Meneertje #146

Vanmorgen ging ik met de baas naar buiten voor mijn eerste plas. Toen we net weer terug waren kwam het vrouwtje thuis. Ze was terug van haar werk en ik begon hard te piepen en te kwispelen. Het vrouwtje pakte mij van de grond en ik was helemaal door het dolle heen. Ik sprong zo wild heen en weer in haar armen dat ze bang was dat ik uit haar armen zou schieten. Het vrouwtje heeft weer een week gewerkt en is nu 10 dagen vrij. Heerlijk lang en morgen starten we aan een mini vakantie.

“Meneertje #146” verder lezen

Meneertje #145

Omdat er zoveel te schrijven was van de periode in het paradijsje kwamen er gisteren foto’s van Apeldoorn maar het verhaal komt nu, anders wordt het per keer een veel te lang verhaal. We zijn dus vanuit ons paradijsje ook een dagje gaan winkelen in Apeldoorn. Dat was echt een hele leuke dag. Ik ben dol op autorijden. Je kan leuk naar buiten kijken maar het slaapt ook heerlijk tijdens het autorijden. Meestal draai ik me lekker op mijn rug en schommel dan wat heen en weer met de bochten. In Apeldoorn wilde de baas op zoek naar een korte broek dus dat gingen we doen.

“Meneertje #145” verder lezen

Meneertje #144

In het Paradijsje ben ik altijd op onderzoek uit. Vrouwtje zag mij voorbij lopen en gelijk had ze al haar voelsprieten uit staan. Ze zei: “kom jij eens hier, wat heb jij in je bek”? Ik probeerde nog quasi nonchalant te gaan kwispelen en liep richting grasveld toen ik hoorde: “Meneertje HIERRRRR”. Alsof ik het niet hoorde, liep ik stoïcijns door naar het grasveld. Achter mij hoorde ik de voetstappen van het vrouwtje met rappe pas dichterbij komen. Ik rende met mijn nieuw gevonden voorwerp weg en holde om de caravan heen.

“Meneertje #144” verder lezen

Meneertje #143

Ik ben al lang heel erg zindelijk en doe nooit geen plasjes of poepjes in huis. Zelfs in de tuin van het paradijsje heb ik nog nooit een plas of poepje gedaan ook al ben ik dan buiten. Ze laten me heel vaak uit als ik in het paradijsje ben. Als ik veel drink, en eerder uit moet, ga ik piepen bij het gazen-wafkip-hekje en dan pakken ze gelijk mijn riem. Ze zijn daar ook erg blij om want ze willen niet dat ik alle mooie plantjes of het gras bewater.

“Meneertje #143” verder lezen

Meneertje #142

Vanmorgen kwam het vrouwtje thuis en ik lag nog in mijn bed. Ik hoorde haar en begon hard te piepen, dat mag best, want ik heb haar dan ook heeel lang niet gezien.  Ik knuffelde haar helemaal plat. Het is gelukkig een beetje afgekoeld want in huis is het veel warmer dan in het paradijsje. Vorige week was het vrouwtje vrij en ondanks dat de baas moest werken, bleven wij gewoon in het paradijsje. De baas ging elke dag om 13.30 uur naar huis en ging dan de cavia’s eten en drinken geven en vanuit daar werken. ’s Avonds kwam hij dan weer naar ons paradijsje en sliep dan bij ons. Zo kon de baas ook elke dag tot 13.30 uur genieten van het mooie weer en van het zwembad.

“Meneertje #142” verder lezen

Meneertje #141

Gisteravond kwam het vrouwtje, na een feestje van haar werk, mij weer ophalen bij opa en oma.  Ik had heerlijk gespeeld met opa en oma ondanks de hitte maar was natuurlijk wel heel blij dat het vrouwtje er weer was. Ze bleef nog even kletsen en daarna gingen we naar huis. Vanmorgen moest ze uitslapen want ze gaat weer zeven nachten werken. Het is veel te warm om wat te doen dus ik heb de ochtend doorgebracht met wat luieren, wandelen en wat op botjes kauwen. Daarom maar weer even terug naar de verhaaltjes die jullie nog te goed hebben. Een heel leuk maar ook heel spannend verhaal. Ik zal met het spannende beginnen.

“Meneertje #141” verder lezen

Meneertje #140

Het is al weer even geleden dat ik geschreven heb.  De laatste keer was toen ik ineens zelf ging zwemmen.  Toen liet ik een filmpje zien en ik beloofde nog een verhaaltje.  Verhaaltjes gaan niet zo makkelijk in het paradijsje, daar hebben we namelijk helemaal geen tijd voor verhaaltjes.  Daar wandelen we in mijn bos, spelen we om de caravan en natuurlijk ook met heel veel vriendjes die ik op het park heb. Verder waak ik over het paradijsje, de baas, het vrouwtje en houd ik de tuin vrij van ongedierte en inbrekers.  Tegen de tijd dat ik tijd heb voor een verhaaltje kijkt het vrouwtje naar de eekhoorntjes en de vogels en tegen de tijd dat zij er klaar voor zit, ben ik al in slaap gevallen.

“Meneertje #140” verder lezen

Meneertje #139

Vandaag moest ik naar de dokter voor controle. Nou ja, ik hoefde niet, mijn urine moest daar heen. Het urine opvangen lukte met veel pogingen pas om 11.15 uur. Om 8.00 uur liep ik al samen met de baas en het vrouwtje in de regen buiten en ik had direct in de gaten dat er iets heel spannends ging gebeuren. Daar wilde ik niks van missen. Vrouwtje liep met een pollepel en een potje en de baas riep net iets te enthousiast dat ik moest plassen.  Nou, nu even niet we gaan wat spannends doen en ik ben één en al aandacht. Elke keer als ik mijn poot optilde stond vrouwtje er met de lepel en dan deed ik snel mijn poot weer naar beneden. Na lange tijd gaf het vrouwtje op en liep naar huis terwijl de baas en ik nog even aan de wandel gingen. Kon ik eindelijk eens een fatsoenlijke plas doen. Na vele pogingen in de regen is het dan toch gelukt om 11.15 uur.

“Meneertje #139” verder lezen

Meneertje #138

Vanuit het paradijsje loop je zo mijn bos in maar via het bos kun je ook naar de Veluwe lopen en dan lekker spelen op de hei. Het is ongeveer 2 kilometer lopen en dat gingen we doen. Geen enkel probleem want ik kan heel goed lopen. Waar het kon mocht ik gewoon los mee lopen maar natuurlijk moest ik wel aan de riem als we langs de weg liepen. Onderweg kwamen we ruiters tegen en die stopten even bij mij zodat ik naar de paardjes kon kijken. Paarden zijn heel groot en de mevrouw op het paard vond mij heel leuk en zei allemaal lieve woorden tegen mij. Ik kon haar helaas niet knuffelen want ze zat veel te hoog. Ze reden weer verder en wij liepen ook weer door.

“Meneertje #138” verder lezen

Meneertje #137

Vanmorgen ging ik al vroeg wandelen met de baas. Er kwam een jongeman met hond ons tegemoet, die uit een luxe villa van het park kwam. Zijn ouders wonen er en hij was met Pinksteren vast bij hen op bezoek. Het uiterlijk van een enorme koorbal maar de baas vind dat je nooit iemand op zijn uiterlijk mag beoordelen. De jongeman kwam dichterbij en zei met drie hete aardappels achter in zijn keel: ”Wat een Mieterse Draadhaar Teckel heeft u daar”. Een draadharen teckel?? Draden? Waar? Had de baas een nieuw speeltje waar ik niets van wist? De baas legde met een lichte glimlach uit dat ik een kaninchen ruwhaar teckel ben en was zeer dankbaar dat het vrouwtje er niet bij was.

“Meneertje #137” verder lezen

Meneertje #136

Zoals jullie weten zit ik sinds donderdag aan de antibiotica omdat ik bloed plaste en dat dit vermoedelijk komt door een blaasontsteking. In het begin likte ik de antibiotica drank, met bananensmaak, zo van de lepel maar van die smaak was de nieuwigheid snel af. Ik was benieuwd wat ze zouden bedenken om mij dat drankje toch te laten eten, want spontaan ging ik dat dus echt niet meer doen en de kuur moet echt afgemaakt. Een drankje giet je niet zo makkelijk in een plakje kookworst of ham. Vrouwtje zette een mega hoog stemmetje op en zei:”mmmmmmmm, kijk eens”.

“Meneertje #136” verder lezen

Meneertje #135

Vanmorgen kwam het vrouwtje thuis en terwijl ik haar helemaal suf knuffelde vertelde de baas dat ik vannacht heel eventjes gepiept had in mijn bench. Dat doe ik nooit en gisteravond wilde ik ook twee keer kort achter elkaar uit maar plaste niet echt. Vanmorgen zag hij dat het kleedje in mijn bench nat was dus ik had netjes aan gegeven dat ik moest plassen. Vrouwtje zei: “dan weten we in ieder geval dat hij niet voor niets piepte”. Duhhhhh, ik piep toch nooit voor niets?

“Meneertje #135” verder lezen

Meneertje #134

Gisteravond gingen we naar buiten. Niet om te wandelen, want dat hadden we al gedaan.  Nee, we gingen luisteren naar de Scheepjeswol Harmonie. Een buurman en buurvrouw spelen beiden bij de harmonie en gaven een concert op ons pleintje. Alle buren kwamen kijken en ik mocht ook mee. Vrouwtje had natuurlijk haar camera mee en ik mocht bij buurvrouw Cristel op schoot. Ik vond het in het begin super gezellig en genoot van de mooie muziek. Het vrouwtje maakte allemaal foto’s van de harmonie zodat de buurman op de saxofoon en de buurvrouw op de dwarsfluit ook wat foto’s hadden van hun optreden.

“Meneertje #134” verder lezen

Meneertje #133

Vrouwtje is dol op diertjes in het paradijsje en heeft overal lekkere zaadjes, pitjes en nootjes hangen en staan. Ze heeft zelfs een grote waterschaal waar de vogels kunnen drinken. De baas vind dat allemaal niet zo handig omdat je ook ongedierte aantrekt maar vrouwtje zegt dat die best een hapje mee mogen pikken. Diertjes vind ze altijd leuk en ze geniet van alles wat er langskomt. Zo hebben we heel veel vogeltjes in het paradijsje en zodra er één komt eten begint ze te fluisteren en moeten we allemaal stil zijn. Vrouwtje zoekt op welk vogeltje het is en raakt volledig in extase als er nieuwe soorten langs komen vliegen. Van de week was er ineens een groenling paartje en vrouwtje zat bevroren in haar stoel om ze vooral niet weg te jagen.

“Meneertje #133” verder lezen

Meneertje #132

Met Hemelvaart was de baas vrij en gingen we naar het eiland van Maurik. We kwamen aan en er waren wat honden aan het spelen en de baas had mijn balletje meegenomen. Hij gooide mijn bal een stukje weg en ik sprong er achteraan. Ik had niet gemerkt dat de bal in het water lag en stond ineens in het water. De bal liet ik voor wat het was en ik liep achteruit het water weer uit. De baas en het vrouwtje schoten beiden in de lach. Die vonden het al zo stoer dat ik keihard achter de bal aansprong. “Meneertje #132” verder lezen

Meneertje #131

We bleven in het paradijsje en op dinsdag kwamen opa en oma op visite. Dat is altijd heel erg gezellig. Terwijl oma het tuinpad opkwam, had ze al een koekje voor mij in haar hand. Na het koekje ging ik met opa en oma knuffelen. Vrouwtje zei: “ik ga zo koffie maken maar ik moet eerst even met Meneertje wandelen”. Natuurlijk ging oma mee en we gingen met z’n drietjes het bos in. We liepen op het grote zandpad en er kwam een mevrouw aan met een herdershond die aan de riem liep. Vrouwtje deed mij ook aan de riem en toen riep de mevrouw, je kan hem rustig loslaten hoor, mijn hond doet niets maar hij komt alleen niet terug als ik hem loslaat. Nou ik kom wel hoor want bij ons krijg je altijd lekkere vleesjes en koekjes.

“Meneertje #131” verder lezen

Meneertje #130

Na mijn maaltijd was het tijd voor koffie. Maar….die gingen we niet zelf zetten, nee die gingen we drinken bij een restaurantje midden in het bos. Het is niet heel ver weg maar wel een leuke wandeling. Eerst over mijn hondenpaadje, daarna naar rechts het grote zandpad op en dan bij het derde bospaadje naar links en dan is er een lang recht bospad naar een hek. Bij het hek moet ik aan de riem en daar liepen we een groot campingterrein op en is er halverwege een restaurantje. De baas en het vrouwtje gingen aan de cappuccino en ik kreeg water en drie heerlijke koekjes van de restaurantmevrouw.

“Meneertje #130” verder lezen

Meneertje #129

Eindelijk tijd voor een verhaaltje. Vrijdag avond bleven we nog thuis want de baas moest ’s avonds nog werken en zaterdagochtend moest hij met een vrachtwagen zijn zus en zwager verhuizen. De baas ging met een grote vrachtwagen dus alles kon ik één keer mee. Daarom was de baas al vroeg weer terug en konden we eindelijk naar het paradijsje vertrekken. Het vrouwtje had alles al klaar gezet dus het was een kwestie van de auto pakken en gaan. We kregen van zus en zwager nog een klein verrijdbaar tafeltje en die zou een mooi plekje krijgen in het paradijsje.

“Meneertje #129” verder lezen

Meneertje #128

Gisteravond kwamen we om 20.45 uur aan bij de grote -jongens-worstjes-school. Er was maar één beloonjuf want de andere twee hadden vakantie. Janneke moest dus alles alleen doen. Daarom gingen een aantal bazen mee bouwen aan het parcours wat moest worden opgezet en ik keek eens naar de enorme hoge schutting die ze aan het neerzetten waren. De andere honden zijn allemaal heel groot maar ik kan ook heus die hoge steile schutting op hoor!

“Meneertje #128” verder lezen

Meneertje #127

Vrouwtje heeft weer zeven nachten gewerkt en is aankomende week weer lekker vrij. Natuurlijk gingen we als vast ritueel eerst knuffelen en daarna een eind lopen. Tegenwoordig zegt het vrouwtje niet meer, ga je mee wandelen maar zegt ze: “ga je mee snuffelen”. Zie je wel, het went snel genoeg. Gewoon een rondje lekker snuffelen en als er tijd voor is, ook nog even plassen. Vrouwtje moet vandaag weer terug schakelen in het dagritme en slaapt daarom tot 13.30 uur. Vaak is ze dan heel moe maar gelukkig moest ze vandaag de cavia’s schoonmaken. Ik vind dat heel gezellig en ga haar altijd helpen.

“Meneertje #127” verder lezen