dag geslapen heeft terwijl ze onder 220 Volt spanning stond. Ze zou zich naar schrikken als ze dan in de spiegel zou kijken.
Catweazle is daar knap bij.

Fotoverhaal, klik op de pijl voor de volgende foto

De laatste tijd gaat het heel erg goed met zindelijk worden.
Ik doe eigenlijk alles buiten maar als ik het echt niet op kan houden dan plas ik op het celstof matje.
De baas zei dat het tijd werd om het celstof matje wat op te schuiven richting voordeur.
Zo hoort dat namelijk met zindelijk maken vertelden ze aan mij.
Het vrouwtje pakte het celstofje op van mijn bekende plas plaats en zei: “kijk Meneertje, ik leg het celstofje matje nu hier neer voor de bank”.
“Mocht je het niet op kunnen houden dan moet je nu voor de bank op het matje plassen”.
Ik keek vanaf de bank eens rustig naar het enthousiaste tafereel onder me.
Mooi hoor een celstofmatje voor de bank.
Vrouwtje ging op een gegeven moment achter de computer zitten en ik speelde op de grond.
Na een poosje hurkte ik achter de salontafel en hoorde ik: “Meneertje niet daar”.
Ze tilde me op en verplaatste me naar het celstofje voor de bank.
Ik hoef niet meer hoor, ik heb al geplast, het vloerkleed is ook prima.
Vrouwtje begon te zuchten en zei: ”je bent een echte teckel”.
Dat klopt, een rasechte en ik ben een poepie, een lieffie en een schatje.

Gisteravond deden we samen een rondje hondje en het was letterlijk een rondje hondje.
Ik kwam er namelijk een heleboel tegen en met de meesten mocht ik wel even spelen.
Vlakbij woont een grote bruine dame en die is normaal altijd heel wild met spelen.
Haar baas is altijd helemaal verbaast hoe lief en rustig ze tegen mij doet.
Ik spring tegen haar op maar ze blijft rustig staan maar kwispelt wel heel hard.
Uiteraard heb ik keurig alles buiten gedaan maar wel even snel want ik had het veel te druk met vrienden en hun baasjes begroeten.
We moeten straks vroeg eten want we gaan vanavond naar koekjes cursus.
Je wilt tenslotte niet met een volle maag naar koekjes cursus.
Er moeten nog wel heel veel koekjes bij kunnen.
Ik hoop eigenlijk dat het vrouwtje lekker kaasblokjes mee neemt want dat is best goed bevallen.
De kaasjesjuf is er vanavond niet want we trainen in Veenendaal.
Die is er alleen als we in Barneveld trainen dus dan moet het vrouwtje ze zelf maar meenemen.
Maar of ze dat doet?

Ik heb geoefend met mijn waterfles. Als we van de zomer lange wandelingen gaan maken dan mag ik daar water uit drinken.
Vrouwtje zei dat het belangrijk is dat ik daar kennis mee maak.
Zoveel mogelijk kennismaken met nieuwe situaties schijnen goed te zijn voor het vrouwtje
Ik moet in mezelf wel lachen hoor, ik drink uit de kraan en dan moet ik oefenen met een bakje waar water in ligt.
Maar goed we doen lekker mee dan is het vrouwtje ook weer gerustgesteld.

Het zonnetje schijnt lekker op mijn kussen dus ik ga nog even lekker slapen zodat ik uitgerust aan de koekjes cursus kan starten.

Veel liefs en een dikke lebber voor iedereen die dat wil en ook voor wie dat niet wil want ik knuffel nu eenmaal graag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *